Imam Ahmad : 1333
حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ الزُّبَيْرِ بْنِ الْعَوَّامِ قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَأَنْ يَحْمِلَ الرَّجُلُ حَبْلًا فَيَحْتَطِبَ بِهِ ثُمَّ يَجِيءَ فَيَضَعَهُ فِي السُّوقِ فَيَبِيعَهُ ثُمَّ يَسْتَغْنِيَ بِهِ فَيُنْفِقَهُ عَلَى نَفْسِهِ خَيْرٌ لَهُ مِنْ أَنْ يَسْأَلَ النَّاسَ أَعْطَوْهُ أَوْ مَنَعُوهُ
Na faamatala mai e Hafs ibn Ghiyath ia i matou mai ia Hisham mai lona tama mai ia Zubayr ibn al-Awwam e faapea, na saunoa le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah): “O se tagata e tauaveina se maea ona saili lea o fafie ma ave i le maketi e faatau atu seia oo ina ia maua ua lava e tausi ai o ia, e sili atu mo ia nai lo le aioi atu i tagata, pe latou te avatu ia te ia se mea pe teena foi.”