Larangan orang kota menjadi makelar bagi orang desa

Imam Ahmad : 1330

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنَا سَالِمُ بْنُ أَبِي أُمَيَّةَ أَبُو النَّضْرِ قَالَ جَلَسَ إِلَيَّ شَيْخٌ مِنْ بَنِي تَمِيمٍ فِي مَسْجِدِ الْبَصْرَةِ وَمَعَهُ صَحِيفَةٌ لَهُ فِي يَدِهِ قَالَ وَفِي زَمَانِ الْحَجَّاجِ فَقَالَ لِي يَا عَبْدَ اللَّهِ أَتَرَى هَذَا الْكِتَابَ مُغْنِيًا عَنِّي شَيْئًا عِنْدَ هَذَا السُّلْطَانِ قَالَ فَقُلْتُ وَمَا هَذَا الْكِتَابُ قَالَ هَذَا كِتَابٌ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَهُ لَنَا أَنْ لَا يُتَعَدَّى عَلَيْنَا فِي صَدَقَاتِنَا قَالَ فَقُلْتُ لَا وَاللَّهِ مَا أَظُنُّ أَنْ يُغْنِيَ عَنْكَ شَيْئًا وَكَيْفَ كَانَ شَأْنُ هَذَا الْكِتَابِ قَالَ قَدِمْتُ الْمَدِينَةَ مَعَ أَبِي وَأَنَا غُلَامٌ شَابٌّ بِإِبِلٍ لَنَا نَبِيعُهَا وَكَانَ أَبِي صَدِيقًا لِطَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ التَّيْمِيِّ فَنَزَلْنَا عَلَيْهِ فَقَالَ لَهُ أَبِي اخْرُجْ مَعِي فَبِعْ لِي إِبِلِي هَذِهِ قَالَ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ نَهَى أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ وَلَكِنْ سَأَخْرُجُ مَعَكَ فَأَجْلِسُ وَتَعْرِضُ إِبِلَكَ فَإِذَا رَضِيتُ مِنْ رَجُلٍ وَفَاءً وَصِدْقًا مِمَّنْ سَاوَمَكَ أَمَرْتُكَ بِبَيْعِهِ قَالَ فَخَرَجْنَا إِلَى السُّوقِ فَوَقَفْنَا ظُهْرَنَا وَجَلَسَ طَلْحَةُ قَرِيبًا فَسَاوَمَنَا الرِّجَالُ حَتَّى إِذَا أَعْطَانَا رَجُلٌ مَا نَرْضَى قَالَ لَهُ أَبِي أُبَايِعُهُ قَالَ نَعَمْ رَضِيتُ لَكُمْ وَفَاءَهُ فَبَايِعُوهُ فَبَايَعْنَاهُ فَلَمَّا قَبَضْنَا مَا لَنَا وَفَرَغْنَا مِنْ حَاجَتِنَا قَالَ أَبِي لِطَلْحَةَ خُذْ لَنَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كِتَابًا أَنْ لَا يُتَعَدَّى عَلَيْنَا فِي صَدَقَاتِنَا قَالَ فَقَالَ هَذَا لَكُمْ وَلِكُلِّ مُسْلِمٍ قَالَ عَلَى ذَلِكَ إِنِّي أُحِبُّ أَنْ يَكُونَ عِنْدِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كِتَابٌ فَخَرَجَ حَتَّى جَاءَ بِنَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ صَدِيقٌ لَنَا وَقَدْ أَحَبَّ أَنْ تَكْتُبَ لَهُ كِتَابًا لَا يُتَعَدَّى عَلَيْهِ فِي صَدَقَتِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا لَهُ وَلِكُلِّ مُسْلِمٍ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ أُحِبُّ أَنْ يَكُونَ عِنْدِي مِنْكَ كِتَابٌ عَلَى ذَلِكَ قَالَ فَكَتَبَ لَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ هَذَا الْكِتَابَ آخِرُ حَدِيثِ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ

Wedi dweud wrthym [Ya'qub] wedi dweud wrthym [fy nhad] o [Ibn Ishaq] wedi dweud wrthym [Salim bin Abu Umayyah, Abu Nadhr] wedi dweud; [Hen ŵr] o Bani Tamim oedd yn eistedd wrth fy ymyl ym mosg Basrah a llythyren yn ei law -Salim yn dweud; pan oedd hi'n gyfnod Hajjaj- yna dywedodd wrthyf; 'O was Allah, ydych chi'n meddwl bod y llythyr hwn yn ddigon i mi wynebu'r awdurdodau? Meddai Salim; gofynnaf; 'Pa lythyren yw hwnna?' atebodd; 'Dyma lythyr oddi wrth y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, fe'i hysgrifennodd i ni fel na fyddem yn cael ein herlid yn y mater o zakat.' Meddai Salim; dywedais; 'Na, gan Allah roeddwn i'n meddwl na fyddai'r llythyr hwnnw o unrhyw ddefnydd i chi. Sut cawsoch chi'r llythyr hwn?' Atebodd; 'Deuthum gyda fy nhad yn Medina ar ein camel yr oeddem yn mynd i'w werthu. Plentyn bychan oeddwn y pryd hwnnw, a fy nhad yn gyfaill i [Thalhah bin Ubaidullah Yn Taimi], yna arosasom yn ei le, yna dywedodd fy nhad wrtho; 'Dewch allan gyda mi a gwerthu fy camel! ' atebodd; ‘Gwaharddodd Negesydd Allah sallallaahu’ alaihi wasallam bobl y ddinas i werthu i bobl y pentref, ond dof allan gyda thi, ac eisteddaf i lawr, a chynigiaf dy gamel imi. Os byddaf yn fodlon ar rywun oherwydd gonestrwydd a dibynadwyedd y sawl sy'n gwneud cais i chi, yna byddaf yn gorchymyn ichi ei werthu. Aethom allan i'r farchnad, yna eisteddasom hyd hanner dydd tra bod Talha yn eistedd yn agos atom. Mae pobl yn bidio ar ein heitemau tan un diwrnod rhoddodd boi roedden ni'n ei hoffi -pris- yr oedden ni'n hapus ag ef. Dywedodd fy nhad wrtho; 'A gaf i brynu a gwerthu gydag ef? ' Atebodd; 'Ie. Rwy'n hapus gyda'i onestrwydd, prynwch a gwerthu! ' O'r diwedd fe wnaethom werthu a phrynu. Wedi i ni gael yr hyn oedd ei angen arnom ac wedi gorphen ein hanghenion, dywedodd fy nhad wrth Talha; 'Dewch â llythyr ataf gan Negesydd Allah sallallaahu 'alaihi wasallam sy'n nodi na ddylem gael ein herlid yn y mater o zakat.' Dywedodd y taid; Dywedodd Talha; 'Mae hyn yn berthnasol i chi ac i bob Mwslim' meddai; 'Am y rheswm hwn, rwyf am gael llythyr gan y Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam'. yna aeth i fynd â ni i Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam a dywedodd; 'O Negesydd Allah, mewn gwirionedd mae'r dyn hwn yn dod o'r pentref ac yn ffrind i ni, mae am i chi ysgrifennu llythyr ato yn dweud na fydd yn cael ei erlid ar fater ei zakat.' Dywedodd alaihi wasallam Rasulullah sallallaahu: 'Mae hyn iddo ef ac i bob Mwslim'. Dywed; 'O Negesydd Allah, rwyf am gael llythyr oddi wrthych ynglŷn â'r mater hwnnw'. Dywedodd y taid; 'Felly Rasulullah shallallahu 'ysgrifennodd alaihi wasallam y llythyr hwn i ni'. Hadith olaf Talhah bin Ubaidullah Radhia Allah 'anhu.