Imam Bukhari : 5134

حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ الْمِنْهَالِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ أَخْبَرَنِي زُبَيْدٌ قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ عَنْ الْبَرَاءِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَخْطُبُ فَقَالَ إِنَّ أَوَّلَ مَا نَبْدَأُ بِهِ مِنْ يَوْمِنَا هَذَا أَنْ نُصَلِّيَ ثُمَّ نَرْجِعَ فَنَنْحَرَ فَمَنْ فَعَلَ هَذَا فَقَدْ أَصَابَ سُنَّتَنَا وَمَنْ نَحَرَ فَإِنَّمَا هُوَ لَحْمٌ يُقَدِّمُهُ لِأَهْلِهِ لَيْسَ مِنْ النُّسُكِ فِي شَيْءٍ فَقَالَ أَبُو بُرْدَةَ يَا رَسُولَ اللَّهِ ذَبَحْتُ قَبْلَ أَنْ أُصَلِّيَ وَعِنْدِي جَذَعَةٌ خَيْرٌ مِنْ مُسِنَّةٍ فَقَالَ اجْعَلْهَا مَكَانَهَا وَلَنْ تَجْزِيَ أَوْ تُوفِيَ عَنْ أَحَدٍ بَعْدَكَ

Беҙгә [Хәжәж бин Минхәл] беҙгә [Сөғбә] әйтте, тине; миңә хәбәр итте [Зөбәйет] ул әйтте; Мин ишеттем [Әс Шәғби] [Әл-Барра`] радлиаллаһу ғәнһү ул әйтте; Мин ишеттем, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи вәғәзләм, тип: «Ысынлап та, беҙ бөгөн тәү сиратта намаҙ уҡыйбыҙ -'идул әҙлә- һуңынан өйгә ҡайтып, ҡорбан малын һуйырға, кем быны эшләй, тимәк, ул беҙҙең сөннәткә ярашлы эш иткән, кем ҡорбан малын һуйһа, ҡорбан малын һуйһа, ғаиләһенә биргән ит кенә, уның ҡорбан хеҙмәтенә һис тә ҡағылышы юҡ». Шул саҡта Әбү Бурҙа әйтте; «Мин намаҙ алдынан һуйҙым, әле лә джадғәм – ике йәшлек кәзәм бар ине, ул йәш кәзәнән дә яҡшыраҡ ине, шуға күрә ул: «Ҡорбан малын һуй, әммә һинән һуң башҡа бер кемгә лә дөрөҫ түгел», — тине.