इमाम अहमद : 1244

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ النَّرْسِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي الْوَرْدِ عَنِ ابْنِ أَعْبُدَ قَالَ قَالَ لِي عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَا ابْنَ أَعْبُدَ هَلْ تَدْرِي مَا حَقُّ الطَّعَامِ قَالَ قُلْتُ وَمَا حَقُّهُ يَا ابْنَ أَبِي طَالِبٍ قَالَ تَقُولُ بِسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِيمَا رَزَقْتَنَا قَالَ وَتَدْرِي مَا شُكْرُهُ إِذَا فَرَغْتَ قَالَ قُلْتُ وَمَا شُكْرُهُ قَالَ تَقُولُ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنَا وَسَقَانَا ثُمَّ قَالَ أَلَا أُخْبِرُكَ عَنِّي وَعَنْ فَاطِمَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا كَانَتْ ابْنَةَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَتْ مِنْ أَكْرَمِ أَهْلِهِ عَلَيْهِ وَكَانَتْ زَوْجَتِي فَجَرَتْ بِالرَّحَى حَتَّى أَثَّرَ الرَّحَى بِيَدِهَا وَأَسْقَتْ بِالْقِرْبَةِ حَتَّى أَثَّرَتْ الْقِرْبَةُ بِنَحْرِهَا وَقَمَّتْ الْبَيْتَ حَتَّى اغْبَرَّتْ ثِيَابُهَا وَأَوْقَدَتْ تَحْتَ الْقِدْرِ حَتَّى دَنِسَتْ ثِيَابُهَا فَأَصَابَهَا مِنْ ذَلِكَ ضَرَرٌ فَقُدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْيٍ أَوْ خَدَمٍ قَالَ فَقُلْتُ لَهَا انْطَلِقِي إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْأَلِيهِ خَادِمًا يَقِيكِ حَرَّ مَا أَنْتِ فِيهِ فَانْطَلَقَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدَتْ عِنْدَهُ خَدَمًا أَوْ خُدَّامًا فَرَجَعَتْ وَلَمْ تَسْأَلْهُ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ فَقَالَ أَلَا أَدُلُّكِ عَلَى مَا هُوَ خَيْرٌ لَكِ مِنْ خَادِمٍ إِذَا أَوَيْتِ إِلَى فِرَاشِكِ سَبِّحِي ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَاحْمَدِي ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ وَكَبِّرِي أَرْبَعًا وَثَلَاثِينَ قَالَ فَأَخْرَجَتْ رَأْسَهَا فَقَالَتْ رَضِيتُ عَنْ اللَّهِ وَرَسُولِهِ مَرَّتَيْنِ فَذَكَرَ مِثْلَ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ عَنِ الْجُرَيْرِيِّ أَوْ نَحْوَهُ

अब्दुल्ला यांनी आम्हाला सांगितले; [अल-अब्बास इब्न अल-वलीद अन-नार्सी] यांनी मला सांगितले; [अब्दुल-वहाद इब्न زیاد] यांनी आम्हाला सांगितले; [सईद अल-जुरायरी] यांनी आम्हाला [अबू अल-वार्ड] यांच्याकडून, [इब्न अ'बुड] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [अली इब्न अबू तालिब] म्हणाले: "अरे इब्न अ'बुड! "तुला अन्नाचा हक्क माहित आहे का?" त्यांनी विचारले; "त्याचा हक्क काय आहे, हे अली इब्न अबू तालिब?" त्यांनी उत्तर दिले; "तू म्हणशील: BISMILLAHI ALLAHUMMA BARIK LANA FIMA RAZAQTANA (अल्लाहच्या नावाने, हे अल्लाह, आम्हाला जे काही तू प्रदान केले आहेस त्यात बरकत कर)." अली (रज़ियल्लाहु अन्हु) यांनी विचारले: "जेवण संपल्यावर कसे आभार मानायचे ते तुला माहीत आहे का?" त्यांनी सांगितले: "आभार कसे मानायचे?" अली (रज़ियल्लाहु अन्हु) यांनी उत्तर दिले: "तुम्ही म्हणता: अल्हम्दुलिल्लाह अल्लध्ी अथ'आमना वा साकना (सर्व स्तुती अल्लाहची, ज्याने आम्हाला अन्न दिले आणि पाणी दिले)." मग त्याने म्हटले; "मी तुम्हाला माझ्याबद्दल आणि फातिमेबद्दल सांगू का? फातिमा ही अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची मुलगी आहे, आणि ती त्यांच्या दृष्टीने त्यांच्या कुटुंबातील सर्वात सन्माननीय आहे; ती माझी पत्नी आहे. त्या वेळी ती हातावर खुणा दिसू लागेपर्यंत चक्की फिरवत असे, आणि बादलीने पाणी ओढत असे, इतके की तिच्या गळ्यावर बादलीचे ठसे दिसू लागले. ती घराची देखभाल करत असे, त्यामुळे तिचे कपडे धुळीने मळटलेले असायचे, आणि आगीची काळजी घेत असे, ज्यामुळे तिचे कपडे घाणेरडे होत. याचा तिला वाईट परिणाम होत होता. त्या वेळी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे एक कैदी किंवा नोकर आणण्यात आला, तेव्हा मी तिला म्हटले: "पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे जा आणि तुला होत असलेल्या या त्रासात मदत करू शकेल असा एक नोकर मागत घे." मग तो पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्याकडे निघाला आणि तिथे त्याला अनेक नोकर दिसले, परंतु त्याने विचारण्याअगोदरच परत येऊन संपूर्ण हदीस सांगितली. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "मी तुला नोकरापेक्षा चांगली गोष्ट दाखवीन का? जेव्हा तुम्ही झोपायला जाता, तेव्हा अल्लाहची स्तुती तेत्तीस वेळा करा, त्याची प्रशंसा तेत्तीस वेळा करा आणि त्याची महानता चौतीस वेळा जाहीर करा!" अली (रज़ियल्लाहु अन्हु) म्हणाले: मग फातिमाने आपले डोके वर करून दोनदा म्हटले: "मी अल्लाह आणि त्याच्या प्रेषितावर समाधानी आहे." नंतर त्यांनी ते इब्न उलय्याह यांच्या हदीसप्रमाणे अल-जुरायरी किंवा तत्सम यांच्याकडून कथन केले.