इमाम अहमद : 1241

حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ الْمَعْنَى قَالَا حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ أَخْبَرَنَا سِمَاكٌ عَنْ حَنَشِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَ بِالْيَمَنِ فَاحْتَفَرُوا زُبْيَةً لِلْأَسَدِ فَجَاءَ حَتَّى وَقَعَ فِيهَا رَجُلٌ وَتَعَلَّقَ بِآخَرَ وَتَعَلَّقَ الْآخَرُ بِآخَرَ وَتَعَلَّقَ الْآخَرُ بِآخَرَ حَتَّى صَارُوا أَرْبَعَةً فَجَرَحَهُمْ الْأَسَدُ فِيهَا فَمِنْهُمْ مَنْ مَاتَ فِيهَا وَمِنْهُمْ مَنْ أُخْرِجَ فَمَاتَ قَالَ فَتَنَازَعُوا فِي ذَلِكَ حَتَّى أَخَذُوا السِّلَاحَ قَالَ فَأَتَاهُمْ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ وَيْلَكُمْ تَقْتُلُونَ مِائَتَيْ إِنْسَانٍ فِي شَأْنِ أَرْبَعَةِ أَنَاسِيَّ تَعَالَوْا أَقْضِ بَيْنَكُمْ بِقَضَاءٍ فَإِنْ رَضِيتُمْ بِهِ وَإِلَّا فَارْتَفِعُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَقَضَى لِلْأَوَّلِ رُبُعَ دِيَةٍ وَلِلثَّانِي ثُلُثَ دِيَةٍ وَلِلثَّالِثِ نِصْفَ دِيَةٍ وَلِلرَّابِعِ الدِّيَةَ كَامِلَةً قَالَ فَرَضِيَ بَعْضُهُمْ وَكَرِهَ بَعْضُهُمْ وَجَعَلَ الدِّيَةَ عَلَى قَبَائِلِ الَّذِينَ ازْدَحَمُوا قَالَ فَارْتَفَعُوا إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَهْزٌ قَالَ حَمَّادٌ أَحْسَبُهُ قَالَ كَانَ مُتَّكِئًا فَاحْتَبَى قَالَ سَأَقْضِي بَيْنَكُمْ بِقَضَاءٍ قَالَ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَضَى بِكَذَا وَكَذَا قَالَ فَأَمْضَى قَضَاءَهُ قَالَ عَفَّانُ سَأَقْضِي بَيْنَكُمْ

आम्हाला [बह्झ] आणि [अफ्फान] यांनी अर्थानुरूप सांगितले की: आम्हाला [हम्माद बिन सलामाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी आम्हाला [सिमाक] यांच्याकडून [हनासय अल-मु'तमिर] यांच्याकडून कळवले की जेव्हा [अली] (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) येमेनमध्ये असताना, लोकांनी एका सिंहला फसवण्यासाठी एक खड्डा खोदला; (नंतर) सिंह आला (आणि तिथे अडकला), अचानक एक माणूस आपल्या सोबतीला धरून खड्ड्यात पडला, तो सोबती दुसऱ्याला धरून होता, आणि तो दुसरा माणूस आणखी एकाला धरून होता, त्यामुळे एकूण चार जण होते. मग खड्ड्यात अडकलेल्या सिंहने त्यांना फाडले. त्यापैकी काही जण आतच ठार झाले, तर इतरांना बाहेर काढण्यात आले आणि नंतरच त्यांचा मृत्यू झाला. हानसी अल-मुअतमिर म्हणाले; शेवटी त्यांनी या प्रकरणावर मतभेद केले आणि अखेरीस त्यांनी आपले शस्त्र उचलले. मग अली (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) त्यांच्याकडे आले आणि म्हणाले: "अरे! चार जणांच्या जिवासाठी तुम्ही दोनशे लोकांना मारणार का? इथे या; जर तुम्हाला माझ्या निर्णयावर समाधान असेल तर मी हा वाद मिटवीन. जर नाही, तर हा विषय पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे नेऊन दाखवा." हानसी अल-मुअ्तामिर म्हणाले: अली यांनी निर्णय दिला की पहिल्या व्यक्तीसाठी दियाहचा चौथाई, दुसऱ्यासाठी दियाहचा तृतीयांश, तिसऱ्यासाठी दियाहचा अर्धा आणि चौथ्यासाठी पूर्ण दियाह. काहींनी मान्य केले आणि काहींनी नाही, आणि त्यांनी मागणी केली की दियत सर्व संबंधित जमातींनी मिळून भरावी. शेवटी, त्यांनी हा विषय पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे मांडला. बह्ज म्हणाले; हम्माद म्हणाले; मला वाटते त्यांनी असेच सांगितले; त्या वेळी ते झोपलेले होते, नंतर ते त्यांच्या घोट्यांवर बसले, गुडघे छातीजवळ ओढून: "मी निर्णय देईन." नंतर त्यांना कळवण्यात आले की अली (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) यांनी असे आणि तसे निर्णय दिले होते. म्हणून त्यांनीही अली यांच्या निर्णयाप्रमाणे निर्णय दिला. अफफान यांच्या मते, त्यांनी म्हटले: "मी तुमच्यासाठी याचा निर्णय करीन."