Imam Ahmad : 1219
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ أَبِي الْحَسْنَاءِ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ حَنَشٍ قَالَ رَأَيْتُ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يُضَحِّي بِكَبْشَيْنِ فَقُلْتُ لَهُ مَا هَذَا فَقَالَ أَوْصَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أُضَحِّيَ عَنْهُ
Ekɛɛ wɔ Abdullah, Ekɛɛ mi akɛ [‘Uthman bin Abu Syaibah] ekɛɛ wɔ [Sharik] kɛjɛ [Abu Al Hasna`] kɛjɛ [Al Hakam] kɛjɛ [Hanasy] akɛ; Mina [Ali Radhiallah ’anhu] ni ekɛ tooi enyɔ miisha afɔle, kɛkɛ ni mibi lɛ; ‘Mɛni ji enɛ?’, eha hetoo; 'Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam wo mi gboshinii akɛ mikɛ afɔle ashã miha lɛ'.