इमाम अहमद : 1216

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَكِيمٍ الْأَوْدِيُّ وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْوَرَكَانِيُّ وَحَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى رَحْمَوَيْهِ وَحَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَامِرِ بْنِ زُرَارَةَ الْحَضْرَمِيُّ وَحَدَّثَنَا دَاوُدُ بْنُ عَمْرٍو الضَّبِّيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ حَنَشٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى الْيَمَنِ قَاضِيًا فَقُلْتُ تَبْعَثُنِي إِلَى قَوْمٍ وَأَنَا حَدَثُ السِّنِّ وَلَا عِلْمَ لِي بِالْقَضَاءِ فَوَضَعَ يَدَهُ عَلَى صَدْرِي فَقَالَ ثَبَّتَكَ اللَّهُ وَسَدَّدَكَ إِذَا جَاءَكَ الْخَصْمَانِ فَلَا تَقْضِ لِلْأَوَّلِ حَتَّى تَسْمَعَ مِنْ الْآخَرِ فَإِنَّهُ أَجْدَرُ أَنْ يَبِينَ لَكَ الْقَضَاءُ قَالَ فَمَا زِلْتُ قَاضِيًا وَهَذَا لَفْظُ حَدِيثِ دَاوُدَ بْنِ عَمْرٍو الضَّبِّيِّ وَبَعْضُهُمْ أَتَمُّ كَلَامًا مِنْ بَعْضٍ حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ لُوَيْنٌ وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ حَنَشٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَاضِيًا إِلَى الْيَمَنِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُثَبِّتٌ قَلْبَكَ وَهَادٍ فُؤَادَكَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ قَالَ لُوَيْنٌ وَحَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ حَنَشٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمِثْلِ مَعْنَاهُ

आम्हाला हे अब्दुल्ला यांनी सांगितले, ज्यांनी मला [अबू अर-रबी' अज-झहरारी] यांच्याकडून सांगितले, आणि आम्हाला हे [अली बिन हकीम अल-औदी] यांनी सांगितले, आणि आम्हाला हे [मुहम्मद बिन जाफर अल-वराकानी] यांनी सांगितले, आणि आम्हाला हे [ज़करिया बिन याह्या रहमावैह] यांनी सांगितले, आणि आम्हाला हे सांगितले [अब्दुल्ला बिन 'आमिर बिन जुराराह अल-हद्रमी] आणि [दाऊद बिन 'आम्र अद-धाब्बी] यांनी आम्हाला कथन केले; त्यांनी सांगितले: [शारिक] यांनी आम्हाला [सिमाक] यांच्याकडून, [हनास] यांच्याकडून, [अली (रज़िअल्लाहु अन्हु) यांच्याकडून कथन केले, ज्यांनी सांगितले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला यमनमध्ये न्यायाधीश म्हणून पाठवले, तेव्हा मी म्हणालो: "तुम्ही मला एका अशा लोकांकडे पाठवत आहात, जेव्हा मी अजून तरुण आहे आणि मला न्यायनिर्णयाच्या बाबतीत ज्ञान किंवा अनुभव नाही." मग त्यांनी माझा हात माझ्या छातीवर ठेवला आणि पठण केले: "अल्लाह तुला बळकट करो आणि तुझी जीभ सरळ करो. जर वादात असलेले दोन लोक तुमच्याकडे येतील, तर दुसऱ्याचा बोलणे ऐकण्यापूर्वी पहिल्यावर निर्णय देऊ नका, कारण त्यामुळे निर्णय घेताना विषय अधिक स्पष्ट होऊ शकतो." अली (रजिअल्लाहु अन्हु) म्हणाले: "म्हणूनच मी न्यायाधीश राहिलो आहे." हा हदीस दाऊद बिन 'अमरु अदल धाबी यांच्यानुसार आहे, आणि काही रिवायतकारांच्या आवृत्त्या इतरांपेक्षा अधिक संपूर्ण आहेत. अब्दुल्ला यांनी आम्हाला सांगितले, [मुहम्मद बिन सुलैमान लुवैन्] यांनी आम्हाला सांगितले, आणि [मुहम्मद बिन जाबिर] यांनी आम्हाला [सिमाक] यांच्याकडून, [हनाश] यांच्याकडून, [अली बिन अबू तालिब] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी मला यमनमध्ये न्यायाधीश म्हणून पाठवले. त्यानंतर त्यांनी ती हदीस सांगितली, ज्यात अल्लाहचे प्रेषित (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) म्हणाले: 'खरोखरच, अल्लाह तुमचे हृदय स्थिर करील आणि तुमच्या अंतर्मनाला मार्गदर्शन करील.' मग अली (रजिअल्लाहु अन्हु) यांनी ती पूर्णपणे सांगितली. लुवैनाने सांगितले: आणि आम्हाला [शारिक] यांच्याकडून [सिमाक] यांच्याकडून [हनास] यांच्याकडून [अली (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल होवो)] यांच्याकडून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या हदीसचा अर्थसंगत स्वरूपात अशीच रिवायत ऐकली.