Imam Ahmad : 1191

حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ حَدَّثَنَا شَرِيكٌ عَنِ الْأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ سُفْيَانَ قَالَ خَطَبَ رَجُلٌ يَوْمَ الْبَصْرَةِ حِينَ ظَهَرَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ عَلِيٌّ هَذَا الْخَطِيبُ الشَّحْشَحُ سَبَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَصَلَّى أَبُو بَكْرٍ وَثَلَّثَ عُمَرُ ثُمَّ خَبَطَتْنَا فِتْنَةٌ بَعْدَهُمْ يَصْنَعُ اللَّهُ فِيهَا مَا شَاءَ

اسان کي [ابونعيم] ٻڌايو آهي ته اسان کي [شريق] [الاسود بن قيس] کان [عمرو بن سفيان] ٻڌايو آهي ته: هڪ ماڻهو بصره جي واقعي ۾ وعظ ڪندو هو جڏهن علي رضي الله عنه کٽيو، پوءِ [علي] رضي الله عنه چيو ته: هي واعظ خطيب آهي. رسول الله صلي الله عليه وسلم پهريان هئا، پوءِ ابو بڪر نماز پڙهي - پٺيان - ۽ عمر رضي الله عنه ٽيون هو جنهن به پٺيان پٺيان آيا، پوءِ انهن جي وفات کان پوءِ اسان تي بهتان لڳايو ويو. ۽ الله اهو ڪرڻ چاهيو.