Al Kabir

Imam Ahmad : 1128

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنِي حَجَّاجُ بْنُ يُوسُفَ الشَّاعِرُ حَدَّثَنِي عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي صَالِحٍ أَنَّ أَبَا الْوَضِيءِ عَبَّادًا حَدَّثَهُ أَنَّهُ قَالَ كُنَّا عَامِدِينَ إِلَى الْكُوفَةِ مَعَ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَلَمَّا بَلَغْنَا مَسِيرَةَ لَيْلَتَيْنِ أَوْ ثَلَاثٍ مِنْ حَرُورَاءَ شَذَّ مِنَّا نَاسٌ كَثِيرٌ فَذَكَرْنَا ذَلِكَ لِعَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ لَا يَهُولَنَّكُمْ أَمْرُهُمْ فَإِنَّهُمْ سَيَرْجِعُونَ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ قَالَ فَحَمِدَ اللَّهَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ إِنَّ خَلِيلِي أَخْبَرَنِي أَنَّ قَائِدَ هَؤُلَاءِ رَجُلٌ مُخْدَجُ الْيَدِ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِهِ شَعَرَاتٌ كَأَنَّهُنَّ ذَنَبُ الْيَرْبُوعِ فَالْتَمَسُوهُ فَلَمْ يَجِدُوهُ فَأَتَيْنَاهُ فَقُلْنَا إِنَّا لَمْ نَجِدْهُ فَقَالَ فَالْتَمِسُوهُ فَوَاللَّهِ مَا كَذَبْتُ وَلَا كُذِبْتُ ثَلَاثًا فَقُلْنَا لَمْ نَجِدْهُ فَجَاءَ عَلِيٌّ بِنَفْسِهِ فَجَعَلَ يَقُولُ اقْلِبُوا ذَا اقْلِبُوا ذَا حَتَّى جَاءَ رَجُلٌ مِنْ الْكُوفَةِ فَقَالَ هُوَ ذَا قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اللَّهُ أَكْبَرُ لَا يَأْتِيكُمْ أَحَدٌ يُخْبِرُكُمْ مَنْ أَبُوهُ فَجَعَلَ النَّاسُ يَقُولُونَ هَذَا مَلِكٌ هَذَا مَلِكٌ يَقُولُ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ابْنُ مَنْ هُوَ

Безгә Абдуллаһ сөйләде, миңа [Хәҗҗәҗ бин Аси Сьяир] миңа [Абдүшшәмәд бин Абдул Варитс] безгә [Язид бин Әбу Салих] әйтте, [Әбу Әл Вәди Әббәд] аңа әйтте, ул әйтте: Без [Әли бин Әбу Талиб разияллаһу ганһу] белән Куфага бара идек, без ике-өч төн Харура районыннан сәяхәт иткәндә, арабыздан зур төркем чыкты. Әли разияллаһу ганһу: "Аларның гамәлләре сезне куркытмасын, алар соңрак кире кайтырлар", - диде. Аннары ул үзенең озын хәдисен искә алды. Әбу Әл Вәди: "Әли бин Әбу Талиб разияллаһу ганһуби Аллаһка мактау әйтте: "Минем сөйгәнем миңа аларның башлыгының куллары бозылган, озын койрыклы йонлы күкрәкле, йонлы тычкан койрыгы кебек кеше икәнен әйтте, шуңа күрә аны эзләгез!", ләкин алар аны тапмадылар. Шуңа күрә без аның янына барып, аны тапмавыбызны әйттек, ләкин ул барыбер: "Эзләгез! Аллаһ белән ант итәм, мин ялган сөйләмим һәм ялган хәбәрләрдән хәбәрдар түгел", - диде. Барлыгы өч тапкыр. Без: "Без аны тапмадык", - дидек. Әли (р.а.) ялгызы килеп: "Моны әйләндерегез, тегесен дә әйләндерегез", - диде. Ахыр чиктә Куфадан бер кеше килеп: "Менә ул", - диде. Шуңа күрә Әли (р.а.): "Аллаһу Әкбәр - Аллаһ бөек. Әгәр берәрсе миңа бу кешенең әтисе кем икәнен әйтергә килсә иде", - дип кычкырды. Кешеләр: "Бу патша, бу патша", - диләр. Әли (р.а.): "Бу кеше кемнең улы?" - дип сорады.