Imam Ahmad : 973

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ شُعْبَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ مَا كَانَ فِينَا فَارِسٌ يَوْمَ بَدْرٍ غَيْرُ الْمِقْدَادِ وَلَقَدْ رَأَيْتُنَا وَمَا فِينَا إِلَّا نَائِمٌ إِلَّا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَحْتَ شَجَرَةٍ يُصَلِّي وَيَبْكِي حَتَّى أَصْبَحَ

A tene na e so [Abdurrahman bin Mahdi] alondo na [Syu’bah] so alondo na [Abu Ishaq] so alondo na [Haritsah bin Mudhar] so alondo na [Ali Radhiallah ‘anhu], lo tene; ‘Na Bira ti Badr, zo oko na popo ti e atambela na ndo ti ambarata pëpe gi Miqdad. Zo oko na popo ti e alango pepe gi Watokua ti Nzapa (saw) so ayeke na gbe ti mbeni keke ti sambela na ti toto juska na ndapelele.