Imam Bukhari : 5084

حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلَالٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَكُنَّا مُحَاصِرِينَ قَصْرَ خَيْبَرَ فَرَمَى إِنْسَانٌ بِجِرَابٍ فِيهِ شَحْمٌ فَنَزَوْتُ لِآخُذَهُ فَالْتَفَتُّ فَإِذَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ

Ekɛɛ wɔ akɛ, ‘Be ko lɛ, wɔbɔle Khaibar maŋtsɛwe lɛ he, trukaa lɛ, mɔ ko shɛrɛ geriba ko ni fɔ yɔɔ mli lɛ. No hewɔ lɛ, mijo foi amrɔ nɔŋŋ koni miyaŋɔ, beni mitsɔ mihe lɛ, ebafee akɛ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam yɛ jɛmɛ no hewɔ lɛ mihiɛ gbo yɛ ehe’.