Sunnah membaca Doa Iftitah - 7: WAJJAHTU WAJHIYA LILLADZII FATHARAS SAMAAWAATI WAL-ARDHA HANIIFAN MUSLIMAN

Imam Ahmad : 691

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمَاجِشُونُ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْفَضْلِ وَالْمَاجِشُونُ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ رَافِعٍ عَنِ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا كَبَّرَ اسْتَفْتَحَ ثُمَّ قَالَ وَجَّهْتُ وَجْهِي لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا مُسْلِمًا وَمَا أَنَا مِنْ الْمُشْرِكِينَ إِنَّ صَلَاتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَايَ وَمَمَاتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ لَا شَرِيكَ لَهُ وَبِذَلِكَ أُمِرْتُ وَأَنَا مِنْ الْمُسْلِمِينَ قَالَ أَبُو النَّضْرِ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُسْلِمِينَ اللَّهُمَّ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ أَنْتَ رَبِّي وَأَنَا عَبْدُكَ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَاعْتَرَفْتُ بِذَنْبِي فَاغْفِرْ لِي ذُنُوبِي جَمِيعًا لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ وَاهْدِنِي لِأَحْسَنِ الْأَخْلَاقِ لَا يَهْدِي لِأَحْسَنِهَا إِلَّا أَنْتَ وَاصْرِفْ عَنِّي سَيِّئَهَا لَا يَصْرِفُ عَنِّي سَيِّئَهَا إِلَّا أَنْتَ تَبَارَكْتَ وَتَعَالَيْتَ أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ وَكَانَ إِذَا رَكَعَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ رَكَعْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ خَشَعَ لَكَ سَمْعِي وَبَصَرِي وَمُخِّي وَعِظَامِي وَعَصَبِي وَإِذَا رَفَعَ رَأْسَهُ مِنْ الرَّكْعَةِ قَالَ سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ رَبَّنَا وَلَكَ الْحَمْدُ مِلْءَ السَّمَوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَمِلْءَ مَا شِئْتَ مِنْ شَيْءٍ بَعْدُ وَإِذَا سَجَدَ قَالَ اللَّهُمَّ لَكَ سَجَدْتُ وَبِكَ آمَنْتُ وَلَكَ أَسْلَمْتُ سَجَدَ وَجْهِي لِلَّذِي خَلَقَهُ فَصَوَّرَهُ فَأَحْسَنَ صُوَرَهُ فَشَقَّ سَمْعَهُ وَبَصَرَهُ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ فَإِذَا سَلَّمَ مِنْ الصَّلَاةِ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي مَا قَدَّمْتُ وَمَا أَخَّرْتُ وَمَا أَسْرَرْتُ وَمَا أَعْلَنْتُ وَمَا أَسْرَفْتُ وَمَا أَنْتَ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي أَنْتَ الْمُقَدِّمُ وَأَنْتَ الْمُؤَخِّرُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ

اسان کي [ابو سعيد] ٻڌايو آهي [عبدالعزيز بن عبدالله المجيسون] اسان کي [عبدالله بن الفضل] ۽ [المجيسون] ٻڌايو آهي [العرج] کان [عبيدالله بن رافع] کان [علي بن ابي طالب] کان؛ ته جڏهن رسول الله ﷺ تڪبير کان فارغ ٿيا، ته پاڻ افطار جي نماز پڙهي ۽ پوءِ دعا گهريائون: 'مان پنهنجو منهن ان ڏانهن ڦيرايان ٿو جنهن آسمانن ۽ زمين کي پيدا ڪيو آهي، سڌي ۽ فرمانبرداريءَ سان، ۽ مان مشرڪن مان نه آهيان. بيشڪ، منهنجي نماز، منهنجي عبادت، منهنجي زندگي ۽ منهنجو موت صرف الله لاءِ آهي، جيڪو جهانن جو پالڻهار آهي. ان جو ڪو به شريڪ ناهي، مون کي ان جو حڪم ڏنو ويو آهي ۽ مان مؤمنن مان آهيان.' [ابو] نضر چيو؛ '۽ مان پهريون هو جنهن تسليم ڪيو.' اي الله، توکان سواءِ ڪو به عبادت جي لائق ناهي، تون منهنجو رب آهين ۽ مان تنهنجو ٻانهو آهيان، مون پاڻ تي ظلم ڪيو آهي ۽ مان پنهنجن گناهن جو اعتراف ڪريان ٿو، تنهن ڪري منهنجا سڀ گناهه معاف ڪر، ڇو ته توکان سواءِ منهنجا ڪو به گناهه معاف نٿو ڪري، ۽ مون کي بهترين اخلاق جي طرف هدايت ڪر، ڇو ته توکان سواءِ ڪو به مون کي بهترين اخلاق نه ٿو ڏيکاري، ۽ مون کان برائي کي روڪي، ڇو ته توکان سواءِ ڪو به برائي کان بچي نٿو سگهي، تون پاڪ آهين ۽ سڀ کان اعليٰ، مان توکان معافي گهران ٿو ۽ تو ڏانهن توبه ڪريان ٿو. ۽ جڏهن سجدو ڪيائين ته پڙهيائين: "اي الله، مان توسان جهڪيس، توسان ايمان آڻان ٿو، توسان تسليم ڪيان ٿو، منهنجي ٻڌڻ، منهنجي نظر، منهنجو دماغ، منهنجا هڏا ۽ منهنجا عضوا توسان وقف آهن." ۽ جڏهن سجدو ڪيائين ته چيائين: 'الله انهن لاءِ سڀ ڪجهه ٻڌندڙ آهي جيڪي سندس تعريف ڪن ٿا. اي اسان جا رب، تنهنجي تعريف آسمانن ۽ زمين جيتري ۽ انهن جي وچ ۾ جاءِ جيتري ۽ ان کان پوءِ جيتري توهان چاهيو ٿا'. ۽ جڏهن سجدو ڪيائين ته پڙهيائين؛ 'اي الله، مان توکي سجدو ڪيان ٿو، توکي ايمان آڻان ٿو، توکي تسليم ڪيان ٿو، منهنجو چهرو ان کي سجدو ڪري ٿو جنهن ان کي پيدا ڪيو ۽ ان کي ٺاهيو ۽ پوءِ ان جي شڪل کي خوبصورت بڻايو، پوءِ ٻڌڻ ۽ ڏسڻ کليل آهن. پاڪ آهي الله لاءِ، جيڪو بهترين خالق آهي'. پوءِ جڏهن نماز جي آخر ۾ سلام ڪيو، تڏهن هن پڙهيو: 'اي الله، منهنجا پوئين ۽ ايندڙ گناهه معاف ڪر، اهي جيڪي مان لڪائيان ٿو يا اهي جيڪي مان ظاهر ڪريان ٿو، اهي جيڪي مان گهڻو ڪريان ٿو، ۽ اهي گناهه جيڪي تون مون کان بهتر ڄاڻين ٿو، تون سڀ کان اول ۽ آخري آهين، تو کان سواءِ ڪو به معبود ناهي-'.