इमाम अहमद : 669

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ عَبَّادِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ وَاللَّهِ إِنَّا لَمَعَ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ بِالْجُحْفَةِ وَمَعَهُ رَهْطٌ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ فِيهِمْ حَبِيبُ بْنُ مَسْلَمَةَ الْفِهْرِيُّ إِذْ قَالَ عُثْمَانُ وَذُكِرَ لَهُ التَّمَتُّعُ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ إِنَّ أَتَمَّ لِلْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ أَنْ لَا يَكُونَا فِي أَشْهُرِ الْحَجِّ فَلَوْ أَخَّرْتُمْ هَذِهِ الْعُمْرَةَ حَتَّى تَزُورُوا هَذَا الْبَيْتَ زَوْرَتَيْنِ كَانَ أَفْضَلَ فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَدْ وَسَّعَ فِي الْخَيْرِ وَعَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فِي بَطْنِ الْوَادِي يَعْلِفُ بَعِيرًا لَهُ قَالَ فَبَلَغَهُ الَّذِي قَالَ عُثْمَانُ فَأَقْبَلَ حَتَّى وَقَفَ عَلَى عُثْمَانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقَالَ أَعَمَدْتَ إِلَى سُنَّةٍ سَنَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَرُخْصَةٍ رَخَّصَ اللَّهُ تَعَالَى بِهَا لِلْعِبَادِ فِي كِتَابِهِ تُضَيِّقُ عَلَيْهِمْ فِيهَا وَتَنْهَى عَنْهَا وَقَدْ كَانَتْ لِذِي الْحَاجَةِ وَلِنَائِي الدَّارِ ثُمَّ أَهَلَّ بِحَجَّةٍ وَعُمْرَةٍ مَعًا فَأَقْبَلَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَلَى النَّاسِ فَقَالَ وَهَلْ نَهَيْتُ عَنْهَا إِنِّي لَمْ أَنْهَ عَنْهَا إِنَّمَا كَانَ رَأْيًا أَشَرْتُ بِهِ فَمَنْ شَاءَ أَخَذَ بِهِ وَمَنْ شَاءَ تَرَكَهُ

हे आम्हाला [या'कूब] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [माझ्या वडिलांनी] [इब्न इशाक] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी मला [यह्या इब्न अब्बाद इब्न अब्दुल्ला इब्न अझ-जुबैर] यांना त्यांच्या वडिलांकडून [अब्दुल्ला इब्न जुबैर] यांच्याकडून सांगितले, ज्यांनी म्हटले: अल्लाहच्या शपथाने, आम्ही जुह्फा येथे उस्मान बिन अफ़्फान यांच्या सोबत होतो, आणि त्यांच्या सोबत सिरियाहून आलेले काही लोक होते, ज्यात हबीब बिन मस्लामा अल-फिहरी यांचा समावेश होता. अचानक उस्मान बोलले, आणि त्यांना हज तमत्तु'—म्हणजे हजच्या निमित्ताने उम्रा करणे—या विषयावर चर्चा झाली; "खरोखरच, सर्वात उत्तम हज आणि उम्रा तीच आहेत जी हजच्या महिन्यांनंतर केली जातात. जर तुम्ही हा उम्रा दोनदा या घराला (कबाहला) भेट दिल्याशिवाय पुढे ढकला, तर ते अधिक चांगले होईल, कारण खरोखरच सर्वोच्च अल्लाहने चांगुलपणाचा मार्ग रुंद केला आहे," तेव्हा [अली बिन अबू तालिब] दऱ्यात आपल्या उंटांची देखभाल करत होते, मग उस्मान यांनी जे सांगितले ते त्याला पोहोचले, तेव्हा अली त्यांच्याकडे आले आणि उस्मान यांना भेटले, आणि म्हणाले; "तुम्ही जानबूजून त्या सुन्नाहच्या विरोधात गेलात का, जी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी स्थापन केली होती, आणि त्या सैलतेच्या विरोधात गेलात का, जी परमेश्वरने आपल्या ग्रंथात आपल्या सेवकांना दिली आहे, त्यांना त्यात मर्यादा घालून आणि त्यावर बंदी घालून, जेव्हा त्यापैकी काहींना तातडीच्या गरजा असतात आणि ते दूरवर राहतात, त्यामुळे ते एकाच वेळी उम्रा आणि हज दोन्ही करण्याचा इरादा करतात?" मग उस्मान लोकंकडे गेले आणि म्हणाले: "मी ते निषिद्ध केले आहे का? खरोखरच, मी ते निषिद्ध केलेले नाही, परंतु ही फक्त माझी एक मते आहे; त्यामुळे जो इच्छितो तो ते स्वीकारू शकतो, आणि जो इच्छितो तो ते सोडू शकतो."