इमाम बुखारी : 5068

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سُلَيْمَانَ الْجُعْفِيُّ قَالَ حَدَّثَنِي ابْنُ وَهْبٍ أَخْبَرَنَا عَمْرٌو أَنَّ أَبَا النَّضْرِ حَدَّثَهُ عَنْ نَافِعٍ مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ وَأَبِي صَالِحٍ مَوْلَى التَّوْأَمَةِ سَمِعْتُ أَبَا قَتَادَةَ قَالَكُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِيمَا بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَهُمْ مُحْرِمُونَ وَأَنَا رَجُلٌ حِلٌّ عَلَى فَرَسٍ وَكُنْتُ رَقَّاءً عَلَى الْجِبَالِ فَبَيْنَا أَنَا عَلَى ذَلِكَ إِذْ رَأَيْتُ النَّاسَ مُتَشَوِّفِينَ لِشَيْءٍ فَذَهَبْتُ أَنْظُرُ فَإِذَا هُوَ حِمَارُ وَحْشٍ فَقُلْتُ لَهُمْ مَا هَذَا قَالُوا لَا نَدْرِي قُلْتُ هُوَ حِمَارٌ وَحْشِيٌّ فَقَالُوا هُوَ مَا رَأَيْتَ وَكُنْتُ نَسِيتُ سَوْطِي فَقُلْتُ لَهُمْ نَاوِلُونِي سَوْطِي فَقَالُوا لَا نُعِينُكَ عَلَيْهِ فَنَزَلْتُ فَأَخَذْتُهُ ثُمَّ ضَرَبْتُ فِي أَثَرِهِ فَلَمْ يَكُنْ إِلَّا ذَاكَ حَتَّى عَقَرْتُهُ فَأَتَيْتُ إِلَيْهِمْ فَقُلْتُ لَهُمْ قُومُوا فَاحْتَمِلُوا قَالُوا لَا نَمَسُّهُ فَحَمَلْتُهُ حَتَّى جِئْتُهُمْ بِهِ فَأَبَى بَعْضُهُمْ وَأَكَلَ بَعْضُهُمْ فَقُلْتُ لَهُمْ أَنَا أَسْتَوْقِفُ لَكُمْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَدْرَكْتُهُ فَحَدَّثْتُهُ الْحَدِيثَ فَقَالَ لِي أَبَقِيَ مَعَكُمْ شَيْءٌ مِنْهُ قُلْتُ نَعَمْ فَقَالَ كُلُوا فَهُوَ طُعْمٌ أَطْعَمَكُمُوهُ اللَّهُ

हे आम्हाला [यह्या बिन सुलेमान अल-जुअफी] यांनी सांगितले, ज्यांनी म्हटले: [इब्न वहाब] यांनी मला सांगितले, आणि [अमरु] यांनी आम्हाला कळवले की [अबू अन-नद्र] यांनी त्यांना अबू कतादा यांचा माजी दास [नाफी'] यांच्याकडून कथन केले, आणि [अबू शालिह], अत-ताउआमह यांचा माजी दास, म्हणाला: 'मी [अबू कतादा] यांना म्हणताना ऐकले: "मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्या सोबत मक्का आणि मदीना यांच्यातील एका प्रदेशात होतो; त्या वेळी साथीदार इहराममध्ये होते. मी मात्र इहरामच्या अवस्थेत नव्हतो आणि घोड्यावर स्वार होतो. जेव्हा मी एका पर्वतावर होतो, तेव्हा मी लोकांना एखाद्या गोष्टीकडे पाहत जमलेले पाहिले; म्हणून मी त्यांच्याकडे गेलो आणि पाहिले की ते जे पाहत होते ते एक रानटी गाढवा होते. मग मी त्यांना विचारले, 'हे काय आहे?' त्यांनी उत्तर दिले, 'आम्हाला माहिती नाही.' मी म्हटले, 'हे एक रानटी गाढवा आहे.' त्यावर त्यांनी म्हटले, 'होय, जसे तुम्ही पाहता तसे आहे.' त्या वेळी मी माझा चाबूक विसरलो होतो, म्हणून मी त्यांना म्हटले, 'कृपया माझा चाबूक आणून द्या.' त्यांनी उत्तर दिले, 'आम्ही त्यात मदत करणार नाही.' मग मी घोड्यावरून उतरलो आणि तो स्वतः आणला, नंतर मी त्या जंगली गाढवाच्या पावलांच्या ठशांचा पाठलाग केला जोपर्यंत मी त्याला पकडून मारू शकलो. मग मी त्यांच्याकडे गेलो आणि म्हणालो, "उठून ते उचला." त्यांनी उत्तर दिले, "आम्ही ते स्पर्शही करणार नाही." म्हणून मी ते त्यांच्या समोर आणले; काहींनी ते खाल्ले, तर काहींनी ते खाण्यास नकार दिला. मग मी त्यांना म्हणालो, "तुमच्या आक्षेपांबद्दल मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना कळवीन." मग मी त्यांच्याकडे गेलो आणि घडलेली गोष्ट सांगितली; त्यांनी मला विचारले, "तुमच्याकडे अजून काही मांस उरले आहे का?" मी उत्तर दिले, "होय." त्यांनी पुन्हा सांगितले, "हीच ती सोय आहे जी अल्लाहने तुम्हाला पुरवली आहे."