इमाम अहमद : 622

حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ عَنْ شُعْبَةَ عَنِ الْحَكَمِ عَنِ أَبِي مُحَمَّدٍ الْهُذَلِيِّ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةٍ فَقَالَ أَيُّكُمْ يَنْطَلِقُ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلَا يَدَعُ بِهَا وَثَنًا إِلَّا كَسَرَهُ وَلَا قَبْرًا إِلَّا سَوَّاهُ وَلَا صُورَةً إِلَّا لَطَّخَهَا فَقَالَ رَجُلٌ أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ فَانْطَلَقَ فَهَابَ أَهْلَ الْمَدِينَةِ فَرَجَعَ فَقَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَا أَنْطَلِقُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَانْطَلِقْ فَانْطَلَقَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَمْ أَدَعْ بِهَا وَثَنًا إِلَّا كَسَرْتُهُ وَلَا قَبْرًا إِلَّا سَوَّيْتُهُ وَلَا صُورَةً إِلَّا لَطَّخْتُهَا ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ عَادَ لِصَنْعَةِ شَيْءٍ مِنْ هَذَا فَقَدْ كَفَرَ بِمَا أُنْزِلَ عَلَى مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ لَا تَكُونَنَّ فَتَّانًا وَلَا مُخْتَالًا وَلَا تَاجِرًا إِلَّا تَاجِرَ الْخَيْرِ فَإِنَّ أُولَئِكَ هُمْ الْمَسْبُوقُونَ بِالْعَمَلِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَصْرَةِ قَالَ وَيُكَنُّونَهُ أَهْلُ الْبَصْرَةِ أَبَا مُوَرِّعٍ قَالَ وَأَهْلُ الْكُوفَةِ يُكَنُّونَهُ بِأَبِي مُحَمَّدٍ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي جَنَازَةٍ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ وَلَمْ يَقُلْ عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ وَلَا صُورَةً إِلَّا طَلَخَهَا فَقَالَ مَا أَتَيْتُكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حَتَّى لَمْ أَدَعْ صُورَةً إِلَّا طَلَخْتُهَا وَقَالَ لَا تَكُنْ فَتَّانًا وَلَا مُخْتَالًا

[मुआविया] यांनी आम्हाला सांगितले. [अबू इशाक] यांनी [शुबाह] यांच्याकडून, [अल-हकम] यांच्याकडून, [अबू मुहम्मद अल-हुजालि] यांच्याकडून, [अली] यांच्याकडून सांगितले की: जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) मृतदेहाजवळ उभे होते, तेव्हा त्यांनी सांगितले: "तुमच्यापैकी जो कोणी मदीनाला जायचे असेल, त्याने कोणतीही मूर्ती उरू देऊ नये, ती नष्ट करावी; कोणतीही कबर उरू देऊ नये, ती समतोल करावी; आणि कोणतीही प्रतिमा उरू देऊ नये, ती पुसून टाकावी." मग एका माणसाने म्हटले: "होईल, हे पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम)." मग तो निघाला, परंतु त्याला मदीनाच्या लोकांची भीती वाटली आणि तो घरी परत आला. तेव्हा अली म्हणाले: "मी जाईन, हे अल्लाहचे प्रेषित." त्यांनी उत्तर दिले: "जा!" म्हणून अली निघाले, परंतु परत येताना म्हणाले: "हे अल्लाहचे प्रेषित, मी एकही मूर्ती नष्ट न करता, एकही कब्र समतल न करता आणि एकही प्रतिमा धूसर न करता सोडली नाही." मग अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, म्हणाले: "जो कोणीही या गोष्टींपैकी (मूर्ती, समाधी उभारणे आणि प्रतिमा बनविणे) परत करतो, त्याने मुहम्मद (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यावर अवतरित झालेल्या वचनावर अविश्वास केला आहे," मग पुढे म्हणाले: "विवाद निर्माण करणारा, अहंकारी किंवा फक्त धर्मनिष्ठ व्यापारी वगळता कोणताही व्यापारी होऊ नका, कारण तेच त्यांच्या कर्मात मागे राहतात." हे आम्हाला [मुहम्मद बिन जाफर] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [शुबाह] यांनी [अल-हकाम] यांच्याकडून, बसरा येथील एका माणसाकडून सांगितले – आणि बसराचे लोक त्याला [अबू मुवार्रि'] ही कुन्य देत होते – अल-हकाम म्हणाले: "जरी कुफाचे लोक त्याला अबू मुहम्मद ही कुन्य देत होते," तो म्हणाला: 'जेव्हा अल्लाहचे प्रेषित, अल्लाहची शांती आणि आशीर्वाद त्यांच्यावर असोत, मृतदेहाच्या बाजूला होते,' तेव्हा त्यांनी हदीस सांगितली, परंतु ती अली यांच्याकडे जोडली नाही, आणि त्यांनी म्हटले: 'कोणतीही प्रतिमा न पुसता सोडू नका,' म्हणून अली म्हणाले: 'हे अल्लाहचे प्रेषिता, मी तुम्हाला परत येणार नाही जोपर्यंत मी कोणतीही प्रतिमा न पुसता सोडणार नाही.' मग त्याने उत्तर दिले: 'विवाद निर्माण करणारा किंवा अहंकारी व्यक्ती होऊ नकोस.'