Imam Ahmad : 613

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا شُرَحْبِيلُ بْنُ مُدْرِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَارَ مَعَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَكَانَ صَاحِبَ مِطْهَرَتِهِ فَلَمَّا حَاذَى نِينَوَى وَهُوَ مُنْطَلِقٌ إِلَى صِفِّينَ فَنَادَى عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اصْبِرْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ اصْبِرْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ بِشَطِّ الْفُرَاتِ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَعَيْنَاهُ تَفِيضَانِ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَغْضَبَكَ أَحَدٌ مَا شَأْنُ عَيْنَيْكَ تَفِيضَانِ قَالَ بَلْ قَامَ مِنْ عِنْدِي جِبْرِيلُ قَبْلُ فَحَدَّثَنِي أَنَّ الْحُسَيْنَ يُقْتَلُ بِشَطِّ الْفُرَاتِ قَالَ فَقَالَ هَلْ لَكَ إِلَى أَنْ أُشِمَّكَ مِنْ تُرْبَتِهِ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ فَمَدَّ يَدَهُ فَقَبَضَ قَبْضَةً مِنْ تُرَابٍ فَأَعْطَانِيهَا فَلَمْ أَمْلِكْ عَيْنَيَّ أَنْ فَاضَتَا

Wedi dweud wrthym [Muhammad Bin Ubaid] Wedi dweud wrthym [Syurahbil Bin Mudrik] o [Abdullah Bin Nujai] o [ei dad] ei fod yn cerdded gyda [Ali] radiallahu 'anhu, ac ef oedd amddiffynwr Ali, pan gyrhaeddodd Niwaya a'i fod yn mynd i Shifin, galwodd Ali allan: 'Byddwch yn amyneddgar, O Abu A Abdullah ar lannau'r Euphrod. Felly dywedais; 'Beth ydyw?' Dywed; Atebodd Ali; 'Ymwelais â'r Proffwyd Salallahu 'Alaihi wa sallam un diwrnod a chefais ei lygaid yn llawn dagrau, felly gofynnais; 'O Nabiyullah, nid oes neb yn eich gwylltio, pam y llenwir eich llygaid â dagrau?' Atebodd yntau: 'Ond cododd Jibril yn gyflym o'm hochr i, dywedodd wrthyf y byddai Al Husain yn cael ei ladd ar lannau'r Ewffrates.' Meddai Ali; felly dywedodd: 'Ydych chi am arogli'r pridd?' Felly atebais; 'Ie'. Felly estynnodd ei law a gafael mewn llond llaw o bridd, yna ei rhoi i mi, fel na allwn atal fy llygaid rhag llifo â dagrau.'