इमाम अहमद : 613

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا شُرَحْبِيلُ بْنُ مُدْرِكٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ عَنْ أَبِيهِ أَنَّهُ سَارَ مَعَ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَكَانَ صَاحِبَ مِطْهَرَتِهِ فَلَمَّا حَاذَى نِينَوَى وَهُوَ مُنْطَلِقٌ إِلَى صِفِّينَ فَنَادَى عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اصْبِرْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ اصْبِرْ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ بِشَطِّ الْفُرَاتِ قُلْتُ وَمَاذَا قَالَ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ وَعَيْنَاهُ تَفِيضَانِ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَغْضَبَكَ أَحَدٌ مَا شَأْنُ عَيْنَيْكَ تَفِيضَانِ قَالَ بَلْ قَامَ مِنْ عِنْدِي جِبْرِيلُ قَبْلُ فَحَدَّثَنِي أَنَّ الْحُسَيْنَ يُقْتَلُ بِشَطِّ الْفُرَاتِ قَالَ فَقَالَ هَلْ لَكَ إِلَى أَنْ أُشِمَّكَ مِنْ تُرْبَتِهِ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ فَمَدَّ يَدَهُ فَقَبَضَ قَبْضَةً مِنْ تُرَابٍ فَأَعْطَانِيهَا فَلَمْ أَمْلِكْ عَيْنَيَّ أَنْ فَاضَتَا

हे आम्हाला [मुहम्मद बिन उबैद] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [शुरहबिल बिन मुद्रिक] यांनी सांगितले, ज्यांनी [अब्दुल्ला बिन नुजै] यांच्याकडून, त्यांच्या वडिलांकडून सांगितले की ते [अली] (अल्लाह त्यांच्यावर खुशाल असो) यांच्यासोबत चालत होते, आणि ते अलींचे रक्षक होते, जेव्हा ते निवाया येथे पोहोचले आणि शिफिनकडे जात होते. अलीने ओरडले: "अब्दुल्लाह, धैर्य धरा; अब्दुल्लाह, धैर्य धरा, यूप्रेटिस नदीच्या काठावर." मग मी विचारले, "काय झाले?" अली म्हणाले, "मी एक दिवस पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्याकडे गेलो आणि त्यांचे डोळे अश्रूंनी भरलेले पाहिले, म्हणून मी विचारले, 'ऐ अल्लाहचे पैगंबर, कोणीही आपल्याला रागावलेले नाही, मग आपल्या डोळ्यांत अश्रू का आहेत?'" त्याने उत्तर दिले: 'पण जिब्रईल नुकताच माझ्याजवळून घाईघाईने उठला; त्याने मला सांगितले की अल-हुसैन यूप्रेटिस नदीच्या काठावर मारला जाईल.' अली म्हणाले: मग त्याने म्हटले: 'तुम्हाला त्या मातीचा सुगंध घ्यायचा आहे का?' मी उत्तर दिले: 'होय.' मग त्याने आपला हात पुढे करून, एक मुट्ठी माती घेतली आणि मला दिली; मी माझे अश्रू रोखू शकलो नाही."