Imam Ahmad : 612

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ حَدَّثَنَا شُرَحْبِيلُ بْنُ مُدْرِكٍ الْجُعْفِيُّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ الْحَضْرَمِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ قَالَ لِي عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ كَانَتْ لِي مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْزِلَةٌ لَمْ تَكُنْ لِأَحَدٍ مِنْ الْخَلَائِقِ إِنِّي كُنْتُ آتِيهِ كُلَّ سَحَرٍ فَأُسَلِّمُ عَلَيْهِ حَتَّى يَتَنَحْنَحَ وَإِنِّي جِئْتُ ذَاتَ لَيْلَةٍ فَسَلَّمْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ فَقَالَ عَلَى رِسْلِكَ يَا أَبَا حَسَنٍ حَتَّى أَخْرُجَ إِلَيْكَ فَلَمَّا خَرَجَ إِلَيَّ قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَغْضَبَكَ أَحَدٌ قَالَ لَا قُلْتُ فَمَا لَكَ لَا تُكَلِّمُنِي فِيمَا مَضَى حَتَّى كَلَّمْتَنِي اللَّيْلَةَ قَالَ سَمِعْتُ فِي الْحُجْرَةِ حَرَكَةً فَقُلْتُ مَنْ هَذَا فَقَالَ أَنَا جِبْرِيلُ قُلْتُ ادْخُلْ قَالَ لَا اخْرُجْ إِلَيَّ فَلَمَّا خَرَجْتُ قَالَ إِنَّ فِي بَيْتِكَ شَيْئًا لَا يَدْخُلُهُ مَلَكٌ مَا دَامَ فِيهِ قُلْتُ مَا أَعْلَمُهُ يَا جِبْرِيلُ قَالَ اذْهَبْ فَانْظُرْ فَفَتَحْتُ الْبَيْتَ فَلَمْ أَجِدْ فِيهِ شَيْئًا غَيْرَ جَرْوِ كَلْبٍ كَانَ يَلْعَبُ بِهِ الْحَسَنُ قُلْتُ مَا وَجَدْتُ إِلَّا جَرْوًا قَالَ إِنَّهَا ثَلَاثٌ لَنْ يَلِجَ مَلَكٌ مَا دَامَ فِيهَا أَبَدًا وَاحِدٌ مِنْهَا كَلْبٌ أَوْ جَنَابَةٌ أَوْ صُورَةُ رُوحٍ

اسان کي [محمد بن عبيد] ٻڌايو آهي [سيرهبيل بن مدرڪ الجوفى] [عبدالله بن نجائي الحضرمي] کان [پنهنجي پيءُ] کان ٻڌايو آهي ته؛ [علي] مون کي چيو؛ 'اڳ ۾، مون کي رسول الله صلي الله عليه وسلم سان گڏ رهڻ جو موقعو مليو، جيڪو مخلوق مان ڪنهن کي به نه مليو، مان سحري جي وقت وٽس ويندو هوس، پوءِ کيس سلام ڪندو هوس جيستائين هو پنهنجو گلو صاف نه ڪندو هو. هڪ رات مان وٽس آيس ۽ کيس سلام چيو، مون چيو؛ 'السلام عليڪم يا نبي الله' پوءِ هن جواب ڏنو؛ 'ابو حسن، جتي آهين اتي رهو، جيستائين مان توهان سان ملڻ لاءِ ٻاهر نه اچان'. جڏهن هو مون سان ملڻ لاءِ ٻاهر آيو، مون پڇيو؛ 'اي نبي الله، ڪو اهڙو آهي جيڪو توهان کي ناراض ڪري؟' هن جواب ڏنو؛ 'نه'، مون پڇيو؛ 'پوءِ توهان گذريل رات مون سان ڇو نه ڳالهايو ۽ پوءِ اڄ رات توهان مون سان ڇو ڳالهايو؟' هن جواب ڏنو؛ 'مون ڪمري ۾ حرڪت ٻڌي، پوءِ مون پڇيو؛ 'هي ڪير آهي؟' هن جواب ڏنو؛ 'مان جبرائيل آهيان'، مون چيو؛ 'اندر اچو!' پر هن جواب ڏنو؛ 'نه، پر مون سان ملڻ لاءِ ٻاهر اچو'، جڏهن مان ٻاهر آيس، تڏهن هن چيو؛ 'بيشڪ، توهان جي گهر ۾ ڪجهه آهي، جيڪو فرشتي کي ان ۾ داخل ٿيڻ کان روڪي ٿو جيستائين اهو اڃا تائين گهر ۾ آهي'، مون پڇيو؛ 'مون کي خبر ناهي، جبرائيل؟' هن جواب ڏنو؛ 'وڃ ۽ ڏس!' پوءِ مون گهر کوليو - گهر ۾ ويو، پر مون کي گهر ۾ ٻيو ڪجهه به نه مليو سواءِ ڪتي جي جنهن سان الحسن عام طور تي کيڏندو هو، مون چيو؛ 'مون کي ڪتن کان سواءِ ڪجهه به نه ملندو آهي'. هو چوي ٿو؛ 'حقيقت ۾، ٽي شيون آهن جيڪي ملائڪن لاءِ ان ۾ داخل ٿيڻ ناممڪن بڻائين ٿيون جيستائين اهي اڃا تائين ان ۾ آهن، جن مان هڪ ڪتو يا جنب يا هڪ زنده تصوير آهي'.