Imam Ahmad : 566

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ قَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ قُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنَقْلِبَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْ الْكِتَابَ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَخَذْنَا الْكِتَابَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ كَانَ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ أَهْلِيهِمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ قَدْ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ

Na peko ti so lo tene na e [Sufyan] so alondo na [‘Amru] lo tene; a fa na mbi [Hasan Bin Muhammad Bin Ali], a fa na mbi [Ubaidullah Bin Abu Rafi’], na na yâ ti mbeni mbaï nde lo tene; biani, Ubaïdullah Bin Abu Rafi’ afa na lo so lo mä [Ali] atene; Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam atokua mbi, Zubair na Miqdad, na pekoni lo tene: ‘Gue na lege ti mo juska mo si na Raudlah khah, mo yeke wara mbeni wali - mbeni zo ti voyage - so ayeke na mbeni mbeti, tongaso mû mbeti ni na maboko ti lo’. Na pekoni, e londo na ambarata ti e ague yongoro mingi juska e si na Raudlah, na e tingbi na mbeni wali, na pekoni e tene na lo; ‘Mo zi mbeti ni!’ Me lo kiri tënë; ‘Mbi ga na mbeti pëpe’. Na pekoni e tene; ‘Mo sigigi na mbeti ni wala e yeke bâ bongo ti mo!’ Ali atene; ‘Na pekoni, lo zi mbeti ti lo na yâ ti bongo ti lo, na a mû mbeti ni na pekoni a gue na ni na Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam, na a bâ so atënë ti yâ ti mbeti ni ayeke; ti londo na Hatib Bin Abi Al Bata’ah ti si na azo ti vorongo nzapa mingi na Mecque, ti fa na ala ambeni ye so Prophète ni aleke ti sara, na pekoni Rasulullah ahunda: ‘O Hatib, ye so ayeke nyen?’ Lo kiri tënë; ‘Mo sara ye hio pëpe ti bi tënë na li ti mbi, ti tâ tënë ni mbi yeke mbeni zo so ayeke na avoizin so alondo na Quraysh na mbi yeke pëpe mbeni oko ti afami ti lo, na ngoi so aMuhajirin so ague na kodoro wande na mo ayeke na afami so alingbi ti bata asewa ti ala na Mecque, tongaso mbi ye atâa so mbi yeke fami ti ala pëpe, tongaso si afami ti mbi alingbi ti sara ye so pëpe ndali ti so mbi disbe ti . lege ti vorongo, wala ngbanga ti so mbi yeke lani na ngia na mabe pëpe na peko ti so mbi lï na yâ ti vorongo ti Islam’. Na pekoni, Rasulullah atene: ‘Biani, lo tene tâ tënë na mo’, me Omar atene; ‘Zia mbi fâ go ti munafiq so!’ Tongaso, lo kiri tënë: ‘Biani, lo mû mbage na bira ti Badr, so alingbi ti pensé so Allah abâ awasenda-ye ti Badr, na pekoni Allah atene: ‘Sara ye so bê ti mo aye, ndali ti so mbi pardonné mo awe’.