Imam Ahmad : 566
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَمْرٍو قَالَ أَخْبَرَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ أَخْبَرَنِي عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي رَافِعٍ وَقَالَ مَرَّةً إِنَّ عُبَيْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي رَافِعٍ أَخْبَرَهُ أَنَّهُ سَمِعَ عَلِيًّا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَالزُّبَيْرَ وَالْمِقْدَادَ فَقَالَ انْطَلِقُوا حَتَّى تَأْتُوا رَوْضَةَ خَاخٍ فَإِنَّ بِهَا ظَعِينَةً مَعَهَا كِتَابٌ فَخُذُوهُ مِنْهَا فَانْطَلَقْنَا تَعَادَى بِنَا خَيْلُنَا حَتَّى أَتَيْنَا الرَّوْضَةَ فَإِذَا نَحْنُ بِالظَّعِينَةِ فَقُلْنَا أَخْرِجِي الْكِتَابَ قَالَتْ مَا مَعِي مِنْ كِتَابٍ قُلْنَا لَتُخْرِجِنَّ الْكِتَابَ أَوْ لَنَقْلِبَنَّ الثِّيَابَ قَالَ فَأَخْرَجَتْ الْكِتَابَ مِنْ عِقَاصِهَا فَأَخَذْنَا الْكِتَابَ فَأَتَيْنَا بِهِ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِذَا فِيهِ مِنْ حَاطِبِ بْنِ أَبِي بَلْتَعَةَ إِلَى نَاسٍ مِنْ الْمُشْرِكِينَ بِمَكَّةَ يُخْبِرُهُمْ بِبَعْضِ أَمْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا حَاطِبُ مَا هَذَا قَالَ لَا تَعْجَلْ عَلَيَّ إِنِّي كُنْتُ امْرَأً مُلْصَقًا فِي قُرَيْشٍ وَلَمْ أَكُنْ مِنْ أَنْفُسِهَا وَكَانَ مَنْ كَانَ مَعَكَ مِنْ الْمُهَاجِرِينَ لَهُمْ قَرَابَاتٌ يَحْمُونَ أَهْلِيهِمْ بِمَكَّةَ فَأَحْبَبْتُ إِذْ فَاتَنِي ذَلِكَ مِنْ النَّسَبِ فِيهِمْ أَنْ أَتَّخِذَ فِيهِمْ يَدًا يَحْمُونَ بِهَا قَرَابَتِي وَمَا فَعَلْتُ ذَلِكَ كُفْرًا وَلَا ارْتِدَادًا عَنْ دِينِي وَلَا رِضًا بِالْكُفْرِ بَعْدَ الْإِسْلَامِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهُ قَدْ صَدَقَكُمْ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ دَعْنِي أَضْرِبْ عُنُقَ هَذَا الْمُنَافِقِ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ شَهِدَ بَدْرًا وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّ اللَّهَ قَدْ اطَّلَعَ عَلَى أَهْلِ بَدْرٍ فَقَالَ اعْمَلُوا مَا شِئْتُمْ فَقَدْ غَفَرْتُ لَكُمْ
A fen erenikem [Sufyan] seni [‘Amru] a apasa; a fen esile ngeniei [Hasan Bin Muhammad Bin Ali], a fen esile ngeniei [Ubaidullah Bin Abu Rafi’], me lon pwal eu poraus a apasa; ennetin, Ubaidul Bin Abu Rafi’ a fen esinesin ngeni pwe a rongorong [Ali] a apasa; Iwe, a apasa: ‘Kopwe feila tori om kopwe tori Raudlah khah, kopwe küna eman fefin - eman chon sai - mi uwei echö toropwe, iei mine kopwe angei ewe toropwe seni i. Iwe aua sai me am kewe oris ra pwan towaw tori am aua tori Raudlah, iwe aua churi emon fefin, iwe aua apasa ngeni; ‘Kopwe angei ewe taropwe!’ a apasa. Nge a ponueni; ‘Use uwei ew taropwe’. Iwe sia apasa; ‘Ka angei ewe taropwe ika esap ina am aupwe cheki ufom kewe!’ a apasa. Ali a apasa; ‘Iwe, a angei noun we taropwe seni an we chuk, iwe, aua angei ewe taropwe me mwirin aua uwei ngeni Rasulullah sallallaahu ‘alaihi wasallam, iwe, a ffatolo pwe masouen ewe mak a mak; seni Hatib Bin Abi Al Bata’ah ngeni ekkewe chon fel ngeni chommong kot lon Mecca, a esile ngeniir ussun fitu kokkot an ewe Soufos, iwe, Rasulullah a eisini: ‘O Hatib, met ei?’ A ponueni; 'Kosap mwitir ne tipi ngeniei, ren enletin ngang emon mi wor chon orun seni ekkewe Quraysh me ngang esap emon chon an famili, nge ekkewe Muhajirin mi emigrate fitikemi ra wor chon orun kewe mi tongeni tumunu ar kewe famini non Mecca, ina minne ua mochen ina mwo ika ngang use chiechi ngenir, pwe aramasei kewe repwe tongeni aposta fori ei pokiten ngang use dibe. lamalam, are pokiten ua pwapwa ren ai lukulukumang mwirin ai siwil ngeni Islam’. Iwe, Rasulullah a apasa: ‘Enlet, a fen ürenikemi ewe enlet’, nge Umar a apasa; ‘Kopwe mut ngeniei ai upwe atai ei munafiq!’ a apasa. Iwe, a pölüweni: ‘Enlet, a fen fiti ewe maunen Badr, iö a tongeni ekieki pwe Allah a küna ekkewe sou silelap lon Badr, iwe, Allah a apasa: ‘Kopwe föri usun met ka mochen, pun üa fen omusomus ngonuk’.