Imam Ahmad : 538

حَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ الثَّقَفِيُّ حَدَّثَنَا عُمَارَةُ بْنُ الْقَعْقَاعِ عَنِ الْحَارِثِ بْنِ يَزِيدَ الْعُكْلِيِّ عَنْ أَبِي زُرْعَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُجَيٍّ قَالَ قَالَ عَلِيٌّ كَانَتْ لِي سَاعَةٌ مِنْ السَّحَرِ أَدْخُلُ فِيهَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ كَانَ قَائِمًا يُصَلِّي سَبَّحَ بِي فَكَانَ ذَاكَ إِذْنُهُ لِي وَإِنْ لَمْ يَكُنْ يُصَلِّي أَذِنَ لِي

اسان کي [ابو سعيد] ٻڌايو آهي [عبدالواحد بن زياد عث ثقفي] اسان کي [عماره بن القاعع] ٻڌايو آهي [الحارث بن يزيد العڪلي] کان [ابو زرعہ] کان [عبدالله بن نجائي] ٻڌايو آهي ته؛ [علي] چيو ته: مون کي صبح جو رسول الله ﷺ سان ملڻ جو وقت مليو، جڏهن پاڻ نماز پڙهي رهيا هئا ته مون کي سُبْحَانَ الله پڙهندا هئا، پوءِ اها نشاني هئي ته پاڻ مون کي اجازت ڏيندا، ۽ جيڪڏهن نماز نه پڙهي رهيا هئا ته مون کي فوري طور تي اجازت ڏيندا هئا.