Imam Ahmad : 492
حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي فَمَرَّ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيَّ فَمَنَعْتُهُ فَأَبَى فَسَأَلْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَقَالَ لَا يَضُرُّكَ يَا ابْنَ أَخِي
Esan digu Abdullah, Esan digu [Suwaid Bin Sa'id] Esan digu [Ibrahim Bin Sa'd] Esan zidan [nire aita] [bere aita] esan zuen; otoitzean nengoela, bat-batean gizon bat pasatu zen nire aurretik, orduan eutsi egin nion baina aurre egin zion -hautsi egin zuen-, beraz, galdetu nion [Uthman Bin Affan], eta hark erantzun; 'Ene anaiaren semea, ez zaitu suntsituko -zure otoitza-'.