Imam Ahmad : 492

حَدَّثَنَا عَبْد اللَّهِ حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِيهِ قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي فَمَرَّ رَجُلٌ بَيْنَ يَدَيَّ فَمَنَعْتُهُ فَأَبَى فَسَأَلْتُ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ فَقَالَ لَا يَضُرُّكَ يَا ابْنَ أَخِي

مارا عبداللہ ءِ سرا گشتگ، مارا گشتگ [سوید بن سعید] مارا گشتگ [ابراہیم بن سعد] من ءَ [منی پت] ءَ چہ [وتی پت] ءَ گشتگ؛ وھدے کہ من نماز وانگ ءَ اتاں، اناگہ ءَ مردے منی دیم ءَ گوست، پدا من آئی ءَ را وتی دیم ءَ داشت بلے آئی ءَ مزاحمت کت - چہ ٹُکّر ٹُکّر کت -، پمیشکا من [عثمان بن عفان] ءَ جُست کُت، ءُ آئی ءَ پسو دات؛ 'اے منی برات ءِ چُک، اے ترا -تئی نماز- ءَ ھلاس نہ کنت۔'