Imam Ahmad : 405

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ قَتَادَةَ قَالَ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ شَقِيقٍ كَانَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَنْهَى عَنْ الْمُتْعَةِ وَعَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَأْمُرُ بِهَا فَقَالَ عُثْمَانُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لِعَلِيٍّ قَوْلًا ثُمَّ قَالَ عَلِيٌّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ لَقَدْ عَلِمْتَ أَنَّا قَدْ تَمَتَّعْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ أَجَلْ وَلَكِنَّا كُنَّا خَائِفِينَ

A fa na e [Mohammed Bin Ja’far] A fa na e [SyU’bah] ti [Qatadah] lo tene; [Abdoullah] atene; so [Othman] akanga lege na pèlerinage ti tamattu’, me Ali amû mbeni fatwa so amû lege na ni, tongaso Othman atene mbeni tënë na lo, na pekoni [Ali] akiri tënë; ‘Mo hinga pëpe so ândö e sara tamattu’ na ngoi so e yeke na tere ti Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam?’ Othman akiri tënë; “A yeke tongaso, me na ngoi ni so mbeto asara e.”