Imam Ahmad : 390

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ وَحَجَّاجٌ قَالَا حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ قَالَ سَمِعْتُ رَجُلًا يُحَدِّثُ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عَفَّانَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَجُلٌ سَمْحًا بَائِعًا وَمُبْتَاعًا وَقَاضِيًا وَمُقْتَضِيًا فَدَخَلَ الْجَنَّةَ

Sa faamatala mai ia i matou [Muhammad Bin Ja'far] ma [Hajjaj] sa la fai mai uma; Sa faamatala mai ia i matou [Shu'bah] mai ia [Amr Bin Dinar] sa ia fai mai; Sa ou faalogo [i se tamaloa] o faamatala mai ia [Uthman Bin Affan], mai le Perofeta o Shallallahu Alaihi Wasallam; sa ia fai mai; 'O se tagata e limafoai - faigofie - pe afai o ia o se faatauoloa, o se faatauoloa, o se tagata e aoina aitalafu ma o se tagata aitalafu, ona ulufale lea o ia i le Parataiso'.