Imam Ahmad : 367

حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ قَالَ بَلَغَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ سَعْدًا لَمَّا بَنَى الْقَصْرَ قَالَ انْقَطَعَ الصُّوَيْتُ فَبَعَثَ إِلَيْهِ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَلَمَّا قَدِمَ أَخْرَجَ زَنْدَهُ وَأَوْرَى نَارَهُ وَابْتَاعَ حَطَبًا بِدِرْهَمٍ وَقِيلَ لِسَعْدٍ إِنَّ رَجُلًا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ ذَاكَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ مَا قَالَهُ فَقَالَ نُؤَدِّي عَنْكَ الَّذِي تَقُولُهُ وَنَفْعَلُ مَا أُمِرْنَا بِهِ فَأَحْرَقَ الْبَابَ ثُمَّ أَقْبَلَ يَعْرِضُ عَلَيْهِ أَنْ يُزَوِّدَهُ فَأَبَى فَخَرَجَ فَقَدِمَ عَلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَهَجَّرَ إِلَيْهِ فَسَارَ ذَهَابَهُ وَرُجُوعَهُ تِسْعَ عَشْرَةَ فَقَالَ لَوْلَا حُسْنُ الظَّنِّ بِكَ لَرَأَيْنَا أَنَّكَ لَمْ تُؤَدِّ عَنَّا قَالَ بَلَى أَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلَامَ وَيَعْتَذِرُ وَيَحْلِفُ بِاللَّهِ مَا قَالَهُ قَالَ فَهَلْ زَوَّدَكَ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تُزَوِّدَنِي أَنْتَ قَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ آمُرَ لَكَ فَيَكُونَ لَكَ الْبَارِدُ وَيَكُونَ لِي الْحَارُّ وَحَوْلِي أَهْلُ الْمَدِينَةِ قَدْ قَتَلَهُمْ الْجُوعُ وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَشْبَعُ الرَّجُلُ دُونَ جَارِهِ آخِرُ مُسْنَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدِيثُ السَّقِيفَةِ

Wedi dweud wrthym [Abdurrahman] Wedi dweud wrthym [Sufyan] gan [ei dad] o ['Abayah Bin Rifa'ah] meddai; newyddion wedi cyrraedd [Umar] pan oedd Sa'd yn adeiladu'r palas, dywedodd; 'Mae'r llais - cyfathrebu - wedi'i dorri i ffwrdd'. Felly anfonodd Muhammad Bin Maslamah ato, pan ddaeth, tynnodd ei freichiau allan a chynnau tân, yna prynodd goed tân gyda dirhams, yna dywedodd wrth Sa'd; 'Yn wir y mae rhywun wedi gwneud y cyfryw a'r cyfryw,' yna atebodd; 'Fe yw Muhammad Bin Maslamah'. Yna daeth allan i'w gyfarfod a thyngu i Allah na ddywedodd, yna dywedodd; 'Gwnawn - oddi wrthych - yr hyn a ddywedwch, a gwnawn yr hyn a orchmynnwyd i ni ei wneud,' felly llosgodd y drws, yna wynebodd ef, yna cynigiodd Sa'd roi darpariaethau ond gwrthododd. Yna Muhammad Bin Maslamah a aeth yn ôl i Umar, ac a gerddodd yn ôl ato am bedwar diwrnod ar bymtheg, yna Umar a ddywedodd; ' Oni bai am ein barn dda amdanat, buasem yn casglu nad ydych wedi cyflawni ein dymuniadau,' atebodd; 'Ie, anfonodd gyfarchion ac ymddiheurodd a thyngu i Allah na ddywedodd hynny'. Yna Umar a ofynodd; 'Wnaeth e eich arfogi chi?' Atebodd; 'Na' meddai Umar; 'Beth sy'n eich rhwystro rhag fy arfogi?' Atebodd; ‘Dydw i ddim yn hoffi dweud wrthych chi, rydych chi'n mynd yn oer tra dwi'n mynd yn boeth, ac o'm cwmpas mae pobl Medina sy'n newynu i farwolaeth, er i mi glywed Negesydd Allah (heddwch a bendithion Allaah arno) yn dweud: 'Peidiwch â bod yn llawn tra bod ei gymydog yn newynog'. Y hadith olaf o musnad Umar Bin Al Khaththab yw'r hadith am Saqifah