Imam Ahmad : 367
حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبَايَةَ بْنِ رِفَاعَةَ قَالَ بَلَغَ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّ سَعْدًا لَمَّا بَنَى الْقَصْرَ قَالَ انْقَطَعَ الصُّوَيْتُ فَبَعَثَ إِلَيْهِ مُحَمَّدَ بْنَ مَسْلَمَةَ فَلَمَّا قَدِمَ أَخْرَجَ زَنْدَهُ وَأَوْرَى نَارَهُ وَابْتَاعَ حَطَبًا بِدِرْهَمٍ وَقِيلَ لِسَعْدٍ إِنَّ رَجُلًا فَعَلَ كَذَا وَكَذَا فَقَالَ ذَاكَ مُحَمَّدُ بْنُ مَسْلَمَةَ فَخَرَجَ إِلَيْهِ فَحَلَفَ بِاللَّهِ مَا قَالَهُ فَقَالَ نُؤَدِّي عَنْكَ الَّذِي تَقُولُهُ وَنَفْعَلُ مَا أُمِرْنَا بِهِ فَأَحْرَقَ الْبَابَ ثُمَّ أَقْبَلَ يَعْرِضُ عَلَيْهِ أَنْ يُزَوِّدَهُ فَأَبَى فَخَرَجَ فَقَدِمَ عَلَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَهَجَّرَ إِلَيْهِ فَسَارَ ذَهَابَهُ وَرُجُوعَهُ تِسْعَ عَشْرَةَ فَقَالَ لَوْلَا حُسْنُ الظَّنِّ بِكَ لَرَأَيْنَا أَنَّكَ لَمْ تُؤَدِّ عَنَّا قَالَ بَلَى أَرْسَلَ يَقْرَأُ السَّلَامَ وَيَعْتَذِرُ وَيَحْلِفُ بِاللَّهِ مَا قَالَهُ قَالَ فَهَلْ زَوَّدَكَ شَيْئًا قَالَ لَا قَالَ فَمَا مَنَعَكَ أَنْ تُزَوِّدَنِي أَنْتَ قَالَ إِنِّي كَرِهْتُ أَنْ آمُرَ لَكَ فَيَكُونَ لَكَ الْبَارِدُ وَيَكُونَ لِي الْحَارُّ وَحَوْلِي أَهْلُ الْمَدِينَةِ قَدْ قَتَلَهُمْ الْجُوعُ وَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا يَشْبَعُ الرَّجُلُ دُونَ جَارِهِ آخِرُ مُسْنَدِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حَدِيثُ السَّقِيفَةِ
Na taʻu mai e [Abdurrahman] [Sufyan] ia i matou mai [lona tama] mai ia ['Abayah Bin Rifa'ah] na ia fai mai ai; na lipotia mai ia [Umar] ina ua fausia e Sa'd se maota, na ia fai mai; 'Ua motusia le leo o -fesootaʻiga-'. O lea na auina atu ai Muhammad Bin Maslamah ia te ia, ina ua sau o ia na ia tago atu lona lima ma tutu se afi ona faatau mai lea o fafie i dirhams, ona fai atu lea ia Sa'd; 'E moni ua faia e se tagata lea mea ma lea mea,' o lea na ia tali atu ai; 'O ia o Muhammad Bin Maslamah'. Ona alu atu lea o ia e faafetaiai ia te ia ma tautō i le Atua e leʻi fai atu o ia, ona ia fai atu lea; 'Matou te faia -mai ia te oe- le mea e te fai mai ai, ma matou te faia le mea ua poloaiina ai i matou,' o lea na ia susunuina ai le faitotoa, ona faasaga atu lea ia te ia ona ofo atu lea o Sa'd e avatu ia te ia ni meaai ae na ia teena. Ona alu atu lea o Muhammad Bin Maslamah e toe foi atu ia Umar, ma savali atu ia te ia mo le sefuluiva aso, ona fai atu lea o Umar; ‘Ana faapea e le ona o lo matou agalelei ia te oe, semanū matou te faapea atu e te le’i faataunuuina o matou manaoga,’ o lana tali lea; ‘Ioe, na ia auina atu ni alofaaga ma faatoese ma tautō ia Allah e le’i fai atu e ia’. Ona fesili lea o Umar; ‘Na ia saunia ea mo oe?’ Na ia tali atu; ‘Leai’ o le tala lea a Umar; ‘O le a le mea e taofia ai oe mai le saunia o a’u?’ Na ia tali atu; ‘Ou te le fiafia e fai atu ia te oe, e te malulu ae ou te vevela, ma o loo siomia a’u e tagata o Madinah o loo feoti i le fia ‘ai, e ui lava ina ou faalogo i le Avefeau a Allah, ia faamanuia le Atua ia te ia ma ia foai atu ia te ia le filemu, o fai mai; ‘Aua ne’i maona se tasi a o fia ‘ai lona tuaoi’. O le hadith mulimuli mai le musnad a Umar Bin Al Khathtab o le hadith e uiga ia Saqifah