Imam Ahmad : 362
حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ كَانَ أَهْلُ الْجَاهِلِيَّةِ لَا يُفِيضُونَ مِنْ جَمْعٍ حَتَّى يَقُولُوا أَشْرِقْ ثَبِيرُ كَيْمَا نُغِيرُ فَلَمَّا جَاءَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَالَفَهُمْ فَكَانَ يَدْفَعُ مِنْ جَمْعٍ مِقْدَارَ صَلَاةِ الْمُسْفِرِينَ بِصَلَاةِ الْغَدَاةِ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ
Na peko ti so lo tene na e [Waki’] so alondo na [Sufyan] so alondo na [Abu Ishaq] so alondo na [‘Amru Bin Maimun] so alondo na [Omar], lo tene; ‘Na ngoi so ahon, azo ti Jahiliyah ake pëpe ti zia Jam’un -Muzdalifah- so ala tene; ‘Na nduzu- Tsabiir asigigi, tongaso a zia hio’. Na ngoi so Watokua ti Nzapa (so siriri ti Nzapa aduti na ndo ti lo) aga, lo yeda na ala pëpe na lo zia ngoi ti sambela teti azo ti musfir - azo so ayeke sambela na ngoi so lê ti nduzu ti mbage ti est aza awe - na ngoi ti sambela ti ndapre kozoni si lâ asigigi’.