Imam Ahmad : 342

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ الضُّبَعِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ جُوَيْرِيَةَ بْنِ قُدَامَةَ قَالَ حَجَجْتُ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ الْعَامَ الَّذِي أُصِيبَ فِيهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا أَحْمَرَ نَقَرَنِي نَقْرَةً أَوْ نَقْرَتَيْنِ شُعْبَةُ الشَّاكُّ فَكَانَ مِنْ أَمْرِهِ أَنَّهُ طُعِنَ فَأُذِنَ لِلنَّاسِ عَلَيْهِ فَكَانَ أَوَّلَ مَنْ دَخَلَ عَلَيْهِ أَصْحَابُ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ أَهْلُ الْمَدِينَةِ ثُمَّ أَهْلُ الشَّامِ ثُمَّ أُذِنَ لِأَهْلِ الْعِرَاقِ فَدَخَلْتُ فِيمَنْ دَخَلَ قَالَ فَكَانَ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهِ قَوْمٌ أَثْنَوْا عَلَيْهِ وَبَكَوْا قَالَ فَلَمَّا دَخَلْنَا عَلَيْهِ قَالَ وَقَدْ عَصَبَ بَطْنَهُ بِعِمَامَةٍ سَوْدَاءَ وَالدَّمُ يَسِيلُ قَالَ فَقُلْنَا أَوْصِنَا قَالَ وَمَا سَأَلَهُ الْوَصِيَّةَ أَحَدٌ غَيْرُنَا فَقَالَ عَلَيْكُمْ بِكِتَابِ اللَّهِ فَإِنَّكُمْ لَنْ تَضِلُّوا مَا اتَّبَعْتُمُوهُ فَقُلْنَا أَوْصِنَا فَقَالَ أُوصِيكُمْ بِالْمُهَاجِرِينَ فَإِنَّ النَّاسَ سَيَكْثُرُونَ وَيَقِلُّونَ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَنْصَارِ فَإِنَّهُمْ شَعْبُ الْإِسْلَامِ الَّذِي لَجِئَ إِلَيْهِ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَعْرَابِ فَإِنَّهُمْ أَصْلُكُمْ وَمَادَّتُكُمْ وَأُوصِيكُمْ بِأَهْلِ ذِمَّتِكُمْ فَإِنَّهُمْ عَهْدُ نَبِيِّكُمْ وَرِزْقُ عِيَالِكُمْ قُومُوا عَنِّي قَالَ فَمَا زَادَنَا عَلَى هَؤُلَاءِ الْكَلِمَاتِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ فِي الْأَعْرَابِ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَعْرَابِ فَإِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَعَدُوُّ عَدُوِّكُمْ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ سَمِعْتُ أَبَا جَمْرَةَ الضُّبَعِيَّ يُحَدِّثُ عَنْ جُوَيْرِيَةَ بْنِ قُدَامَةَ قَالَ حَجَجْتُ فَأَتَيْتُ الْمَدِينَةَ الْعَامَ الَّذِي أُصِيبَ فِيهِ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ فَخَطَبَ فَقَالَ إِنِّي رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا أَحْمَرَ نَقَرَنِي نَقْرَةً أَوْ نَقْرَتَيْنِ شُعْبَةُ الشَّاكُّ قَالَ فَمَا لَبِثَ إِلَّا جُمُعَةً حَتَّى طُعِنَ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ وَأُوصِيكُمْ بِأَهْلِ ذِمَّتِكُمْ فَإِنَّهُمْ ذِمَّةُ نَبِيِّكُمْ قَالَ شُعْبَةُ ثُمَّ سَأَلْتُهُ بَعْدَ ذَلِكَ فَقَالَ فِي الْأَعْرَابِ وَأُوصِيكُمْ بِالْأَعْرَابِ فَإِنَّهُمْ إِخْوَانُكُمْ وَعَدُوُّ عَدُوِّكُمْ

Wedi dweud wrthym [Muhammad Bin Ja'far] Wedi dweud wrthym [Syu'bah] meddai; Clywais [Abu Hamzah Adl Dluba'i] yn adrodd stori gan [Juwairiyah Bin Qudamah] meddai; 'Cyflawnais yr Hajj, ac yn y flwyddyn y daeth [Umar] drychineb, deuthum i Medina,' meddai Juwairiyah; ' Pregethodd Umar a dywedodd; 'Yn wir, breuddwydiais fel pe bai ceiliog coch yn pigo un neu ddau o bigo' - Syu'bah yn ymddangos yn amheus - a daeth i'r amlwg mai'r mater oedd ei fod wedi'i drywanu, yna caniataodd i bobl gwrdd ag ef, ac roedd y bobl a gyfarfu ag ef gyntaf yn gymdeithion i'r Proffwyd sallallaahu 'alaihi wasallam, yna mae pobl Syria, a chwrddais ag ef hefyd yn rhoi caniatâd i bobl Syria, a phobl Irac, i'w gyfarfod â Medina. gyda'r bobl oedd yn ei gyfarfod,' parhaodd â'i hanes; 'Pawb a ddaeth i'w weld, canmolasant ef ac wylo'. Dywed; Pan gyfarfuom ag ef, roedd ganddo dwrban du wedi'i lapio o amgylch ei stumog ond roedd y gwaed yn dal i lifo.' dywedodd juwairiyah; yna dywedasom; 'Rhowch ewyllys i ni!' ac ni ofynnodd neb iddo ewyllys ond nyni, yna efe a ddywedodd; 'Daliwch at lyfr Allah - y Qur'an -, oherwydd ni fyddwch yn mynd ar gyfeiliorn cyn belled â'ch bod yn ei ddilyn'. Yna dywedasom; 'Rhowch ewyllys i ni!' Dywed; 'Byddaf yn gadael i chi y Muhajirin, oherwydd bydd pobl yn dod yn fwy niferus ac yn mynd yn brin, a byddaf yn gadael i chi yr Ansar, oherwydd hwy yw'r gymuned Islamaidd y bydd Islam yn dychwelyd i, a byddaf yn gadael i chi yr Arabiaid, oherwydd eu bod yn tarddiad ac yn rhan o chi, yna byddaf yn gadael i chi yr Ahlu Dzimma, oherwydd mae ganddynt, a'ch cytundeb, o'ch proffwydi, eu bod wedi codiad a'ch proffwydoliaeth. fi!' Dywedodd Juwairiyah; 'Ac ni ychwanegodd ddim i ni heblaw geiriau'r ewyllys'. Dywedodd Muhammad Bin Ja'far; Meddai Shu'bah; ' Yna gofynais iddo wedi hyny, felly efe a ddywedodd am yr Arabiaid ; 'Ymddiriedais hefyd yr Arabiaid i chwi, am eu bod yn frodyr i chwi, a'u gelynion yn elynion i chwi hefyd'. Wedi dweud wrthym [Hajjaj] Wedi dweud wrthym [Syu'bah] Clywais [Abu Hamzah Adl Dluba'i] yn dweud wrth [Juwairiyah Bin Qudamah] meddai; 'Cyflawnais yr Hajj, yna yn y flwyddyn y cafodd Umar anffawd deuthum i Medina,' parhaodd; Pregethodd Umar a dywedodd; 'Yn wir, breuddwydiais fod ceiliog coch yn pigo un neu ddwy o bigo i mi' -Syu'bah i'w weld yn amheus-, ac nid tan ddydd Gwener y cafodd ei drywanu. Yna soniodd am yr hadith fel uchod, heblaw yr hyn a ddywedodd [Umar]; 'Rwy'n rhoi eich ahlu dzimmah i chi, yn wir mae ganddynt warant gan eich Proffwyd'. Meddai Shu'bah; yna gofynais iddo wedi hyny, felly efe a attebodd am yr Arabiaid ; 'Ac yr wyf yn tystio i chwi Arabiaid, eich brodyr ydynt, a'u gelynion yw eich gelynion'.