Umar mengakui Nabi dan para sahabat berhaji tamattu', namun tidak menyukainya karena khawatir orang memperlakukan musim haji dengan ringan
Imam Ahmad : 332
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنِ الْحَكَمِ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِي مُوسَى أَنَّهُ كَانَ يُفْتِي بِالْمُتْعَةِ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ رُوَيْدَكَ بِبَعْضِ فُتْيَاكَ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ فِي النُّسُكِ بَعْدَكَ حَتَّى لَقِيَهُ بَعْدُ فَسَأَلَهُ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ فَعَلَهُ وَأَصْحَابُهُ وَلَكِنِّي كَرِهْتُ أَنْ يَظَلُّوا بِهِنَّ مُعَرِّسِينَ فِي الْأَرَاكِ وَيَرُوحُوا لِلْحَجِّ تَقْطُرُ رُءُوسُهُمْ
hi byerile [Abu Abdullah, ku nga Muhammad Bin Ja'far] U hi byerile [Syu'bah] ku suka eka [Al Hakam] ku suka eka ['Umarah Bin 'Umair] ku suka eka [Ibrahim Bin Abu Musa] ku suka eka [Abu Musa] leswaku u tshame a nyika fatwa na Mut'ah -a endla Hajj na Tamatu'-. wanuna un’wana a ku eka yena; 'Tivonele eka tin'wana ta ti fatwa ta wena, hikuva a wu yi tivi hadith leyi vuriweke hi Amirul Mukminin mayelana na Hajj na Umrah endzhaku ka wena'. Kutani Abu Musa u hlangane na Amirul Mukminin endzhaku ka sweswo, kutani a n’wi vutisa, [Umar] u hlamurile; 'Hakunene, ndza swi tiva leswaku Muprofeta sallallaahu 'alaihi wasallam na vanghana va yena va tshame va endla sweswo -va endla Hajj na Tamatu'-. Hambiswiritano, a ndzi nga ta swi tsakela loko vona ni vasati va vona va yima va wisa ehansi ka murhi wa Arak, kutani va ya endla Hajj va ri karhi va thona mati etinhlokweni ta vona.’