Imam Ahmad : 322

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَيُّوبَ عَنِ ابْنِ سِيرِينَ سَمِعَهُ مِنْ أَبِي الْعَجْفَاءِ سَمِعْتُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَقُولُ لَا تُغْلُوا صُدُقَ النِّسَاءِ فَإِنَّهَا لَوْ كَانَتْ مَكْرُمَةً فِي الدُّنْيَا أَوْ تَقْوَى فِي الْآخِرَةِ لَكَانَ أَوْلَاكُمْ بِهَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا أَنْكَحَ شَيْئًا مِنْ بَنَاتِهِ وَلَا نِسَائِهِ فَوْقَ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ وُقِيَّةً وَأُخْرَى تَقُولُونَهَا فِي مَغَازِيكُمْ قُتِلَ فُلَانٌ شَهِيدًا مَاتَ فُلَانٌ شَهِيدًا وَلَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ قَدْ أَوْقَرَ عَجُزَ دَابَّتِهِ أَوْ دَفَّ رَاحِلَتِهِ ذَهَبًا وَفِضَّةً يَبْتَغِي التِّجَارَةَ فَلَا تَقُولُوا ذَاكُمْ وَلَكِنْ قُولُوا كَمَا قَالَ مُحَمَّدٌ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ قُتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَهُوَ فِي الْجَنَّةِ

Ua faamatala mai ia i matou [Sufyan] mai ia [Ayyub] mai ia [Ibn Sirin] ua ia faalogo i ai mai ia [Abul 'Ajfa'] Na ou faalogo ia [Umar] o fai mai; 'Aua le soona fai -i le tuuina atu- o le meaalofa i fafine. Aua afai o le meaalofa o le mamalu i lenei lalolagi, po o le amioatua seia oo i le aso gataaga, e mautinoa lava o se tagata e sili atu nai lo oe, o le Perofeta o Shallallahu Alaihi Wasallam, semanu e faia, e lei faaipoipo lava o ia i se tasi o ana afafine ma e lei faaipoipo foi- i ana ava -i se meaalofa- e sili atu i le sefululua uqiyah. Ma isi -aua e te soona fai - fai mai i lau malae taua; 'na fasiotia lea ma lea, na fasiotia lea ma lea,' e ui lava atonu na ia utaina se avega mamafa i tua o lana taavale po o le nofoa o lana taavale, lea sa i le foliga o le auro po o le siliva, lea sa faamoemoe mo pisinisi. Aua le fai atu lena mea, ae fai mai e pei ona fai mai ai Muhammad Shallallahu Alaihi Wasallam; "O lē ua fasiotia - o loo tau - i le ala o Allah, ona ulufale lea o ia i le Parataiso."