Imam Ahmad : 304
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَوْدِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحِمْيَرِيِّ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ بِالْبَصْرَةِ قَالَ أَنَا أَوَّلُ مَنْ أَتَى عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ حِينَ طُعِنَ فَقَالَ احْفَظْ عَنِّي ثَلَاثًا فَإِنِّي أَخَافُ أَنْ لَا يُدْرِكَنِي النَّاسُ أَمَّا أَنَا فَلَمْ أَقْضِ فِي الْكَلَالَةِ قَضَاءً وَلَمْ أَسْتَخْلِفْ عَلَى النَّاسِ خَلِيفَةً وَكُلُّ مَمْلُوكٍ لَهُ عَتِيقٌ فَقَالَ لَهُ النَّاسُ اسْتَخْلِفْ فَقَالَ أَيَّ ذَلِكَ أَفْعَلُ فَقَدْ فَعَلَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي إِنْ أَدَعْ إِلَى النَّاسِ أَمْرَهُمْ فَقَدْ تَرَكَهُ نَبِيُّ اللَّهِ عَلَيْهِ الصَّلَاة وَالسَّلَامُ وَإِنْ أَسْتَخْلِفْ فَقَدْ اسْتَخْلَفَ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَقُلْتُ لَهُ أَبْشِرْ بِالْجَنَّةِ صَاحَبْتَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَطَلْتَ صُحْبَتَهُ وَوُلِّيتَ أَمْرَ الْمُؤْمِنِينَ فَقَوِيتَ وَأَدَّيْتَ الْأَمَانَةَ فَقَالَ أَمَّا تَبْشِيرُكَ إِيَّايَ بِالْجَنَّةِ فَوَاللَّهِ لَوْ أَنَّ لِي قَالَ عَفَّانُ فَلَا وَاللَّهِ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَوْ أَنَّ لِي الدُّنْيَا بِمَا فِيهَا لَافْتَدَيْتُ بِهِ مِنْ هَوْلِ مَا أَمَامِي قَبْلَ أَنْ أَعْلَمَ الْخَبَرَ وَأَمَّا قَوْلُكَ فِي أَمْرِ الْمُؤْمِنِينَ فَوَاللَّهِ لَوَدِدْتُ أَنَّ ذَلِكَ كَفَافًا لَا لِي وَلَا عَلَيَّ وَأَمَّا مَا ذَكَرْتَ مِنْ صُحْبَةِ نَبِيِّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَلِكَ
Na fai mai Yahya bin Hammad ma Affan; Na taʻu mai e Abu Awanah ia i matou mai ia Dawood bin Abdullah al-Audi mai ia Humaid bin Abdurrahman al-Himyari. Na taʻu mai e Ibn Abbas ia i matou i Basrah na ia fai mai; O aʻu o le tagata muamua na sau ia Umar ina ua sasaina o ia, ma na ia fai mai; 'Ia manatua mea e tolu mai ia te aʻu, aua sa ou fefe neʻi le o mai tagata ia te aʻu: Ou te leʻi faia se faaiuga e uiga ia Kalalah, ma ou te leʻi tofia se kalifa mo tagata pe a mavae aʻu, ma o pologa uma e iai se tasi e faasaolotoina o ia.' Ona fai atu lea o tagata ia te ia; 'Tofi se kalifa!' Fai mai Umar; 'Po o le a lava le mea ou te faia i ai, o lona uiga o se tasi e sili atu ia te aʻu ua faia; afai ou te tuua a latou mataupu i tagata pe a mavae aʻu, ona tuua lea e le Perofeta, ia faamanuia e Allah ia te ia ma tuuina atu ia te ia le filemu. Ma afai ou te tofia se kalifa, o lona uiga o se tasi e sili atu ia te aʻu, o Abu Bakr lea ua tofia -se kalifa-'. Ona ou fai atu lea ia te ia; ‘‘Ia manuia oe i le lagi, ua leva ona e faatasi ma le Avefeau a Allah, ua e tauaveina mataupu a ē talitonu ma ua e loto malie ma ua e faataunuuina le faatuatuaga’. Na ia fai mai; ‘‘A o lau tala fiafia e uiga i le lagi, mo le Atua ou te moomoo ia mo a’u le Lagi,’’ o le tala lea a Affan; ‘‘E leai lava, mo le Atua, e leai se isi atua na o Ia, afai e tuuina mai ia te a’u le lalolagi ma mea o i ai, e mautinoa lava ou te toe faaleleia le malaia o loo i o’u luma i ai, a o lei ou iloa le mea na tupu, a o au upu e uiga i mataupu a ē talitonu, mo le Atua, ou te moomoo moni lava ia na o se mea e le aoga ma e le afaina ai a’u. A o le mea na e ta’ua e uiga i le auai faatasi ma Nabiyullah Shallallahu Alaihi Wasallam, e moni lava lena mea.