Imam Ahmad : 292

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا عَاصِمُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ عَنْ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا رَفَعَهُ قَالَ يَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى مَنْ تَوَاضَعَ لِي هَكَذَا وَجَعَلَ يَزِيدُ بَاطِنَ كَفِّهِ إِلَى الْأَرْضِ وَأَدْنَاهَا إِلَى الْأَرْضِ رَفَعْتُهُ هَكَذَا وَجَعَلَ بَاطِنَ كَفِّهِ إِلَى السَّمَاءِ وَرَفَعَهَا نَحْوَ السَّمَاءِ

Дийцина тхуна [Язида] дийцина тхуна [Ӏашим Бин Мухьаммада] [шен дас] [Ибн Ӏумар] [Ӏумар] тӀера, -цо элира; Суна ца хаьара иза димарфу' -Пайхамара кхаччалц- ца хилча, - Ӏумара аьлла: «АллахӀа Табарака ва ТаӀала аьлла: «Со иштта лахара воккхуш волчо», Ӏумара шен пӀелг лаьтта охьабиллира, иза лаьттах хьакхавала герга кхаччалц, «тӀаккха ас иза иштта хьалаайдийр ду», ткъа Ӏумар шен пӀелг хьалабаьккхира стигал'.