Keutamaan Uwais Al-Qarni dari generasi tabi'in
इमाम अहमद : 257
حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ سَعِيدٍ الْجُرَيْرِيِّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ عَنْ أُسَيْرِ بْنِ جَابِرٍ قَالَ لَمَّا أَقْبَلَ أَهْلُ الْيَمَنِ جَعَلَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ يَسْتَقْرِي الرِّفَاقَ فَيَقُولُ هَلْ فِيكُمْ أَحَدٌ مِنْ قَرَنٍ حَتَّى أَتَى عَلَى قَرَنٍ فَقَالَ مَنْ أَنْتُمْ قَالُوا قَرَنٌ فَوَقَعَ زِمَامُ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَوْ زِمَامُ أُوَيْسٍ فَنَاوَلَهُ أَحَدُهُمَا الْآخَرَ فَعَرَفَهُ فَقَالَ عُمَرُ مَا اسْمُكَ قَالَ أَنَا أُوَيْسٌ فَقَالَ هَلْ لَكَ وَالِدَةٌ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَهَلْ كَانَ بِكَ مِنْ الْبَيَاضِ شَيْءٌ قَالَ نَعَمْ فَدَعَوْتُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَذْهَبَهُ عَنِّي إِلَّا مَوْضِعَ الدِّرْهَمِ مِنْ سُرَّتِي لِأَذْكُرَ بِهِ رَبِّي قَالَ لَهُ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ اسْتَغْفِرْ لِي قَالَ أَنْتَ أَحَقُّ أَنْ تَسْتَغْفِرَ لِي أَنْتَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ عُمَرُ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ خَيْرَ التَّابِعِينَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ أُوَيْسٌ وَلَهُ وَالِدَةٌ وَكَانَ بِهِ بَيَاضٌ فَدَعَا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فَأَذْهَبَهُ عَنْهُ إِلَّا مَوْضِعَ الدِّرْهَمِ فِي سُرَّتِهِ فَاسْتَغْفَرَ لَهُ ثُمَّ دَخَلَ فِي غِمَارِ النَّاسِ فَلَمْ يُدْرَ أَيْنَ وَقَعَ قَالَ فَقَدِمَ الْكُوفَةَ قَالَ وَكُنَّا نَجْتَمِعُ فِي حَلْقَةٍ فَنَذْكُرُ اللَّهَ وَكَانَ يَجْلِسُ مَعَنَا فَكَانَ إِذَا ذَكَرَ هُوَ وَقَعَ حَدِيثُهُ مِنْ قُلُوبِنَا مَوْقِعًا لَا يَقَعُ حَدِيثُ غَيْرِهِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبِي الشَّوَارِبِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ عَنِ الْقَرْثَعِ عَنْ قَيْسٍ أَوْ ابْنِ قَيْسٍ رَجُلٍ مِنْ جُعْفِيٍّ عَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ عَفَّانَ
हे आम्हाला ['अफान] यांनी सांगितले. हे आम्हाला [हम्माद इब्न सलामा] यांनी सांगितले, ज्यांनी [सईद अल-जुरायरी] यांच्याकडून, त्यांनी [अबू नदराह] यांच्याकडून आणि त्यांनी [उसैर इब्न जाबिर] यांच्याकडून सांगितले. त्यांनी सांगितले: जेव्हा येमेनचे लोक आले, तेव्हा 'उमर यांनी गटाची तपासणी केली आणि विचारले, "तुमच्यात कोणी करान (मुरादच्या एका जमातीपैकी) आहे का?" मग तो करणच्या लोकांजवळ गेला आणि विचारले, "तुम्ही कोण आहात?" त्यांनी उत्तर दिले, "करणचे लोक." मग उमरचा किंवा उवैसचा लगाम पडला, आणि त्यापैकी एकाने (उमरने किंवा उवैसने) तो दुसऱ्यासाठी उचलला, ज्यामुळे त्याला तो ओळख आला. उमरने विचारले, "तुझे नाव काय?" त्याने उत्तर दिले, "मी उवैस आहे." उमरने विचारले, "तुला आई आहे का?" त्याने उत्तर दिले, "होय." उमरने पुन्हा विचारले, "तुला कधी कुष्ठरोग झाला होता का?" त्याने उत्तर दिले, "होय, आणि मी सर्वशक्तिमान आणि महान अल्लाहकडे प्रार्थना केली, आणि त्याने तो माझ्यावरून दूर केला, फक्त माझ्या नाभ्यावर माझ्या प्रभूच्या स्मरणार्थ एक दिरहम इतक्या आकाराचा ठसा सोडला." मग उमर यांनी त्याला सांगितले, "माझ्यासाठी क्षमा माग." परंतु त्याने उत्तर दिले, "तुम्हीच माझ्यासाठी क्षमा मागण्यास अधिक पात्र आहात, कारण तुम्ही पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांच्या सोबत राहिलात." मग [उमर] म्हणाले; "खऱ्या अर्थाने, मी अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर शांती आणि आशीर्वाद असोत, यांना असे म्हणताना ऐकले: 'खऱ्या अर्थाने, तबीईनपैकी सर्वोत्तम म्हणजे उवैस नावाचा एक माणूस, ज्याची एक आई होती आणि ज्याला एकदा कुष्ठरोग झाला होता; त्याने अल्लाहकडे प्रार्थना केली, आणि अल्लाहने त्याला बरे केले, फक्त त्याच्या नाभ्यावर एक दिरहम आकाराचा ठसा राहिला.'" शेवटी, त्याने उमर यांच्यासाठी क्षमा मागितली, नंतर तो गर्दीत असा मिसळला की त्याचा ठावठिकाणा दिसतच राहिला नाही." उसैर म्हणाले: "मग तो कुफामध्ये आला; आम्ही एकत्र जमून अल्लाहचा ذिक्र करत असताना तो आमच्यासोबत बसला, आणि जेव्हा त्याने बोलले, तेव्हा त्याचे शब्द इतरांच्या भाषणापेक्षा वेगळ्या पद्धतीने आमच्या हृदयाला भिडले." नंतर उसैर यांनी ही हदीस सांगितली. अब्दुल मलिक बिन अबू अल-शवारिब यांनी आम्हाला सांगितले की: अब्दुल वहाद बिन ज़ियाद यांनी आम्हाला सांगितले की: अल-हसन बिन उबैदिल्लाह यांनी इब्राहीम, क़र्सा' (किंवा क़ैस किंवा इब्न क़ैस, जु'फी वंशातील एका माणसाकडून) यांच्याकडून उमर बिन अल-खत्ताब यांच्या हदीथचा उल्लेख केला, आणि नंतर 'अफ्फान' यांच्या हदीथसारखीच एक हदीथ सांगितली.