इमाम बुखारी : 5023

حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي مَرْيَمَ حَدَّثَنَا أَبُو غَسَّانَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو حَازِمٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْن أَبِي رَبِيعَةَ عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ بِالْمَدِينَةِ يَهُودِيٌّ وَكَانَ يُسْلِفُنِي فِي تَمْرِي إِلَى الْجِدَادِ وَكَانَتْ لِجَابِرٍ الْأَرْضُ الَّتِي بِطَرِيقِ رُومَةَ فَجَلَسَتْ فَخَلَا عَامًا فَجَاءَنِي الْيَهُودِيُّ عِنْدَ الْجَدَادِ وَلَمْ أَجُدَّ مِنْهَا شَيْئًا فَجَعَلْتُ أَسْتَنْظِرُهُ إِلَى قَابِلٍ فَيَأْبَى فَأُخْبِرَ بِذَلِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لِأَصْحَابِهِ امْشُوا نَسْتَنْظِرْ لِجَابِرٍ مِنْ الْيَهُودِيِّ فَجَاءُونِي فِي نَخْلِي فَجَعَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُكَلِّمُ الْيَهُودِيَّ فَيَقُولُ أَبَا الْقَاسِمِ لَا أُنْظِرُهُ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَامَ فَطَافَ فِي النَّخْلِ ثُمَّ جَاءَهُ فَكَلَّمَهُ فَأَبَى فَقُمْتُ فَجِئْتُ بِقَلِيلِ رُطَبٍ فَوَضَعْتُهُ بَيْنَ يَدَيْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَكَلَ ثُمَّ قَالَ أَيْنَ عَرِيشُكَ يَا جَابِرُ فَأَخْبَرْتُهُ فَقَالَ افْرُشْ لِي فِيهِ فَفَرَشْتُهُ فَدَخَلَ فَرَقَدَ ثُمَّ اسْتَيْقَظَ فَجِئْتُهُ بِقَبْضَةٍ أُخْرَى فَأَكَلَ مِنْهَا ثُمَّ قَامَ فَكَلَّمَ الْيَهُودِيَّ فَأَبَى عَلَيْهِ فَقَامَ فِي الرِّطَابِ فِي النَّخْلِ الثَّانِيَةَ ثُمَّ قَالَ يَا جَابِرُ جُدَّ وَاقْضِ فَوَقَفَ فِي الْجَدَادِ فَجَدَدْتُ مِنْهَا مَا قَضَيْتُهُ وَفَضَلَ مِنْهُ فَخَرَجْتُ حَتَّى جِئْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَبَشَّرْتُهُ فَقَالَ أَشْهَدُ أَنِّي رَسُولُ اللَّهِ عُرُوشٌ وَعَرِيشٌ بِنَاءٌ وَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ{ مَعْرُوشَاتٍ }مَا يُعَرَّشُ مِنْ الْكُرُومِ وَغَيْرِ ذَلِكَ يُقَالُ عُرُوشُهَا أَبْنِيَتُهَا

हे आम्हाला [सईद बिन अबू मरयम] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे आम्हाला [अबू घसान] यांनी सांगितले, ज्यांनी सांगितले: हे मला [अबू हज़ीम] यांनी [इब्राहिम बिन अब्दुर्रहमान बिन अब्दुल्ला बिन अबू रबीआह] यांच्याकडून सांगितले [जैबिर बिन अब्दुल्ला] यांच्याकडून, अल्लाह त्यांच्या दोघांवरही खुशाल होवो, ज्यांनी सांगितले, "मदीनामध्ये एक यहूदी होता ज्याने मला खजूरचा एक गट कर्जावर दिला—आणि जैबिरकडे स्वतः रुमाह (त्या ठिकाणाचे नाव) रस्त्यावर एक बाग होती, पण ती एक वर्ष फळ देत नव्हती—मग यहूदी माझ्याकडे खजूराचे पैसे मागण्यासाठी आला, पण माझ्याकडे काहीही नव्हते. मग मी पुढील वर्षीपर्यंत मुदतवाढ मागितली, पण त्याने नकार दिला. मी नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना याबद्दल कळवले, आणि त्यांनी आपल्या साथीदारांना म्हटले: 'जा. आम्ही त्या यहूदीकडून जाबिरच्या वतीने मुदतवाढ मागायला सांगू." मग ते माझ्या बागेत माझ्याकडे आले, आणि त्याने त्या यहूदीशी इतक्या वेळ बोलले की तो यहूदी म्हणाला, "अरे अबुल कासिम, मी त्याला मुदतवाढ देणार नाही." जेव्हा पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांनी हे पाहिले, तेव्हा ते उठले आणि खजूरच्या बागेत फेरफटका मारला, मग ते त्या यहुदीजवळ गेले आणि त्याच्याशी वाटाघाटी केली, परंतु त्या यहुदीने तरीही (मुदतवाढ देण्यास) नकार दिला. मग मी उठलो आणि काही खजूर आणून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांच्यासमोर ठेवले, आणि त्यांनी ते खाल्ले. त्यानंतर त्याने विचारले: "ऐ जबीर, तू ज्या तंबूत आश्रय घेतोस तो कुठे आहे?" मी त्याला सांगितले. त्याने पुन्हा म्हटले: "तो माझ्यासाठी तयार कर." म्हणून मी तो तंबू त्याच्यासाठी तयार केला, आणि तो त्यात गेला व झोपला. झोपेतून उठल्यावर, मी त्याच्याकडे एक मुठभर खजूर घेऊन आलो, आणि त्याने त्या खाल्ल्या. मग तो उठला आणि त्या यहुदीशी बोलणी केली, पण त्याने अजूनही नकार दिला. मग तो पुन्हा खजूरच्या बागेत फिरला आणि म्हणाला: "ऐ जबीर, खजूरच्या झाडाला हलव आणि त्याबदल्यात त्याला दे." मी मग खजूरच्या झाडाच्या खोडाजवळ गेलो, ते हलवलं आणि देवाणघेवाण करण्यासाठी काहीतरी घेतलं. ते पुरेपेक्षा जास्तच निघाले, म्हणून मी बाहेर निघून पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना भेटून त्यांना हे सांगितले. त्यानंतर त्याने म्हटले: "खरोखरच, मी साक्ष देतो की मी अल्लाहचा प्रेषित आहे." 'Urusy आणि 'Arisy ही शब्दं इमारत देखील सूचित करू शकतात. इब्न अब्बास यांनी अल्लाहच्या शब्दांबद्दल (अल-अन'आम: १४१ मधील MA'RUSYAAT) सांगितले की, झाडांपासून सावली देणारी कोणतीही वस्तू.