Imam Bukhari : 460
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ أَخْبَرَنَا ابْنُ عَوْنٍ عَنْ ابْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِحْدَى صَلَاتَيْ الْعَشِيِّ قَالَ ابْنُ سِيرِينَ سَمَّاهَا أَبُو هُرَيْرَةَ وَلَكِنْ نَسِيتُ أَنَا قَالَ فَصَلَّى بِنَا رَكْعَتَيْنِ ثُمَّ سَلَّمَ فَقَامَ إِلَى خَشَبَةٍ مَعْرُوضَةٍ فِي الْمَسْجِدِ فَاتَّكَأَ عَلَيْهَا كَأَنَّه غَضْبَانُ وَوَضَعَ يَدَهُ الْيُمْنَى عَلَى الْيُسْرَى وَشَبَّكَ بَيْنَ أَصَابِعِهِ وَوَضَعَ خَدَّهُ الْأَيْمَنَ عَلَى ظَهْرِ كَفِّهِ الْيُسْرَى وَخَرَجَتْ السَّرَعَانُ مِنْ أَبْوَابِ الْمَسْجِدِ فَقَالُوا قَصُرَتْ الصَّلَاةُ وَفِي الْقَوْمِ أَبُو بَكْرٍ وَعُمَرُ فَهَابَا أَنْ يُكَلِّمَاهُ وَفِي الْقَوْمِ رَجُلٌ فِي يَدَيْهِ طُولٌ يُقَالُ لَهُ ذُو الْيَدَيْنِ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَسِيتَ أَمْ قَصُرَتْ الصَّلَاةُ قَالَ لَمْ أَنْسَ وَلَمْ تُقْصَرْ فَقَالَ أَكَمَا يَقُولُ ذُو الْيَدَيْنِ فَقَالُوا نَعَمْ فَتَقَدَّمَ فَصَلَّى مَا تَرَكَ ثُمَّ سَلَّمَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ ثُمَّ كَبَّرَ وَسَجَدَ مِثْلَ سُجُودِهِ أَوْ أَطْوَلَ ثُمَّ رَفَعَ رَأْسَهُ وَكَبَّرَ فَرُبَّمَا سَأَلُوهُ ثُمَّ سَلَّمَ فَيَقُولُ نُبِّئْتُ أَنَّ عِمْرَانَ بْنَ حُصَيْنٍ قَالَ ثُمَّ سَلَّمَ
Akɛɛ wɔ [Ishaq] kɛɛ, akɛɛ wɔ [Nadlr bin Syumail ko] akɛɛ wɔ [Ibn ‘Aun] kɛjɛ [Ibn Sirin] kɛjɛ [Abu Hurairah] akɛ, ‘Allah bɔfo ni fata wɔhe lɛ fee sɔlemɔi lɛ ateŋ ekome ni ji gbɛkɛ’. Ibn Sirin kɛɛ, ‘Abu Hurairah tsi sɔlemɔ lɛ -gbɛi- tã, shi mihiɛ kpa nɔ’. Abu Hurairah kɛɛ, ‘Ekɛ wɔ sɔle rak’ah enyɔ kɛkɛ ni eŋa wɔ, kɛkɛ ni eba tso ni kã sɔlemɔtsu lɛ mli lɛ he. Kɛkɛ ni ekɛ ehe fɔ tso lɛ nɔ tamɔ nɔ ni emli efu, ni ekɛ eninejurɔ fɔ ebɛku nine lɛ nɔ ni ekɛ eniji tsɔ mli, yɛ be mli ni ekɛ eninejurɔ tsitsi lɛ fɔ ebɛku nine lɛ sɛɛ. Kɛkɛ ni eshi sɔlemɔtsu lɛ shinaa lɛ naa oya. Mɛi hu kɛɛ akɛ, ‘Ani afee sɔlemɔ lɛ qashar -abɔ he-?’ Yɛ anɔkwale mli lɛ, Abu Bakr kɛ ‘Umar yɛ asafo babaoo lɛ ateŋ, ni amɛyi enyɔ lɛ fɛɛ amɛsumɔɔɔ ni amɛwieɔ he. Yɛ nakai beaŋ lɛ, yɛ asafo babaoo lɛ ateŋ lɛ, mɔ ko ni hiɛ niji kakadaji ni atsɛɔ lɛ Dzul Yadain lɛ yɛ, ni ekɛɛ, ‘O Allah bɔfo, ani ohiɛ ekpa nɔ loo osɔle yɛ qashar mli?’ Eha hetoo akɛ: ‘Mihiɛ kpaaa nɔ ni mi hu misɔleee yɛ qasr mli’. Ebi akɛ: ‘Ani nɔ ni Dzul Yadain kɛɛ lɛ ji anɔkwale?’ Gbɔmɛi lɛ ha hetoo akɛ, ‘Nakai eji’. Kɛkɛ ni eba hiɛ ni ebafee sɔlemɔi ni eshwɛ lɛ, ni no sɛɛ lɛ ekɛ amɛ ye. No sɛɛ lɛ, efee takbir ni ekoto tamɔ bɔ ni efee lɛ loo be kakadaŋŋ. Kɛkɛ ni ewo eyitso nɔ ni efee takbir, no sɛɛ lɛ efee takbir ni ekoto tamɔ ekotoi lɛ loo nɔ ni fe nakai, no sɛɛ lɛ ewo eyitso nɔ ni efee takbir’. E ma nyɛ maa pee kaa nihi bi lɛ -Ibnu Sirin-, ke ji munyu ko ngɛ hadith ɔ mi nɛ ‘Kɛkɛ nɛ e ngɔ nɔ’ lɔ ɔ se ɔ, e de; Mi nine shɛ adafitswaa ko nɔ akɛ Imran bin Hushain kɛɛ; kɛkɛ ni ekɛɛ hello''.