Tentang Kalalah

इमाम अहमद : 181

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ أَنَا سَأَلْتُهُ حَدَّثَنَا هِشَامٌ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ عَنْ مَعْدَانَ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ أَنَّ عُمَرَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ خَطَبَ يَوْمَ جُمُعَةٍ فَذَكَرَ نَبِيَّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ أَبَا بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ وَقَالَ إِنِّي قَدْ رَأَيْتُ كَأَنَّ دِيكًا قَدْ نَقَرَنِي نَقْرَتَيْنِ وَلَا أُرَاهُ إِلَّا لِحُضُورِ أَجَلِي وَإِنَّ أَقْوَامًا يَأْمُرُونِي أَنْ أَسْتَخْلِفَ وَإِنَّ اللَّهَ لَمْ يَكُنْ لِيُضِيعَ دِينَهُ وَلَا خِلَافَتَهُ وَالَّذِي بَعَثَ بِهِ نَبِيَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَإِنْ عَجِلَ بِي أَمْرٌ فَالْخِلَافَةُ شُورَى بَيْنَ هَؤُلَاءِ السِّتَّةِ الَّذِينَ تُوُفِّيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَنْهُمْ رَاضٍ وَإِنِّي قَدْ عَلِمْتُ أَنَّ قَوْمًا سَيَطْعُنُونَ فِي هَذَا الْأَمْرِ أَنَا ضَرَبْتُهُمْ بِيَدِي هَذِهِ عَلَى الْإِسْلَامِ فَإِنْ فَعَلُوا فَأُولَئِكَ أَعْدَاءُ اللَّهِ الْكَفَرَةُ الضُّلَّالُ وَإِنِّي لَا أَدَعُ بَعْدِي شَيْئًا أَهَمَّ إِلَيَّ مِنْ الْكَلَالَةِ وَمَا أَغْلَظَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي شَيْءٍ مُنْذُ صَاحَبْتُهُ مَا أَغْلَظَ لِي فِي الْكَلَالَةِ وَمَا رَاجَعْتُهُ فِي شَيْءٍ مَا رَاجَعْتُهُ فِي الْكَلَالَةِ حَتَّى طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي صَدْرِي وَقَالَ يَا عُمَرُ أَلَا تَكْفِيكَ آيَةُ الصَّيْفِ الَّتِي فِي آخِرِ سُورَةِ النِّسَاءِ فَإِنْ أَعِشْ أَقْضِي فِيهَا قَضِيَّةً يَقْضِي بِهَا مَنْ يَقْرَأُ الْقُرْآنَ وَمَنْ لَا يَقْرَأُ الْقُرْآنَ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّي أُشْهِدُكَ عَلَى أُمَرَاءِ الْأَمْصَارِ فَإِنَّمَا بَعَثْتُهُمْ لِيُعَلِّمُوا النَّاسَ دِينَهُمْ وَسُنَّةَ نَبِيِّهِمْ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَيَقْسِمُوا فِيهِمْ فَيْئَهُمْ وَيَعْدِلُوا عَلَيْهِمْ وَيَرْفَعُوا إِلَيَّ مَا أَشْكَلَ عَلَيْهِمْ مِنْ أَمْرِهِمْ أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ مِنْ شَجَرَتَيْنِ لَا أُرَاهُمَا إِلَّا خَبِيثَتَيْنِ لَقَدْ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا وَجَدَ رِيحَهُمَا مِنْ الرَّجُلِ فِي الْمَسْجِدِ أَمَرَ بِهِ فَأُخِذَ بِيَدِهِ فَأُخْرِجَ إِلَى الْبَقِيعِ وَمَنْ أَكَلَهُمَا فَلْيُمِتْهُمَا طَبْخًا

आम्हाला [यह्या बिन सईद] यांनी सांगितले; मी त्यांना विचारले: आम्हाला [हिशाम] यांनी सांगितले; आम्हाला [कतादा] यांनी [सलीम बिन अबुल जा'द] यांच्याकडून आणि त्यांनी [मअदान बिन अबू थलह अल-यामरी] यांच्याकडून सांगितले की [उमर बिन अल-खत्ताब] यांनी शुक्रवारी मिंबरवर उभे राहून अल्लाहची स्तुती आणि महिमा केली, नंतर पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) आणि अबू बक्र यांचे नाव घेतले, आणि मग म्हणाले: "मला एक स्वप्न पडले आणि मी ते माझ्या मृत्यूच्या वेळेच्या जवळ येण्याचे चिन्ह मानले; मला स्वप्नात असे दिसले की एका कोंबड्याने मला दोनदा चोंच मारली." – मअदान म्हणाले: त्याने (उमरने) सांगितले की तो कोंबडा लाल होता, – मग मी अबू बक्र यांच्या पत्नी असमा बिन्त उमैस यांना सांगितले, आणि तिने म्हटले: 'एक गैर-अरब माणूस तुला ठार मारेल.' उमर म्हणाले; "आणि खरोखरच, लोकांनी मला उत्तराधिकारी नियुक्त करण्यास सांगितले आहे, आणि खरोखरच अल्लाह आपल्या धर्म आणि नेतृत्वाला वाया जाऊ देणार नाही, ज्याद्वारे त्याने पैगंबरअल्लाहु अकबर। जर माझी मृत्यु झाली, तर हा विषय सहा पुरुषांमध्ये विचारविनिमय करून ठरवण्यासाठी मी सोपवतो, ज्यांच्यावर अल्लाहचे पैगंबर, अल्लाहु अकबर, त्यांच्या निधनाच्या वेळी समाधानी होते. त्यापैकी ज्याला तुम्ही निष्ठा द्याल, त्याचे ऐका आणि त्याचे पालन करा, आणि खरोखरच मला माहित आहे की काही लोक या प्रकरणात गोंधळ घालतील, आणि मी इस्लामच्या मार्गात त्यांच्याशी माझ्या हातांनी लढाई करीन; ते अल्लाहचे शत्रू, अविश्वासी आणि मार्गभ्रष्ट आहेत. अल्लाहची शपथ, माझा प्रभू ज्याचे वचन देतो त्याला मी कधीही सोडणार नाही, आणि अल्-कलालाहच्या प्रकरणापेक्षा (जो वडील किंवा मुलगा न ठेवता मृत्यू पावतो) माझ्यासाठी अधिक महत्त्वाचे काहीही त्याऐवजी ठेवणार नाही, आणि अल्लाहची कसम, अल्लाहच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम) यांनी यापूर्वी कधीही मला अल-कलालाहच्या प्रकरणापेक्षा इतक्या जोरदारपणे काहीही सांगितले नव्हते, इतक्या प्रमाणात की त्यांनी आपली बोटा माझ्या छातीवर ठेवली आणि म्हणाले: 'तुम्हाला सुरह अन-निसाच्या शेवटी असलेल्या अश-शु'आयब या आयताने पुरेसे आहे', आणि खरोखरच, जर मी जिवंत राहिलो असतो, तर मी त्या प्रकरणाचा असा निर्णय देत असतो ज्याला साक्षर आणि निरक्षर दोघेही समजू शकत असते, आणि मी अल्लाहसमोर या देशातील नेत्यांविषयी साक्ष देतो की: मी त्यांना फक्त यासाठी पाठवले होते की ते लोकांना त्यांच्या धार्मिक गोष्टींबद्दल शिकवावेत आणि त्यांच्या पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांची सुन्नाह स्पष्ट करावीत, आणि मग जे त्यांना माहित नाही ते मला कळवावेत, "अहो लोकांनो, तुम्ही दोन वनस्पती खाता ज्या मला अशुद्धच वाटतात: लसूण आणि कांदे. अल्लाहच्या शपथाने, मी पैगंबर (सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम) यांना एका माणसावर त्यांचा वास येतांना पाहिले; मग त्यांनी त्याला आदेश दिला, त्याचा हात धरला आणि त्याला मशिदीबाहेर नेले जोपर्यंत तो बकी'पर्यंत पोहोचला नाही. म्हणून, जो कोणीही त्यांचा वापर करतो, त्याने त्यांना इतके शिजवावे की त्यांचा वास पूर्णपणे निघून जाईल."