Imam Ahmad : 12
حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ أَبِي التَّيَّاحِ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ سُبَيْعٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ قَالَ حَدَّثَنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ الدَّجَّالَ يَخْرُجُ مِنْ أَرْضٍ بِالْمَشْرِقِ يُقَالُ لَهَا خُرَاسَانُ يَتَّبِعُهُ أَقْوَامٌ كَأَنَّ وُجُوهَهُمْ الْمَجَانُّ الْمُطْرَقَةُ
A fen erenikem [Rauh] a apasa; A fen erenikich [Ibn Abi ‘Aruba] seni [Apu At Taiyyah] seni [Al Mughirah Bin Subai’] seni [‘Amru Bin Huraits] seni [Apu Bakar Ash Shiddiq], a apasa; Iwe, a ürenikem pwe ewe Dajjal epwe towu seni ewe leni ötiuen fanüfan itan Khurasan, chomong aramas repwe tapwela mürin, usun itä nge meser ra usun chök ekewe föün esefich mi föfö.