Kisah suara dari awan (Siramlah kebun fulan): Keberkahan harta orang yang membagi hasil kebunnya menjadi sepertiga untuk sedekah, sepertiga untuk keluarga, dan sepertiga untuk bibit

Imam Muslim : 5299

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَاللَّفْظُ لِأَبِي بَكْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ وَهْبِ بْنِ كَيْسَانَ عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ اللَّيْثِيِّ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ بَيْنَا رَجُلٌ بِفَلَاةٍ مِنْ الْأَرْضِ فَسَمِعَ صَوْتًا فِي سَحَابَةٍ اسْقِ حَدِيقَةَ فُلَانٍ فَتَنَحَّى ذَلِكَ السَّحَابُ فَأَفْرَغَ مَاءَهُ فِي حَرَّةٍ فَإِذَا شَرْجَةٌ مِنْ تِلْكَ الشِّرَاجِ قَدْ اسْتَوْعَبَتْ ذَلِكَ الْمَاءَ كُلَّهُ فَتَتَبَّعَ الْمَاءَ فَإِذَا رَجُلٌ قَائِمٌ فِي حَدِيقَتِهِ يُحَوِّلُ الْمَاءَ بِمِسْحَاتِهِ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا اسْمُكَ قَالَ فُلَانٌ لِلِاسْمِ الَّذِي سَمِعَ فِي السَّحَابَةِ فَقَالَ لَهُ يَا عَبْدَ اللَّهِ لِمَ تَسْأَلُنِي عَنْ اسْمِي فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ صَوْتًا فِي السَّحَابِ الَّذِي هَذَا مَاؤُهُ يَقُولُ اسْقِ حَدِيقَةَ فُلَانٍ لِاسْمِكَ فَمَا تَصْنَعُ فِيهَا قَالَ أَمَّا إِذْ قُلْتَ هَذَا فَإِنِّي أَنْظُرُ إِلَى مَا يَخْرُجُ مِنْهَا فَأَتَصَدَّقُ بِثُلُثِهِ وَآكُلُ أَنَا وَعِيَالِي ثُلُثًا وَأَرُدُّ فِيهَا ثُلُثَهُ و حَدَّثَنَاه أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ أَبِي سَلَمَةَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ كَيْسَانَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ وَأَجْعَلُ ثُلُثَهُ فِي الْمَسَاكِينِ وَالسَّائِلِينَ وَابْنِ السَّبِيلِ

Пире [Абу Бакр бин Абу Сяиба] тата [Зухайр бин Харб], Абу Бакрӑн текстне каласа пачӗ, вӗсем иккӗшӗ те ҫапла калаҫҫӗ: пире [Язид бин Харун] [Абдулазиз бин Абу Салама] [Вахб бин Кайсанран] [Убайдуллах бин Умаир Лайт] [Абуллах] прохулла Саламран [Абдулазиз бин Абу Салама] каласа пачӗ Алейхи ва Салам каланӑ: «Кам та пулин уй-хир хӑйӑрӗнче чухне пӗлӗт ҫинче сасӑ илтнӗ: «Ҫав-ҫавӑн пахчине шӑварӑр», унтан пӗлӗт аяккалла куҫнӑ та шыв юхтарнӑ. Пахчара тахӑшӗ хӑйӗн кӗреҫипе шыва пӑхаканни пур иккен. Вӑл унран ыйтнӑ: «Эй, Аллах чури, санӑн яту мӗнле? — Вӑл ҫапла хуравларӗ: «Ҫапла та ҫапла». Пӗлӗт ҫинчен илтнӗ ят пекех. Вӑл ыйтнӑ: «Эй, Аллах чури, мӗншӗн эсӗ ман ята ыйтатӑн? — хуравларӗ вӑл: — Эпӗ ҫак шыв пур ҫӗрте пӗлӗтсем хушшинче сасӑ илтрӗм. Пӗлӗт каланӑ: — Вӑл-ҫавӑн пахчине шӑвар, хӑвӑн ятна. Эсир хӑвӑрӑн пахчара мӗн тӑватӑр? Вӑл ҫапла хуравларӗ: «Эсӗ ҫапла каланӑран эпӗ унран тухнӑ ҫимӗҫсене куртӑм, унтан виҫҫӗмӗш пайне ыркӑмӑллӑха патӑм, виҫҫӗмӗш пайне хамӑн ҫемьепе ҫирӗм, виҫҫӗмӗш пайне пахчана тавӑрса патӑм». Пире каласа пачӗ [Ахмад бин Абда Адх Дабби] пире [Абу Дауд] каласа пачӗ [Абдулазиз бин Абу Салама] пире [Вахаб бин Кайсан] ҫак санадпа каласа пачӗ, анчах вӑл ҫапла каларӗ: «Эпӗ унӑн виҫҫӗмӗш пайне чухӑнсене, ыйткалакансене тата Ибн Сабила паратӑп».