इमाम मुस्लिम : 5235

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ بْنُ عَبْدِ الصَّمَدِ بْنِ عَبْدِ الْوَارِثِ وَحَجَّاجُ بْنُ الشَّاعِرِ كِلَاهُمَا عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ وَاللَّفْظُ لِعَبْدِ الْوَارِثِ بْنِ عَبْدِ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا أَبِي عَنْ جَدِّي عَنْ الْحُسَيْنِ بْنِ ذَكْوَانَ حَدَّثَنَا ابْنُ بُرَيْدَةَ حَدَّثَنِي عَامِرُ بْنُ شَرَاحِيلَ الشَّعْبِيُّ شَعْبُ هَمْدَانَ أَنَّهُ سَأَلَ فَاطِمَةَ بِنْتَ قَيْسٍ أُخْتَ الضَّحَّاكِ بْنِ قَيْسٍ وَكَانَتْ مِنْ الْمُهَاجِرَاتِ الْأُوَلِ فَقَالَ حَدِّثِينِي حَدِيثًا سَمِعْتِيهِ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا تُسْنِدِيهِ إِلَى أَحَدٍ غَيْرِهِ فَقَالَتْ لَئِنْ شِئْتَ لَأَفْعَلَنَّ فَقَالَ لَهَا أَجَلْ حَدِّثِينِي فَقَالَتْ نَكَحْتُ ابْنَ الْمُغِيرَةِ وَهُوَ مِنْ خِيَارِ شَبَابِ قُرَيْشٍ يَوْمَئِذٍ فَأُصِيبَ فِي أَوَّلِ الْجِهَادِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمَّا تَأَيَّمْتُ خَطَبَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ عَوْفٍ فِي نَفَرٍ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَخَطَبَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَوْلَاهُ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ وَكُنْتُ قَدْ حُدِّثْتُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ أَحَبَّنِي فَلْيُحِبَّ أُسَامَةَ فَلَمَّا كَلَّمَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْتُ أَمْرِي بِيَدِكَ فَأَنْكِحْنِي مَنْ شِئْتَ فَقَالَ انْتَقِلِي إِلَى أُمِّ شَرِيكٍ وَأُمُّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ غَنِيَّةٌ مِنْ الْأَنْصَارِ عَظِيمَةُ النَّفَقَةِ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَنْزِلُ عَلَيْهَا الضِّيفَانُ فَقُلْتُ سَأَفْعَلُ فَقَالَ لَا تَفْعَلِي إِنَّ أُمَّ شَرِيكٍ امْرَأَةٌ كَثِيرَةُ الضِّيفَانِ فَإِنِّي أَكْرَهُ أَنْ يَسْقُطَ عَنْكِ خِمَارُكِ أَوْ يَنْكَشِفَ الثَّوْبُ عَنْ سَاقَيْكِ فَيَرَى الْقَوْمُ مِنْكِ بَعْضَ مَا تَكْرَهِينَ وَلَكِنْ انْتَقِلِي إِلَى ابْنِ عَمِّكِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو ابْنِ أُمِّ مَكْتُومٍ وَهُوَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي فِهْرٍ فِهْرِ قُرَيْشٍ وَهُوَ مِنْ الْبَطْنِ الَّذِي هِيَ مِنْهُ فَانْتَقَلْتُ إِلَيْهِ فَلَمَّا انْقَضَتْ عِدَّتِي سَمِعْتُ نِدَاءَ الْمُنَادِي مُنَادِي رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُنَادِي الصَّلَاةَ جَامِعَةً فَخَرَجْتُ إِلَى الْمَسْجِدِ فَصَلَّيْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَكُنْتُ فِي صَفِّ النِّسَاءِ الَّتِي تَلِي ظُهُورَ الْقَوْمِ فَلَمَّا قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَلَاتَهُ جَلَسَ عَلَى الْمِنْبَرِ وَهُوَ يَضْحَكُ فَقَالَ لِيَلْزَمْ كُلُّ إِنْسَانٍ مُصَلَّاهُ ثُمَّ قَالَ أَتَدْرُونَ لِمَ جَمَعْتُكُمْ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ إِنِّي وَاللَّهِ مَا جَمَعْتُكُمْ لِرَغْبَةٍ وَلَا لِرَهْبَةٍ وَلَكِنْ جَمَعْتُكُمْ لِأَنَّ تَمِيمًا الدَّارِيَّ كَانَ رَجُلًا نَصْرَانِيًّا فَجَاءَ فَبَايَعَ وَأَسْلَمَ وَحَدَّثَنِي حَدِيثًا وَافَقَ الَّذِي كُنْتُ أُحَدِّثُكُمْ عَنْ مَسِيحِ الدَّجَّالِ حَدَّثَنِي أَنَّهُ رَكِبَ فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ مَعَ ثَلَاثِينَ رَجُلًا مِنْ لَخْمٍ وَجُذَامَ فَلَعِبَ بِهِمْ الْمَوْجُ شَهْرًا فِي الْبَحْرِ ثُمَّ أَرْفَئُوا إِلَى جَزِيرَةٍ فِي الْبَحْرِ حَتَّى مَغْرِبِ الشَّمْسِ فَجَلَسُوا فِي أَقْرُبْ السَّفِينَةِ فَدَخَلُوا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْهُمْ دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرُ الشَّعَرِ لَا يَدْرُونَ مَا قُبُلُهُ مِنْ دُبُرِهِ مِنْ كَثْرَةِ الشَّعَرِ فَقَالُوا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قَالُوا وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَتْ أَيُّهَا الْقَوْمُ انْطَلِقُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ قَالَ لَمَّا سَمَّتْ لَنَا رَجُلًا فَرِقْنَا مِنْهَا أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً قَالَ فَانْطَلَقْنَا سِرَاعًا حَتَّى دَخَلْنَا الدَّيْرَ فَإِذَا فِيهِ أَعْظَمُ إِنْسَانٍ رَأَيْنَاهُ قَطُّ خَلْقًا وَأَشَدُّهُ وِثَاقًا مَجْمُوعَةٌ يَدَاهُ إِلَى عُنُقِهِ مَا بَيْنَ رُكْبَتَيْهِ إِلَى كَعْبَيْهِ بِالْحَدِيدِ قُلْنَا وَيْلَكَ مَا أَنْتَ قَالَ قَدْ قَدَرْتُمْ عَلَى خَبَرِي فَأَخْبِرُونِي مَا أَنْتُمْ قَالُوا نَحْنُ أُنَاسٌ مِنْ الْعَرَبِ رَكِبْنَا فِي سَفِينَةٍ بَحْرِيَّةٍ فَصَادَفْنَا الْبَحْرَ حِينَ اغْتَلَمَ فَلَعِبَ بِنَا الْمَوْجُ شَهْرًا ثُمَّ أَرْفَأْنَا إِلَى جَزِيرَتِكَ هَذِهِ فَجَلَسْنَا فِي أَقْرُبِهَا فَدَخَلْنَا الْجَزِيرَةَ فَلَقِيَتْنَا دَابَّةٌ أَهْلَبُ كَثِيرُ الشَّعَرِ لَا يُدْرَى مَا قُبُلُهُ مِنْ دُبُرِهِ مِنْ كَثْرَةِ الشَّعَرِ فَقُلْنَا وَيْلَكِ مَا أَنْتِ فَقَالَتْ أَنَا الْجَسَّاسَةُ قُلْنَا وَمَا الْجَسَّاسَةُ قَالَتْ اعْمِدُوا إِلَى هَذَا الرَّجُلِ فِي الدَّيْرِ فَإِنَّهُ إِلَى خَبَرِكُمْ بِالْأَشْوَاقِ فَأَقْبَلْنَا إِلَيْكَ سِرَاعًا وَفَزِعْنَا مِنْهَا وَلَمْ نَأْمَنْ أَنْ تَكُونَ شَيْطَانَةً فَقَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَخْلِ بَيْسَانَ قُلْنَا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ أَسْأَلُكُمْ عَنْ نَخْلِهَا هَلْ يُثْمِرُ قُلْنَا لَهُ نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّهُ يُوشِكُ أَنْ لَا تُثْمِرَ قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ بُحَيْرَةِ الطَّبَرِيَّةِ قُلْنَا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ هَلْ فِيهَا مَاءٌ قَالُوا هِيَ كَثِيرَةُ الْمَاءِ قَالَ أَمَا إِنَّ مَاءَهَا يُوشِكُ أَنْ يَذْهَبَ قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ عَيْنِ زُغَرَ قَالُوا عَنْ أَيِّ شَأْنِهَا تَسْتَخْبِرُ قَالَ هَلْ فِي الْعَيْنِ مَاءٌ وَهَلْ يَزْرَعُ أَهْلُهَا بِمَاءِ الْعَيْنِ قُلْنَا لَهُ نَعَمْ هِيَ كَثِيرَةُ الْمَاءِ وَأَهْلُهَا يَزْرَعُونَ مِنْ مَائِهَا قَالَ أَخْبِرُونِي عَنْ نَبِيِّ الْأُمِّيِّينَ مَا فَعَلَ قَالُوا قَدْ خَرَجَ مِنْ مَكَّةَ وَنَزَلَ يَثْرِبَ قَالَ أَقَاتَلَهُ الْعَرَبُ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ كَيْفَ صَنَعَ بِهِمْ فَأَخْبَرْنَاهُ أَنَّهُ قَدْ ظَهَرَ عَلَى مَنْ يَلِيهِ مِنْ الْعَرَبِ وَأَطَاعُوهُ قَالَ لَهُمْ قَدْ كَانَ ذَلِكَ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَمَا إِنَّ ذَاكَ خَيْرٌ لَهُمْ أَنْ يُطِيعُوهُ وَإِنِّي مُخْبِرُكُمْ عَنِّي إِنِّي أَنَا الْمَسِيحُ وَإِنِّي أُوشِكُ أَنْ يُؤْذَنَ لِي فِي الْخُرُوجِ فَأَخْرُجَ فَأَسِيرَ فِي الْأَرْضِ فَلَا أَدَعَ قَرْيَةً إِلَّا هَبَطْتُهَا فِي أَرْبَعِينَ لَيْلَةً غَيْرَ مَكَّةَ وَطَيْبَةَ فَهُمَا مُحَرَّمَتَانِ عَلَيَّ كِلْتَاهُمَا كُلَّمَا أَرَدْتُ أَنْ أَدْخُلَ وَاحِدَةً أَوْ وَاحِدًا مِنْهُمَا اسْتَقْبَلَنِي مَلَكٌ بِيَدِهِ السَّيْفُ صَلْتًا يَصُدُّنِي عَنْهَا وَإِنَّ عَلَى كُلِّ نَقْبٍ مِنْهَا مَلَائِكَةً يَحْرُسُونَهَا قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَطَعَنَ بِمِخْصَرَتِهِ فِي الْمِنْبَرِ هَذِهِ طَيْبَةُ هَذِهِ طَيْبَةُ هَذِهِ طَيْبَةُ يَعْنِي الْمَدِينَةَ أَلَا هَلْ كُنْتُ حَدَّثْتُكُمْ ذَلِكَ فَقَالَ النَّاسُ نَعَمْ فَإِنَّهُ أَعْجَبَنِي حَدِيثُ تَمِيمٍ أَنَّهُ وَافَقَ الَّذِي كُنْتُ أُحَدِّثُكُمْ عَنْهُ وَعَنْ الْمَدِينَةِ وَمَكَّةَ أَلَا إِنَّهُ فِي بَحْرِ الشَّأْمِ أَوْ بَحْرِ الْيَمَنِ لَا بَلْ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ مِنْ قِبَلِ الْمَشْرِقِ مَا هُوَ وَأَوْمَأَ بِيَدِهِ إِلَى الْمَشْرِقِ قَالَتْ فَحَفِظْتُ هَذَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبٍ الْحَارِثِيُّ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ الْهُجَيْمِيُّ أَبُو عُثْمَانَ حَدَّثَنَا قُرَّةُ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ أَبُو الْحَكَمِ حَدَّثَنَا الشَّعْبِيُّ قَالَ دَخَلْنَا عَلَى فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ فَأَتْحَفَتْنَا بِرُطَبٍ يُقَالُ لَهُ رُطَبُ ابْنِ طَابٍ وَأَسْقَتْنَا سَوِيقَ سُلْتٍ فَسَأَلْتُهَا عَنْ الْمُطَلَّقَةِ ثَلَاثًا أَيْنَ تَعْتَدُّ قَالَتْ طَلَّقَنِي بَعْلِي ثَلَاثًا فَأَذِنَ لِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ أَعْتَدَّ فِي أَهْلِي قَالَتْ فَنُودِيَ فِي النَّاسِ إِنَّ الصَّلَاةَ جَامِعَةً قَالَتْ فَانْطَلَقْتُ فِيمَنْ انْطَلَقَ مِنْ النَّاسِ قَالَتْ فَكُنْتُ فِي الصَّفِّ الْمُقَدَّمِ مِنْ النِّسَاءِ وَهُوَ يَلِي الْمُؤَخَّرَ مِنْ الرِّجَالِ قَالَتْ فَسَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ عَلَى الْمِنْبَرِ يَخْطُبُ فَقَالَ إِنَّ بَنِي عَمٍّ لِتَمِيمٍ الدَّارِيِّ رَكِبُوا فِي الْبَحْرِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ وَزَادَ فِيهِ قَالَتْ فَكَأَنَّمَا أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَهْوَى بِمِخْصَرَتِهِ إِلَى الْأَرْضِ وَقَالَ هَذِهِ طَيْبَةُ يَعْنِي الْمَدِينَةَ و حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْحُلْوَانِيُّ وَأَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ النَّوْفَلِيُّ قَالَا حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ غَيْلَانَ بْنَ جَرِيرٍ يُحَدِّثُ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ قَالَتْ قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَمِيمٌ الدَّارِيُّ فَأَخْبَرَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ رَكِبَ الْبَحْرَ فَتَاهَتْ بِهِ سَفِينَتُهُ فَسَقَطَ إِلَى جَزِيرَةٍ فَخَرَجَ إِلَيْهَا يَلْتَمِسُ الْمَاءَ فَلَقِيَ إِنْسَانًا يَجُرُّ شَعَرَهُ وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ وَقَالَ فِيهِ ثُمَّ قَالَ أَمَا إِنَّهُ لَوْ قَدْ أُذِنَ لِي فِي الْخُرُوجِ قَدْ وَطِئْتُ الْبِلَادَ كُلَّهَا غَيْرَ طَيْبَةَ فَأَخْرَجَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى النَّاسِ فَحَدَّثَهُمْ قَالَ هَذِهِ طَيْبَةُ وَذَاكَ الدَّجَّالُ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَقَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا الْمُغِيرَةُ يَعْنِي الْحِزَامِيَّ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ فَاطِمَةَ بِنْتِ قَيْسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَعَدَ عَلَى الْمِنْبَرِ فَقَالَ أَيُّهَا النَّاسُ حَدَّثَنِي تَمِيمٌ الدَّارِيُّ أَنَّ أُنَاسًا مِ

आम्हाला [अब्दुलवारित्स बिन अब्दुश्शमद बिन अब्दुलवारिस] आणि [हज्जाज बिन अस्य सयार] यांनी सांगितले आहे, दोघेही [अब्दुश्शमद] यांच्याकडून. अब्दुलवारित्स बिन अब्दुश्शमद यांच्या ग्रंथात आम्हाला सांगितले आहे की [माझ्या वडिलांनी] [माझ्या आजोबांकडून] [अल हुसेन बिन जकवान] यांच्याकडून आम्हाला सांगितले आहे की [इब्नू बुरैदा] यांनी मला सांगितले आहे की [आमिर बिन शराहिल अस्य सयाबी] यांनी अध धह्हक बिन कैस यांची बहीण [फातिमा बिंत कैस] यांना विचारले, त्या पहिल्या हिजरतमध्ये सहभागी झालेल्या महिलांपैकी एक होत्या. त्या म्हणाल्या: मला अशी एक हदीस सांगा जी तुम्ही अल्लाहचे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांच्याकडून ऐकली आहे, की त्यांच्याशिवाय इतर कोणावरही अवलंबून राहू नका. फातिमा म्हणाल्या: तुमची इच्छा असेल तर मी सांगेन. ते म्हणाले: हो, मला सांगा. फातिमा म्हणाल्या: मी इब्नू अल मुगिराह यांच्याशी विवाह केला, ते त्या काळातील सर्वोत्तम कुरैश तरुणांपैकी एक होते. ते पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांच्यासोबत पहिल्या जिहादमध्ये मरण पावले. जेव्हा मी विधवा झाले, तेव्हा अब्दुर्रहमान बिन औफ यांनी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांच्या अनेक मित्रांसोबत मला मागणी घातली, त्यानंतर रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांनी मला त्यांचा मुक्त गुलाम, उसामा बिन जैद याच्याशी मागणी घातली. मला सांगण्यात आले की पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम एकदा म्हणाले होते: "जो कोणी माझ्यावर प्रेम करतो, त्याने उसामावर प्रेम करावे." जेव्हा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम माझ्याशी बोलले, तेव्हा मी उत्तर दिले: "साहेब, हे तुमच्यावर अवलंबून आहे, तुम्हाला हव्या असलेल्या कोणाशीही माझे लग्न लावा." ते म्हणाले: "उम्म श्युरैककडे जा." उम्म श्युरैक अन्शारमधील एक श्रीमंत स्त्री होती, ती नेहमी अल्लाहच्या मार्गात दान देत असे आणि तिच्याकडे नेहमी पाहुणे येत असत. मी उत्तर दिले: "ठीक आहे." ते म्हणाले: "नाही, उम्म श्युरैक एक अशी स्त्री आहे जिच्याकडे अनेक पाहुणे येतात, तुझा बुरखा खाली पडावा किंवा तुझ्या पोटऱ्या उघड्या पडाव्यात आणि लोकांना तुझे न आवडणारे भाग दिसावेत, असे मला वाटत नाही. पण तू तुझ्या काकांच्या मुलाकडे, अब्दुल्ला बिन अमरू बिन उम्म कुलथुम यांच्याकडे जा." ते बनू फिहरपैकी एक होते, फिहर म्हणजे कुरैश, जिथून पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम आले होते. मी त्यांच्या निवासस्थानी राहायला गेले. जेव्हा माझा इद्दतचा काळ संपला, तेव्हा मी रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांची सामूहिक नमाजासाठीची हाक ऐकली. मी मशिदीत गेले आणि रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांच्यासोबत नमाज अदा केली. मी स्त्रियांच्या त्या गटात होते जो गटाच्या मागे होता. पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांची नमाज संपल्यानंतर, ते मिंबरावर बसले आणि ते हसले, ते म्हणाले: "प्रत्येकाने जिथे आहे तिथेच राहावे." त्यानंतर त्याने विचारले: "मी तुम्हाला का एकत्र केले हे तुम्हाला माहीत आहे का?" त्यांनी उत्तर दिले: "अल्लाह आणि त्याचे पैगंबर हे अधिक चांगल्या प्रकारे जाणतात." तो म्हणाला: "अल्लाहची शपथ, मी तुम्हाला आशा किंवा भीतीमुळे एकत्र केलेले नाही, तर मी तुम्हाला तमीम अद दारीमुळे एकत्र केले आहे, जो एक ख्रिश्चन होता, मग तो आला, त्याने निष्ठा वाहिली आणि नंतर इस्लाम स्वीकारला." त्याने मला एक हदीस सांगितली, जी मी तुम्हाला दज्जालबद्दल सांगितलेल्या हदीससारखीच होती. त्याने मला सांगितले की दज्जाल लखम आणि जुज्जम येथील तीस माणसांसोबत एका बोटीत बसेल. महिनाभर समुद्रात लाटा त्यांच्यासोबत खेळतील, मग सूर्य मावळेपर्यंत ते समुद्रातील एका बेटावर येतील. ते बोटीजवळ बसतील आणि बेटावर प्रवेश करतील. तिथे एक केसाळ प्राणी त्यांना भेटेल आणि त्याच्या केसाळपणामुळे ते ओळखतील की त्याचे गुप्तांग कोणते आणि गुदद्वार कोणते. ते विचारतील: अरेरे, तू कोण आहेस? तो उत्तर देईल: मी एक जस्सासाह आहे. ते विचारतील: जस्सासाह म्हणजे काय? तो म्हणेल: अहो लोकांनो, गावाच्या टोकाला असलेल्या त्या माणसाकडे जा, तो तुमच्या बातमीसाठी आतुर आहे. अद धह्हक म्हणाले: जेव्हा तो आम्हाला एखाद्या व्यक्तीचे नाव सांगतो, तेव्हा आम्हाला भीती वाटते की तो सैतान असू शकतो. आम्ही ताबडतोब गावात पोहोचलो, आणि तिथे आम्ही पाहिलेला सर्वात मोठा, सर्वात बलवान माणूस होता, आणि त्याचे हात त्याच्या गळ्याभोवती आणि गुडघे व घोट्यांमध्ये लोखंडी बेड्या होत्या. आम्ही म्हणालो: अरेरे, तू कोण आहेस? त्याने उत्तर दिले: तुम्ही मला ओळखले आहे, तर सांगा तुम्ही कोण आहात? त्यांनी उत्तर दिले: आम्ही अरबस्तानाचे आहोत, आम्ही एका बोटीत बसलो. जेव्हा लाटा उसळू लागल्या, तेव्हा महिनाभर आम्ही त्यांच्याशी खेळलो, मग आम्ही तुमच्या बेटावर उतरलो. आम्ही बोटीजवळ बसलो आणि मग आम्ही बेटावर शिरलो. तिथे आम्हाला एक प्राणी भेटला, त्याचे केस दाट होते, केसांच्या प्रचंड गर्दीमुळे त्याचे गुप्तांग कोणते आणि गुदद्वार कोणते हे स्पष्ट दिसत नव्हते. आम्ही विचारले: अरेरे, तू कोण आहेस? त्याने उत्तर दिले: मी एक जसासासा आहे. आम्ही विचारले: जस्सासाह म्हणजे काय? तो म्हणाला: अहो लोकांनो, गावाच्या टोकाला असलेल्या त्या माणसाकडे जा, तो तुमच्या बातमीसाठी आतुर आहे. मग आम्ही तुमच्याकडे धावत गेलो, आणि आम्हाला त्याची भीती वाटत होती, आम्ही सुरक्षित नव्हतो, कारण तो सैतान असेल अशी भीती होती. तो म्हणाला: मला बैसानच्या खजुरांबद्दल सांगा. आम्ही विचारले: तुम्ही कशाबद्दल विचारत आहात? तो म्हणाला: मी तुम्हाला तिथल्या खजुराच्या झाडांबद्दल विचारतो; त्यांना फळे आली आहेत का? आम्ही म्हणालो: होय. तो म्हणाला: लक्षात ठेवा, त्यांना आता जवळजवळ फळे येत नाहीत. तो म्हणाला: मला तबरी सरोवराबद्दल सांगा. आम्ही म्हणालो: तुम्ही कशाबद्दल विचारत आहात? तो म्हणाला: त्यात पाणी आहे का? ते म्हणाले: त्यात भरपूर पाणी आहे. तो म्हणाला: लक्षात ठेवा, त्याचे पाणी जवळजवळ संपत आले आहे. तो म्हणाला: मला झुघरच्या झऱ्याबद्दल सांगा. ते म्हणाले: तुम्ही कशाबद्दल विचारत आहात? तो म्हणाला: त्यात पाणी आहे का आणि तिथले लोक त्यात पिके घेतात का? आम्ही म्हणालो: होय, त्यात भरपूर पाणी आहे आणि तिथले लोक त्यात पिके घेतात. तो म्हणाला: मला निरक्षरांच्या पैगंबराबद्दल सांगा, ते कसे आहेत? ते म्हणाले: ते मक्का येथून बाहेर आले आहेत आणि यथ्रिबमध्ये राहत आहेत. त्याने विचारले: अरबांनी त्यांच्याशी युद्ध केले का? आम्ही म्हणालो: होय. त्याने विचारले: त्यांनी त्यांचे काय केले? मग आम्ही त्याला सांगितले की, त्यांनी आपल्या शेजारी असलेल्या अरबांवर विजय मिळवला होता आणि त्यांनी त्याची आज्ञा पाळली. त्याने त्यांना विचारले: असे घडले का? आम्ही म्हणालो: होय. तो म्हणाला: लक्षात ठेवा, त्यांनी आज्ञा पाळणे खरोखरच चांगले होते. मी तुम्हाला सांगतो की मी कोण आहे. मी मसीहा आहे आणि मला बाहेर येण्याची जवळजवळ परवानगी मिळाली आहे आणि मग मी बाहेर येईन. मी पृथ्वी ओलांडली, मक्का आणि तैबा (मदीना) वगळता मी एकही गाव सोडले नाही, जिथे मी चाळीस दिवस थांबलो नाही, कारण ती दोन्ही ठिकाणे माझ्यासाठी निषिद्ध होती. "जेव्हा जेव्हा मी त्यांपैकी एका ठिकाणी प्रवेश करू इच्छित असे, तेव्हा एक शक्तिशाली तलवार घेतलेला देवदूत मला त्या जागेपासून रोखत असे आणि प्रत्येक मार्गावर रक्षक देवदूत असत." फातिमा म्हणाल्या: रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांनी मिंबरावर आपली छोटी काठी आपटत म्हटले: "हे तैबा आहे, हे तैबा आहे, हे तैबा आहे - त्यांचा अर्थ मदीना आहे. लक्षात ठेवा, मी तुम्हाला याबद्दल सांगितले होते का?" त्यांनी उत्तर दिले: होय." तमीमच्या हदीसने मला आश्चर्यचकित केले, ही कथा अगदी तशीच आहे जशी मी तुम्हाला दज्जाल, मदीना आणि मक्का यांच्याबद्दल सांगितली होती. लक्षात ठेवा, दज्जाल खरं तर सीरिया किंवा येमेनच्या समुद्रात आहे. नाही, पण पूर्वेकडून. ते पूर्वेला नाही, ते पूर्वेला नाही. त्यांनी पूर्वेकडे आपला हात दाखवला. फातिमा म्हणाल्या: मी हे अल्लाहचे रसूल सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांच्याकडून पाठ केले आहे. [यह्या बिन हुबैब अल हारित्सी] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [खालिद बिन अल हारित्स अल हुजैमी अबू उस्मान] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [कुर्राह] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [सय्यर अबू अल हकम] यांनी आम्हाला सांगितले आहे, [अश शबी] म्हणाले: आम्ही [फातिमा बिंत कैस] यांच्या निवासस्थानी गेलो. त्यांनी आम्हाला इब्न थबच्या खजुराच्या जातीचे ओले खजूर दिले आणि पिण्यासाठी बारीक पीठ दिले. मग आम्ही त्यांना त्या स्त्रीबद्दल विचारले जिने तीनदा घटस्फोट घेतला होता, ती तिच्या इद्दतच्या कालावधीची वाट कुठे पाहत होती? तिने उत्तर दिले: माझ्या पतीने मला तिहेरी घटस्फोट दिला आणि मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांनी मला माझ्या कुटुंबासोबत माझा इद्दतचा कालावधी घालवण्याची परवानगी दिली. ते म्हणाले: मग सामूहिक नमाज अदा करण्यात आली. मी लोकांसोबत गेले. मी स्त्रियांच्या पहिल्या रांगेत, पुरुषांच्या शेवटच्या रांगेच्या अगदी मागे होते. मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांना मिंबरवरून प्रवचन देताना ऐकले, ते म्हणाले: "खरोखर, त्यांचे काका तमीम अद यांचे वंशज एका बोटीत चढल्यापासून आहेत," त्यांनी हदीसचा उल्लेख केला आणि पुढे म्हणाले: फातिमा म्हणाल्या: मला वाटते की मी पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांना त्यांची छोटी काठी जमिनीवर टेकवताना पाहिले, ते म्हणाले: "हे तैबाह आहे", त्यांचा अर्थ मदीना होता. आम्हाला [अल हसन बिन अली अल हुलवानी] आणि [अहमद बिन उस्मान अन नौफली] या दोघांनी सांगितले आहे: आम्हाला [वहब बिन जरीर] यांनी सांगितले आहे, आम्हाला [माझे वडील] म्हणाले: मी [घैलान बिन जरीर] यांना [अश शबी] यांच्याकडून [फातिमा बिंत कैस] यांनी सांगताना ऐकले की: तमीम अद हे रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सल्लम यांच्याकडे आले आणि मग त्यांना सांगितले की ते एका बोटीत होते, त्यानंतर त्यांच्या बोटीने त्यांना इतके हेलकावे दिले की ते एका बेटावर अडकले. तो पाणी शोधण्यासाठी बेटावर गेला, तिथे त्याला एक माणूस भेटला ज्याने आपले केस पसरवले आणि ही हदीस सांगितली. तो म्हणाला: दज्जाल म्हणाला: लक्षात ठेवा, जर मला बाहेर जाण्याची परवानगी मिळाली, तर मी तैबा सोडून इतर सर्व देशांमधून जाईन. रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम यांनी तमीमला लोकांसमोर आणले आणि त्यांना सांगितले, ते म्हणाले: "हे तैबा आहे आणि तो दज्जाल आहे." [अबू बक्र बिन इशाक] यांनी आम्हाला सांगितले आहे [यह्या बिन बुकैर] यांनी आम्हाला सांगितले आहे [अल मुगिराह अल हिझामी] यांनी [अबू अझ झिनाद] यांच्याकडून, त्यांनी [असय शाबी] यांच्याकडून [फातिमा बिंत कैस] यांच्याकडून सांगितले आहे, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि व सलाम मिंबरावर बसले आणि म्हणाले: "हे लोकांनो, तमीम अद दारी यांनी मला सांगितले आहे की त्यांच्या लोकांपैकी काही जण एका बोटीत होते. "ती बोट फुटली आणि त्यातील काही जण बोटीच्या एका लाकडी फळीवर बसले, ते समुद्रातील एका बेटावर गेले." मग त्यांनी ही हदीस सांगितली.