Imam Bukhari : 4984
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَإِنْ كُنَّا لَنَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ كَانَتْ لَنَا عَجُوزٌ تَأْخُذُ أُصُولَ السِّلْقِ فَتَجْعَلُهُ فِي قِدْرٍ لَهَا فَتَجْعَلُ فِيهِ حَبَّاتٍ مِنْ شَعِيرٍ إِذَا صَلَّيْنَا زُرْنَاهَا فَقَرَّبَتْهُ إِلَيْنَا وَكُنَّا نَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ وَمَا كُنَّا نَتَغَدَّى وَلَا نَقِيلُ إِلَّا بَعْدَ الْجُمُعَةِ وَاللَّهِ مَا فِيهِ شَحْمٌ وَلَا وَدَكٌ
Yahya bin Bukairrek Yaqub bin Abdurrahmanek Abu Hazimengandik Sahl bin Sa'd-engandik kontatu zigun, honek esan zuen: Oso pozik egoten ginen ostiraletan. Amona zahar bat genuen. Batata gozoak hartu eta bere eltzean sartzen zituen eta gari aleak gehitzen zizkion. Ostiraleko otoitzen ondoren, bisitan joaten ginen, batata gozoak eta aleak zerbitzatzeko. Horregatik, ostirala oso egun zoriontsua zen guretzat. Ez genuen inoiz bazkaltzen edo lo egiten ostiralaren ondoren izan ezik. Allahren izenean, ez zegoen gantzik bertan, ezta gantza zuen ahirik ere.