Imam Bukhari : 4984

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ قَالَإِنْ كُنَّا لَنَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ كَانَتْ لَنَا عَجُوزٌ تَأْخُذُ أُصُولَ السِّلْقِ فَتَجْعَلُهُ فِي قِدْرٍ لَهَا فَتَجْعَلُ فِيهِ حَبَّاتٍ مِنْ شَعِيرٍ إِذَا صَلَّيْنَا زُرْنَاهَا فَقَرَّبَتْهُ إِلَيْنَا وَكُنَّا نَفْرَحُ بِيَوْمِ الْجُمُعَةِ مِنْ أَجْلِ ذَلِكَ وَمَا كُنَّا نَتَغَدَّى وَلَا نَقِيلُ إِلَّا بَعْدَ الْجُمُعَةِ وَاللَّهِ مَا فِيهِ شَحْمٌ وَلَا وَدَكٌ

Isinalaysay sa amin ni Yahya bin Bukair. Isinalaysay sa amin ni Yaqub bin Abdurrahman mula kay Abu Hazim mula kay Sahl bin Sa'd, na nagsabi: "Masaya kami noon tuwing Biyernes. Mayroon kaming isang matandang lola. Kumukuha siya ng kamote at inilalagay ang mga ito sa kanyang palayok at nilalagay ang mga butil ng trigo. Pagkatapos ng mga panalangin sa Biyernes, dinadalaw namin siya, kaya hinahain niya sa amin ang kamote at mga butil. Kaya naman ang Biyernes ay isang napakasayang araw para sa amin. Hindi kami kumakain ng tanghalian o natutulog maliban pagkatapos ng Biyernes. Sumpa man sa Allah, walang taba dito, ni walang lugaw na naglalaman ng taba."