Dikumpulkan telanjang dan tidak dikhitan. firman AL-ANBIYA' ayat 104

Imam Muslim : 5104

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ ح و حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ حَدَّثَنَا أَبِي كِلَاهُمَا عَنْ شُعْبَةَ ح و حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ وَاللَّفْظُ لِابْنِ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ قَامَ فِينَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَطِيبًا بِمَوْعِظَةٍ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تُحْشَرُونَ إِلَى اللَّهِ حُفَاةً عُرَاةً غُرْلًا { كَمَا بَدَأْنَا أَوَّلَ خَلْقٍ نُعِيدُهُ وَعْدًا عَلَيْنَا إِنَّا كُنَّا فَاعِلِينَ } أَلَا وَإِنَّ أَوَّلَ الْخَلَائِقِ يُكْسَى يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِبْرَاهِيمُ عَلَيْهِ السَّلَام أَلَا وَإِنَّهُ سَيُجَاءُ بِرِجَالٍ مِنْ أُمَّتِي فَيُؤْخَذُ بِهِمْ ذَاتَ الشِّمَالِ فَأَقُولُ يَا رَبِّ أَصْحَابِي فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ فَأَقُولُ كَمَا قَالَ الْعَبْدُ الصَّالِحُ { وَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا مَا دُمْتُ فِيهِمْ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِي كُنْتَ أَنْتَ الرَّقِيبَ عَلَيْهِمْ وَأَنْتَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ إِنْ تُعَذِّبْهُمْ فَإِنَّهُمْ عِبَادُكَ وَإِنْ تَغْفِرْ لَهُمْ فَإِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ } قَالَ فَيُقَالُ لِي إِنَّهُمْ لَمْ يَزَالُوا مُرْتَدِّينَ عَلَى أَعْقَابِهِمْ مُنْذُ فَارَقْتَهُمْ وَفِي حَدِيثِ وَكِيعٍ وَمُعَاذٍ فَيُقَالُ إِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا أَحْدَثُوا بَعْدَكَ

Беҙгә [Әбү Бәкер бин Әбү Сәйиба] беҙгә [Вәкиғ] әйтте. Беҙгә [Ғөбәйҙуллаһ бин Мөғәҙ] беҙгә [атайыма] әйтте, улар икеһе лә [Сөббәнән]. Беҙгә [Мөхәммәт бин Әл Мусанна] һәм [Мөхәммәт бин Басяр], Ибн Әл Мусаннаның тексын һөйләне, улар икеһе лә былай тип әйтә: Беҙгә [Мөхәммәт бин Джәғфәр] беҙгә [Сөғбәне] [Әл Мөғғирә бин Ән Нуғмандан] [Сәғит бин Сәббәһүлләһтән] [Сәғит бин И Джүбәирҙән] һөйләне: ғәләйһи үә Сәләм беҙҙең уртала вәғәз һөйләп торҙо, ул әйтте: «Эй, кешеләр, ысынлап та, һеҙ Аллаһҡа ялан аяҡ, яланғас һәм ҡорһаҡ тиреһе менән йыйылғанһығыҙ. «Беҙ тәүге барлыҡҡа килтереүҙе нисек башлағанбыҙ, шулай уҡ ҡабатлаясаҡбыҙ. Был беҙ мотлаҡ үтәйәсәк вәғәҙәне; Ысынлап та, беҙ уны тормошҡа ашырасаҡбыҙ». -Әл Әнбиәа`: 104- Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, ысынында Ҡиәмәт көнөндә кейем бирелгән тәүге йән эйәһе – Ибраһим ғәләйһиссәләм. Иҫегеҙҙә тотоғоҙ, ысынлап та, минең өммәттән ҡайһы бер кешеләрҙе индерәсәктәр, һуңынан уларҙы һулға алып китәсәктәр, мин: «Эй, Рабб, дуҫтарым», — тип әйтәсәкмен. «Һин үлгәндән һуң уларҙың нимә эшләгәнен белмәйһең», — тип әйтелде. Шунан мин тәҡүә ҡол әйткәнсә әйттем: «Мин улар менән булғанда уларға шаһит булдым, әммә Һин минән киткәс, Һин уларҙы күҙәтеп торҙоң һәм Һин бөтә нәмәгә шаһит». Әгәр ҙә Һин уларҙы йәберләһәң, улар Һинең ҡолдарың. -Әл-Мәғиҙә: 117-118- һуңынан яуап бирҙе: Һин уларҙы ташлап киткәндән бирле улар һәр ваҡыт ҡайтып киткән - мөртәт булған". Вәки һәм Мөғәҙ хәҙисендә әйтелгән: «Шунан һуң әйтелде: «Һин үлгәндән һуң уларҙың нимә эшләгәндәрен белмәйһең», — тип әйтелде.