इस्लाम स्वीकार करें, यहाँ क्लिक करें
ইছলাম আল-হক: কোৰআন আৰু হাদিছ
(সঁচা ইছলাম)



"Bakarlah jasadku, debunya buang ke angin"

Imam Muslim : 4949

حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَرْزُوقِ بْنِ بِنْتِ مَهْدِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا مَالِكٌ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ الْأَعْرَجِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ قَالَ رَجُلٌ لَمْ يَعْمَلْ حَسَنَةً قَطُّ لِأَهْلِهِ إِذَا مَاتَ فَحَرِّقُوهُ ثُمَّ اذْرُوا نِصْفَهُ فِي الْبَرِّ وَنِصْفَهُ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ اللَّهُ عَلَيْهِ لَيُعَذِّبَنَّهُ عَذَابًا لَا يُعَذِّبُهُ أَحَدًا مِنْ الْعَالَمِينَ فَلَمَّا مَاتَ الرَّجُلُ فَعَلُوا مَا أَمَرَهُمْ فَأَمَرَ اللَّهُ الْبَرَّ فَجَمَعَ مَا فِيهِ وَأَمَرَ الْبَحْرَ فَجَمَعَ مَا فِيهِ ثُمَّ قَالَ لِمَ فَعَلْتَ هَذَا قَالَ مِنْ خَشْيَتِكَ يَا رَبِّ وَأَنْتَ أَعْلَمُ فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ

মোৰ ওচৰত [মুহাম্মাদ বিন মাৰ্জুক বিন বিন্তি মাহদি বিন মাইমুনে] আমাক বর্ণিত কৰিছে [ৰৌহ] আমাক [মালিক] [আবু আজ জিনাদ]ৰ পৰা [আল আ’ৰাজ]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা]ৰ পৰা বর্ণনা কৰিছে যে আল্লাহৰ ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছলামে কৈছে: ‘এজন মানুহ আছিল যিয়ে কেতিয়াও একেবাৰে ভাল কাম কৰা নাছিল। তাৰ পাছত তেওঁ পত্নী আৰু পৰিয়ালক আদেশ দিলে: ‘হে মোৰ পৰিয়াল, মই যেতিয়া মৰিম, তেতিয়া মোৰ শৰীৰটো জ্বলাই দিয়া! ইয়াৰ পিছত মোৰ শৰীৰৰ এটা অংশ স্থলভাগত আৰু কিছু অংশ সাগৰত পেলাই দিব। আল্লাহৰ কচম, যদি আল্লাহে আদেশ দিলেহেঁতেন তেন্তে মোক এনেকুৱা শাস্তি দিলেহেঁতেন যিটো শাস্তি তেওঁ এই পৃথিৱীৰ আন কোনো জীৱৰ ওপৰত কেতিয়াও দিয়া নাই।' ব্যক্তিজনৰ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ পৰিয়ালেও তেওঁৰ বাৰ্তা পালন কৰিছিল, অৰ্থাৎ তেওঁৰ মৃতদেহ জ্বলাই তাৰ কিছু অংশ স্থলভাগত আৰু কিছু অংশ সাগৰত পেলাই দিছিল। তাৰ পিছত আল্লাহ চুবহানাহু ৱা তাআলাই ভূমিক ব্যক্তিজনৰ শৰীৰ একত্ৰিত কৰিবলৈ আদেশ দিলে আৰু আল্লাহে সাগৰকো ব্যক্তিজনৰ শৰীৰ একত্ৰিত কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। বৰজাখৰ ৰাজ্যত পুনৰ মৃতদেহবোৰ গোট খোৱাৰ পিছত আল্লাহে তেওঁক সুধিলে: ‘হে মোৰ বান্দা, আপুনি আপোনাৰ পৰিয়ালক কিয় এনে কাম কৰিবলৈ আদেশ দিলে? ' মানুহজনে উত্তৰ দিলে; 'হে আল্লাহ মোৰ প্ৰভু, মই তেনেকুৱা কৰিলোঁ কাৰণ মই তোমাৰ শাস্তিলৈ ভয় খাইছিলো, যদিও তুমিয়েই সৰ্বোত্তম জানে'। অৱশেষত আল্লাহে তেওঁক ক্ষমা কৰিলে'।

হাদিছ :

Imam Ahmad : 15, 3597, 7327, 7697, 10674, 10704, 11237, 11312, 19160, 19161, 19171, 19184, 19189, 22169
Imam Bukhari : 3219, 3220, 3222, 5999, 6000, 6952, 6954
Imam Muslim : 4949, 4950, 4952
Imam Ibnu Majah : 4245
Imam Malik : 506