"Bakarlah jasadku, debunya buang ke angin"

Imam Bukhari : 3222

حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا هِشَامٌ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ حُمَيْدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ رَجُلٌ يُسْرِفُ عَلَى نَفْسِهِ فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ قَالَ لِبَنِيهِ إِذَا أَنَا مُتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اطْحَنُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي الرِّيحِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَيَّ رَبِّي لَيُعَذِّبَنِّي عَذَابًا مَا عَذَّبَهُ أَحَدًا فَلَمَّا مَاتَ فُعِلَ بِهِ ذَلِكَ فَأَمَرَ اللَّهُ الْأَرْضَ فَقَالَ اجْمَعِي مَا فِيكِ مِنْهُ فَفَعَلَتْ فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ فَقَالَ مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ يَا رَبِّ خَشْيَتُكَ فَغَفَرَ لَهُ وَقَالَ غَيْرُهُ مَخَافَتُكَ يَا رَبِّ

মোক কোৱা হৈছে [আব্দুল্লাহ বিন মুহাম্মাদ] আমাক কৈছে [হিছ্যামে] আমাক [মা’মৰ] [আজ জুহৰিয়]ৰ পৰা [হুমাইদ বিন আব্দুৰ ৰহমান]ৰ পৰা [আবু হুৰাইৰা ৰাদলিয়াল্লাহ আনহু]ৰ পৰা নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ পৰা কৈছে: ‘কোনোবা এজন আছিল যিয়ে নিজৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছিল - বহু পাপ কৰিছিল - আৰু যেতিয়া তেওঁৰ মৃত্যুৰ ওচৰত আছিল তেওঁ নিজৰ সন্তানসকলক ক’লে; 'মৰিলে মোৰ শৰীৰটো জ্বলাই দিয়ক তাৰ পিছত ধূলিলৈ পিহি লওক আৰু তাৰ পিছত বতাহলৈ উৰুৱাই দিয়ক।' আল্লাহৰ কচম, যদি মোৰ ৰাব্বে হুকুম কৰিলেহেঁতেন তেন্তে মই নিশ্চিতভাৱে এনে এক অত্যাচাৰৰ সন্মুখীন হ’লোহেঁতেন যিটো কোনেও নিদিব। ব্যক্তিজনৰ মৃত্যুৰ সময়ত তেওঁৰ নিৰ্দেশ পালন কৰা হয়। তাৰ পিছত আল্লাহে পৃথিৱীক আজ্ঞা দিলে যে, ‘আপোনাৰ যি আছে তাক গোটাই লওক’। গতিকে পৃথিৱীয়ে আল্লাহৰ আজ্ঞা পালন কৰিলে আৰু মানুহজনে মুখামুখিকৈ থিয় হ’ল, তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাই তেওঁক সুধিলে: ‘আপুনি কিহৰ বাবে তেনে কৰিবলৈ প্ৰেৰণা দিলে?’। ব্যক্তিজনে উত্তৰ দিলে: ‘হে ৰাব্ব, কাৰণ মই তোমাক ভয় কৰো’। আল্লাহ তাআলাইও তেওঁক ক্ষমা কৰি দিলে'। আৰু আন এজন কথকে ক’লে; 'তোমাৰ ভয়ত হে ৰাব'। -খছিয়াহ শব্দৰ সলনি খৌফ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা-।