Larangan mendahului kehendak Allah dalam ampunan: Kisah dua orang Bani Israil

Imam Muslim : 4753

حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ عَنْ مُعْتَمِرِ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِيهِ حَدَّثَنَا أَبُو عِمْرَانَ الْجَوْنِيُّ عَنْ جُنْدَبٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَدَّثَ أَنَّ رَجُلًا قَالَ وَاللَّهِ لَا يَغْفِرُ اللَّهُ لِفُلَانٍ وَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى قَالَ مَنْ ذَا الَّذِي يَتَأَلَّى عَلَيَّ أَنْ لَا أَغْفِرَ لِفُلَانٍ فَإِنِّي قَدْ غَفَرْتُ لِفُلَانٍ وَأَحْبَطْتُ عَمَلَكَ أَوْ كَمَا قَالَ

Bize [Suweýd bin Said], [Mu'tamir bin Süleýman], [kakasyndan] gürrüň berdi; Bize [Abu Imran Al Jauni], [Jundab], Resulullahyň şeýle diýendigini gürrüň berdi: "Bir wagtlar bir adam bardy: "Allaha kasam bolsun, Allah filan adamy bagyşlamaz" diýdi. Allah bolsa: "Kim Meniň adym bilen tekepbirlik bilen ant içer, men filan adamy bagyşlamaýaryn? Biliň, men filan adamy bagyşladym we siziň amallaryňyzy karara getirdim" diýýär. Pygamberimiz sallallahu aleýhi wesellem şeýle diýdi.