Doa Nabi agar celaan dan laknatnya menjadi rahmat, zakat atau shalat

Imam Muslim : 4712

حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ وَأَبُو مَعْنٍ الرَّقَاشِيُّ وَاللَّفْظُ لِزُهَيْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ أَبِي طَلْحَةَ حَدَّثَنِي أَنَسُ بْنُ مَالِكٍ قَالَ كَانَتْ عِنْدَ أُمِّ سُلَيْمٍ يَتِيمَةٌ وَهِيَ أُمُّ أَنَسٍ فَرَأَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْيَتِيمَةَ فَقَالَ آنْتِ هِيَهْ لَقَدْ كَبِرْتِ لَا كَبِرَ سِنُّكِ فَرَجَعَتْ الْيَتِيمَةُ إِلَى أُمِّ سُلَيْمٍ تَبْكِي فَقَالَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مَا لَكِ يَا بُنَيَّةُ قَالَتْ الْجَارِيَةُ دَعَا عَلَيَّ نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ لَا يَكْبَرَ سِنِّي فَالْآنَ لَا يَكْبَرُ سِنِّي أَبَدًا أَوْ قَالَتْ قَرْنِي فَخَرَجَتْ أُمُّ سُلَيْمٍ مُسْتَعْجِلَةً تَلُوثُ خِمَارَهَا حَتَّى لَقِيَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ لَهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا لَكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ فَقَالَتْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ أَدَعَوْتَ عَلَى يَتِيمَتِي قَالَ وَمَا ذَاكِ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ قَالَتْ زَعَمَتْ أَنَّكَ دَعَوْتَ أَنْ لَا يَكْبَرَ سِنُّهَا وَلَا يَكْبَرَ قَرْنُهَا قَالَ فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ثُمَّ قَالَ يَا أُمَّ سُلَيْمٍ أَمَا تَعْلَمِينَ أَنَّ شَرْطِي عَلَى رَبِّي أَنِّي اشْتَرَطْتُ عَلَى رَبِّي فَقُلْتُ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ أَرْضَى كَمَا يَرْضَى الْبَشَرُ وَأَغْضَبُ كَمَا يَغْضَبُ الْبَشَرُ فَأَيُّمَا أَحَدٍ دَعَوْتُ عَلَيْهِ مِنْ أُمَّتِي بِدَعْوَةٍ لَيْسَ لَهَا بِأَهْلٍ أَنْ يَجْعَلَهَا لَهُ طَهُورًا وَزَكَاةً وَقُرْبَةً يُقَرِّبُهُ بِهَا مِنْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ و قَالَ أَبُو مَعْنٍ يُتَيِّمَةٌ بِالتَّصْغِيرِ فِي الْمَوَاضِعِ الثَّلَاثَةِ مِنْ الْحَدِيثِ

Mae [Zuhair bin Harb] ac [Abu Ma'an Ar Raqasyi] wedi dweud wrthyf ac mae'r geiriad hwn yn perthyn i Zuhair. Dywedodd; Mae ['Umar bin Yunus] wedi dweud wrthym; Mae ['Ikrimah bin 'Ammar] wedi dweud wrthym; Mae [Ishaq bin Abu Talhah] wedi dweud wrthym; Mae [Anas bin Malik] wedi dweud wrthyf ei fod wedi dweud; 'Roedd gan Umm Sulaim, mam Anas, ferch amddifad. Unwaith, gwelodd Negesydd Allah yr amddifad a dweud: 'O ti! Rydych chi wir wedi tyfu i fyny ond nid ydych chi eto wedi aeddfedu.' Gan glywed hyn, dychwelodd y ferch amddifad i Umm Sulaim yn crio. Yna gofynnodd Umm Sulaim; 'Beth sy'n bod arnat ti, fy merch?' Atebodd ei merch; 'Mae Negesydd Allah wedi dweud wrthyf nad wyf eto wedi aeddfedu ac na fyddaf yn aeddfed am byth.' Gan glywed cwyn ei merch, gadawodd Umm Sulaim y tŷ ar unwaith gan wisgo ei gorchudd i gwrdd â Negesydd Allah. Ar ôl y cyfarfod, gofynnodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam ar unwaith: 'Beth sy'n bod arnat ti, Umm Sulaim? ' Atebodd Umm Sulaim; 'Cwynodd fy merch wrthyf dy fod wedi dweud geiriau a dristodd fy merch amddifad'. Gofynnodd y Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam yn ôl: 'Beth wyt ti'n ei olygu, O Umm Sulaim? ' Dechreuodd Umm Sulaim esbonio; 'Dywedodd fy merch, rwyt ti wedi dweud na fyddai hi'n tyfu i fyny'. Wrth glywed y datganiad hwn, chwarddodd Negesydd Allah a dweud: 'O Umm Sulaim, oni wyddost ti beth rydw i erioed wedi'i amodi ar fy Arglwydd? Mewn gwirionedd, mae yna amodau y mae'n rhaid i mi eu cyflawni tuag at fy Arglwydd. Dywedais i; 'Fy Nuw, dim ond dynol ydw i. Gallaf fod yn hapus fel pobl eraill a gallaf hefyd fod yn ddig, fel pobl eraill.' Os oes rhywun o'm pobl sy'n cael ei frifo gan fy ngeiriau na ddylwn fod wedi'u dweud wrtho, yna bydded hyn yn iawn am ei bechodau ac yn wobr a all ei ddwyn yn agosach atoch chi ar Ddydd y Farn.' Dywedodd Abu Ma'an; 'Dylid ynganu'r gair amddifad a grybwyllir dair gwaith yn yr hadith hwn ar ffurf tashgir - galwad am ystyr bach-, sef gyda'r sain yutaimah - yr amddifad bach-'.