قبولِ اسلام، یہاں کلک کریں
ISLAM AL-HAQ: QURAN & HADITH
(The True Islam)



Terhalangnya orang yang suka melaknat dari kedudukan sebagai saksi dan pemberi syafaat di hari kiamat

Imam Muslim : 4702

حَدَّثَنِي سُوَيْدُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنِي حَفْصُ بْنُ مَيْسَرَةَ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ أَنَّ عَبْدَ الْمَلِكِ بْنَ مَرْوَانَ بَعَثَ إِلَى أُمِّ الدَّرْدَاءِ بِأَنْجَادٍ مِنْ عِنْدِهِ فَلَمَّا أَنْ كَانَ ذَاتَ لَيْلَةٍ قَامَ عَبْدُ الْمَلِكِ مِنْ اللَّيْلِ فَدَعَا خَادِمَهُ فَكَأَنَّهُ أَبْطَأَ عَلَيْهِ فَلَعَنَهُ فَلَمَّا أَصْبَحَ قَالَتْ لَهُ أُمُّ الدَّرْدَاءِ سَمِعْتُكَ اللَّيْلَةَ لَعَنْتَ خَادِمَكَ حِينَ دَعَوْتَهُ فَقَالَتْ سَمِعْتُ أَبَا الدَّرْدَاءِ يَقُولُا قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَكُونُ اللَّعَّانُونَ شُفَعَاءَ وَلَا شُهَدَاءَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَأَبُو غَسَّانَ الْمِسْمَعِيُّ وَعَاصِمُ بْنُ النَّضْرِ التَّيْمِيُّ قَالُوا حَدَّثَنَا مُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ ح و حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ كِلَاهُمَا عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ فِي هَذَا الْإِسْنَادِ بِمِثْلِ مَعْنَى حَدِيثِ حَفْصِ بْنِ مَيْسَرَةَ

مون کي [سويد بن سعيد] ٻڌايو آهي؛ [حفش بن ميسرة] مون کي [زيد بن اسلم] کان ٻڌايو آهي ته هڪ ڀيري عبدالملڪ بن مروان پنهنجي گهر جو فرنيچر ام الدرداء ڏانهن موڪليو. هڪ رات، عبدالمالڪ جاڳيو ۽ پنهنجي نوڪر کي سڏيو. پر، اهو لڳي رهيو هو ته ڪنواري پنهنجي سڏ کي پورو ڪرڻ ۾ دير ڪري رهي هئي. جيستائين عبدالمالڪ ان تي لعنت ڪئي. صبح جو، [ام الدرداء] ان کي چيو؛ 'گذريل رات مون ٻڌو ته توهان پنهنجي ڪنواري کي فون ڪيو جڏهن ان کي لعنت ڪئي'. مون [ابو درداء] کي چوندي ٻڌو آهي؛ رسول الله صلي الله عليه وسلم فرمايو؛ 'يقيناً، لعنت ڪندڙ شهيد نه ٿي سگهندا - اهي ماڻهو جيڪي شاهد آهن - ۽ نه ئي اهي قيامت جي ڏينهن شفاعت ڪري سگهندا.' اسان کي [ابوبڪر بن ابو صيبه] ۽ [ابو غسان المسمعي] ۽ [عاشم بن عن نضر التيمى] ٻڌايو ويو آهي ته انهن چيو؛ اسان کي [معتمر بن سليمان] ٻڌايو آهي؛ اهڙي طرح ٻئي رستي کان روايت ڪئي وئي آهي، ۽ اسان کي [اسحاق بن ابراهيم] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [عبد الرزاق] ٻنهي کي [معمار] کان [زيد بن اسلم] کان هن رستي ذريعي ٻڌايو آهي جيڪو حفش بن ميسره جي حديث جي مطابق آهي.

تائيدي حديثون :


Imam Ahmad : 26253
Imam Muslim : 4702, 4703
Imam Abu Dawud : 4261