Doa ampunan khusus dari Nabi SAW untuk Abu 'Amir Al-Asy'ari yang gugur dalam medan perang
इमाम मुस्लिम : 4554
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَرَّادٍ أَبُو عَامِرٍ الْأَشْعَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلَاءِ وَاللَّفْظُ لِأَبِي عَامِرٍ قَالَا حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ عَنْ بُرَيْدٍ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِيهِ قَالَ لَمَّا فَرَغَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ حُنَيْنٍ بَعَثَ أَبَا عَامِرٍ عَلَى جَيْشٍ إِلَى أَوْطَاسٍ فَلَقِيَ دُرَيْدَ بْنَ الصِّمَّةِ فَقُتِلَ دُرَيْدٌ وَهَزَمَ اللَّهُ أَصْحَابَهُ فَقَالَ أَبُو مُوسَى وَبَعَثَنِي مَعَ أَبِي عَامِرٍ قَالَ فَرُمِيَ أَبُو عَامِرٍ فِي رُكْبَتِهِ رَمَاهُ رَجُلٌ مِنْ بَنِي جُشَمٍ بِسَهْمٍ فَأَثْبَتَهُ فِي رُكْبَتِهِ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ فَقُلْتُ يَا عَمِّ مَنْ رَمَاكَ فَأَشَارَ أَبُو عَامِرٍ إِلَى أَبِي مُوسَى فَقَالَ إِنَّ ذَاكَ قَاتِلِي تَرَاهُ ذَلِكَ الَّذِي رَمَانِي قَالَ أَبُو مُوسَى فَقَصَدْتُ لَهُ فَاعْتَمَدْتُهُ فَلَحِقْتُهُ فَلَمَّا رَآنِي وَلَّى عَنِّي ذَاهِبًا فَاتَّبَعْتُهُ وَجَعَلْتُ أَقُولُ لَهُ أَلَا تَسْتَحْيِي أَلَسْتَ عَرَبِيًّا أَلَا تَثْبُتُ فَكَفَّ فَالْتَقَيْتُ أَنَا وَهُوَ فَاخْتَلَفْنَا أَنَا وَهُوَ ضَرْبَتَيْنِ فَضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ فَقَتَلْتُهُ ثُمَّ رَجَعْتُ إِلَى أَبِي عَامِرٍ فَقُلْتُ إِنَّ اللَّهَ قَدْ قَتَلَ صَاحِبَكَ قَالَ فَانْزِعْ هَذَا السَّهْمَ فَنَزَعْتُهُ فَنَزَا مِنْهُ الْمَاءُ فَقَالَ يَا ابْنَ أَخِي انْطَلِقْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَقْرِئْهُ مِنِّي السَّلَامَ وَقُلْ لَهُ يَقُولُ لَكَ أَبُو عَامِرٍ اسْتَغْفِرْ لِي قَالَ وَاسْتَعْمَلَنِي أَبُو عَامِرٍ عَلَى النَّاسِ وَمَكَثَ يَسِيرًا ثُمَّ إِنَّهُ مَاتَ فَلَمَّا رَجَعْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ دَخَلْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ فِي بَيْتٍ عَلَى سَرِيرٍ مُرْمَلٍ وَعَلَيْهِ فِرَاشٌ وَقَدْ أَثَّرَ رِمَالُ السَّرِيرِ بِظَهْرِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَجَنْبَيْهِ فَأَخْبَرْتُهُ بِخَبَرِنَا وَخَبَرِ أَبِي عَامِرٍ وَقُلْتُ لَهُ قَالَ قُلْ لَهُ يَسْتَغْفِرْ لِي فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِمَاءٍ فَتَوَضَّأَ مِنْهُ ثُمَّ رَفَعَ يَدَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِعُبَيْدٍ أَبِي عَامِرٍ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ ثُمَّ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَوْقَ كَثِيرٍ مِنْ خَلْقِكَ أَوْ مِنْ النَّاسِ فَقُلْتُ وَلِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَاسْتَغْفِرْ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ ذَنْبَهُ وَأَدْخِلْهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مُدْخَلًا كَرِيمًا قَالَ أَبُو بُرْدَةَ إِحَدَاهُمَا لِأَبِي عَامِرٍ وَالْأُخْرَى لِأَبِي مُوسَى
['अब्दुल्लाह बिन बर्रद अबू 'आमिर अल अस्यारी] आणि [अबू कुरैब मुहम्मद बिन अल आला] यांना सांगितल्यानंतर की हा लफाझ अबू 'आमिरचा आहे, ते म्हणाले; [अबू उसामा] यांना [बुरैद] यांच्याकडून, [अबू बुरदा] यांच्याकडून [त्यांच्या वडिलांकडून] सांगितल्यानंतर ते म्हणाले; "हुनैनच्या लढाईनंतर, रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम यांनी अबू आमिरला मुस्लिम सैन्याचे नेतृत्व करून अहथसकडे जाण्याची जबाबदारी दिली. मग अबू आमिरने दुरैद बिन अश-शिम्मावर हल्ला केला, अखेरीस दुरैद लढाईत मारला गेला आणि अल्लाहने आपल्या शत्रूंचा नाश केला." अबू मूसा म्हणाले; 'एकदा रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु 'अलैही वसल्लम यांनी मला आणि अबू आमिरला रणांगणावर पाठवले. एके दिवशी, अबू आमिरच्या गुडघ्याला एक बाण लागला. बनी जुश्यामच्या एका माणसाने त्याच्यावर निशाणा साधला आणि त्याच्या गुडघ्याला बाण मारला. मग मी त्याच्याजवळ गेलो आणि विचारले; 'काका, तुमच्यावर कोण निशाणा साधत आहे?' अबू अमीरने अबू मूसाला इशारा केला; 'तोच शत्रू आहे जो तुम्हाला तिथे दिसत आहे आणि त्यानेच मला लक्ष्य केले आहे.' मग मी त्या माणसाचा पाठलाग केला आणि त्याला गाठले. जेव्हा त्या माणसाने मला पाहिले, तेव्हा तो पळून गेला. पण मी त्याचा पाठलाग करत राहिलो आणि मग त्याला म्हणालो; 'मला टाळायला तुला लाज वाटत नाही का? तू अरब माणूस नाहीस का? थांब आणि आपण लढूया!' लवकरच तो माणूस थांबला आणि मी त्याच्याशी लढलो. दोनदा हल्ला केल्यानंतर, मी माझ्या तलवारीच्या एका वाराने त्याला ठार मारले. त्यानंतर मी अबू अमीरकडे परत आलो आणि म्हणालो; 'हे काका, ज्याने काकांना लक्ष्य केले होते, त्याला अल्लाहने ठार मारले आहे.' अबू अमीर म्हणाले; 'हे अब्दुल्ला (अबू मूसाचे खरे नाव), हा बाण बाहेर काढ!' मग मी अबू अमीरच्या गुडघ्यात रुतलेला बाण बाहेर काढला, ज्यामुळे त्यांच्या गुडघ्यातून रक्त वाहत राहिले. अबू अमीर म्हणाले; 'हे माझ्या भाच्या, अल्लाहच्या पैगंबराकडे जा आणि त्यांना माझा सलाम सांग आणि त्यांना सांग; 'अबू अमीरने तुम्हाला त्याच्यासाठी प्रार्थना करण्याचा सल्ला दिला होता.' अबू मूसा म्हणाले; 'त्यानंतर अबू अमीरने मुस्लिम सैन्याचे नेतृत्व करण्यासाठी त्यांची जागा मला दिली. त्यानंतर लवकरच अबू अमीर यांचे निधन झाले.' मदिना येथे परतल्यावर, मी लगेच पैगंबरांना त्यांच्या घरी भेटलो. त्यावेळी ते एका चटईने झाकलेल्या मातीच्या पलंगावर होते, आणि वाळू व धुळीचे कण त्यांच्या पाठीला आणि पोटाला चिकटले होते. मग मी त्यांना मुस्लिम सैन्याच्या बातम्या आणि अबू अमीरच्या मृत्यूची बातमी सांगितली. मग मी म्हणालो; 'अबू अमीरने रसूलुल्लाह यांना त्याच्यासाठी प्रार्थना करण्यास तयार राहण्याचा सल्ला दिला होता.' मग रसूलुल्लाह सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी पाणी मागितले आणि लगेच वजू केले. त्यानंतर त्यांनी हात वर करून प्रार्थना केली: 'हे अल्लाह, उबैद आणि अबू अमीर यांना माफ कर!' (जेव्हा रसूलुल्लाह यांनी हात वर केला तेव्हा मी त्यांच्या पांढऱ्या झालेल्या काख पाहिल्या). पुढे त्यांनी प्रार्थना केली: 'हे अल्लाह, अबू अमीरला कयामतच्या दिवशी तुझ्या बहुतेक प्राण्यांपेक्षा श्रेष्ठ स्थान दे!' मी रसूलुल्लाह यांना म्हणालो; 'हे अल्लाहचे पैगंबर, माझ्यासाठीही क्षमा मागा!' मग अल्लाहच्या पैगंबरांनी प्रार्थना केली: 'हे अल्लाह, अब्दुल्ला बिन कैस (अबू मूसा यांचे खरे नाव) यांचे अपराध माफ कर आणि त्यांना कयामतच्या दिवशी गौरवाच्या ठिकाणी प्रवेश दे!' अबू बुरदा म्हणाले; 'पहिली प्रार्थना अबू आमिरसाठी आहे आणि पुढची प्रार्थना अबू मूसा यांच्यासाठी आहे.'