Nabi shallallahu 'alaihi wasallam mendoakan keberkahan setelah mencuci tangan dan wajahnya

Imam Muslim : 4553

حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْأَشْعَرِيُّ وَأَبُو كُرَيْبٍ جَمِيعًا عَنْ أَبِي أُسَامَةَ قَالَ أَبُو عَامِرٍ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنَا بُرَيْدٌ عَنْ جَدِّهِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَ كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَهُوَ نَازِلٌ بِالْجِعْرَانَةِ بَيْنَ مَكَّةَ وَالْمَدِينَةِ وَمَعَهُ بِلَالٌ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَجُلٌ أَعْرَابِيٌّ فَقَالَ أَلَا تُنْجِزُ لِي يَا مُحَمَّدُ مَا وَعَدْتَنِي فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَبْشِرْ فَقَالَ لَهُ الْأَعْرَابِيُّ أَكْثَرْتَ عَلَيَّ مِنْ أَبْشِرْ فَأَقْبَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى أَبِي مُوسَى وَبِلَالٍ كَهَيْئَةِ الْغَضْبَانِ فَقَالَ إِنَّ هَذَا قَدْ رَدَّ الْبُشْرَى فَاقْبَلَا أَنْتُمَا فَقَالَا قَبِلْنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ ثُمَّ دَعَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِقَدَحٍ فِيهِ مَاءٌ فَغَسَلَ يَدَيْهِ وَوَجْهَهُ فِيهِ وَمَجَّ فِيهِ ثُمَّ قَالَ اشْرَبَا مِنْهُ وَأَفْرِغَا عَلَى وُجُوهِكُمَا وَنُحُورِكُمَا وَأَبْشِرَا فَأَخَذَا الْقَدَحَ فَفَعَلَا مَا أَمَرَهُمَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَنَادَتْهُمَا أُمُّ سَلَمَةَ مِنْ وَرَاءِ السِّتْرِ أَفْضِلَا لِأُمِّكُمَا مِمَّا فِي إِنَائِكُمَا فَأَفْضَلَا لَهَا مِنْهُ طَائِفَةً

اسان کي [ابو عامر العشيري] ۽ [ابو ڪريب] سڀني [ابو اسامه] چيو آهي ته؛ [ابو عامر] اسان کي [ابو اسامه] ٻڌايو آهي؛ اسان کي [بريد] [پنهنجي ڏاڏي ابو برده] [ابو موسيٰ] کان ٻڌايو آهي ته؛ 'مان هڪ ڀيري رسول الله ﷺ جي پاسي ۾ هوس جڏهن اهي بلال سان گڏ جعرانہ ۾ رڪيا هئا، جيڪو مڪي ۽ مديني جي وچ ۾ هڪ علائقو آهي. ٿوري دير کان پوءِ، هڪ ڳوٺ جو عرب رسول الله ﷺ سان ملڻ آيو ۽ چيو ته؛ 'اي محمد! توهان اهو ڇو نه ٿا پورو ڪريو جيڪو توهان مون سان واعدو ڪيو هو؟' پوءِ الله جي رسول ڳوٺ جي عربن کي چيو؛ 'توهان لاءِ خوشخبري آهي'. پر ان عرب ان جي بدران الله جي رسول الله ﷺ کي چيو؛ 'توهان هميشه مون کي چوندا آهيو؛ 'توهان لاءِ خوشخبري آهي'. پوءِ الله جي رسول ان کان منهن موڙيو ۽ ابو موسيٰ ۽ بلال کي ڪاوڙيل شخص جي رويي سان منهن ڏنو ۽ چيو؛ ' 'ظاهر آهي ته ڳوٺ وارن عربن منهنجي خوشخبري کي رد ڪري ڇڏيو. بهتر آهي ته توهان ان کي منهن ڏيو'. ٻنهي دوستن جواب ڏنو؛ 'اسان ان کي قبول ڪريون ٿا، اي الله جا رسول!' ان کان پوءِ نبي ڪريم ﷺ پاڻي جو گلاس گهريو. پوءِ هن پنهنجا هٿ ۽ چهرو پاڻي سان ڌوتا. پوءِ پاڻيءَ ۾ ٿڪو ۽ ابو موسيٰ ۽ بلال کي چيو؛ 'اي ابا موسيٰ ۽ بلال! ان کان پوءِ، پنهنجو چهرو ۽ ڳچيءَ کي ڌوئڻ لاءِ پاڻي ڀريو. پوءِ ان ماڻهوءَ کي اسلام جي خوشخبري ٻڌاءِ!' ٻنهي گلاس کنيو ۽ فوري طور تي اهو ڪيو جيڪو رسول الله ﷺ انهن کي ڪرڻ جو حڪم ڏنو هو. ٿوري دير کان پوءِ، رسول الله ﷺ جي زال ام سلمه، پردي جي پويان کان ابو موسيٰ ۽ بلال کي سڏيو؛ 'اي بلال ۽ ابو موسيٰ، منهنجي لاءِ - توهان جي ماءُ لاءِ - ڪجهه پاڻي ڇڏيو!' آخرڪار انهن ام سلمه لاءِ پاڻي ڇڏي ڏنو.